Jak prawidłowo dawkować lek Valtricom?

Lek Valtricom jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd, które pomagają kontrolować podwyższone ciśnienie tętnicze. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Valtricom, aby uzyskać najlepsze wyniki leczenia i zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych.

Spis treści

• Dawkowanie leku Valtricom
• Szczególne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie leku Valtricom

Zalecana dawka leku Valtricom to jedna tabletka na dobę, przyjmowana najlepiej rano^[1]. Przed rozpoczęciem leczenia, należy uzyskać kontrolę stanu pacjentów podczas podawania ustalonych dawek poszczególnych substancji czynnych, stosowanych jednocześnie. Dawkę leku Valtricom należy określić na podstawie dawek poszczególnych substancji czynnych przyjmowanych przed zmianą leczenia^[1]. Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek: Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu, stosowanie leku Valtricom jest przeciwwskazane u pacjentów, u których występuje bezmocz oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²)^[1]. Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek^[1].

Zaburzenia czynności wątroby: Ze względu na składnik – walsartan, stosowanie leku Valtricom jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby^[1]. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby maksymalna zalecana dawka wynosi 80 mg walsartanu^[1].

Niewydolność serca i choroba niedokrwienna serca: Doświadczenie dotyczące stosowania leku Valtricom u pacjentów z niewydolnością serca i chorobą niedokrwienną serca jest ograniczone. Należy zachować ostrożność, szczególnie stosując maksymalną dawkę^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku zalecana jest ostrożność, w tym częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie podczas stosowania maksymalnej dawki^[1].

Sposób podawania

Lek Valtricom należy przyjmować doustnie, niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, o tej samej porze w ciągu dnia, najlepiej rano^[1]. Podczas stosowania leku Valtricom nie należy jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego, gdyż mogą one prowadzić do zwiększenia stężenia amlodypiny we krwi, co może prowadzić do nieprzewidywalnego nasilenia działania leku^[2].

Przeciwwskazania

Leku Valtricom nie należy stosować w następujących przypadkach^[1][2]:

• nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
• drugi i trzeci trymestr ciąży
• zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza
• ciężkie zaburzenia czynności nerek, bezmocz oraz pacjenci poddawani dializoterapii
• jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek
• oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia
• ciężkie niedociśnienie
• wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny)
• zwężenie drogi odpływu z lewej komory
• hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrej fazy zawału serca

Słownik pojęć

• Amlodypina – lek należący do grupy antagonistów wapnia, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej.
• Walsartan – lek należący do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Hydrochlorotiazyd – lek należący do grupy tiazydowych leków moczopędnych, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Bezmoocz – stan, w którym pacjent nie może oddawać moczu.
• GFR – współczynnik przesączania kłębuszkowego, wskaźnik czynności nerek.
• Cholestaza – zastój żółci w wątrobie.
• Hipokaliemia – niskie stężenie potasu we krwi.
• Hiponatremia – niskie stężenie sodu we krwi.
• Hiperkalcemia – wysokie stężenie wapnia we krwi.
• Hiperurykemia – wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi.
• Stenoza aortalna – zwężenie zastawki aorty.
• Kardiomiopatia przerostowa – pogrubienie mięśnia sercowego.
• Hiperaldosteronizm – nadmierne wydzielanie aldosteronu przez nadnercza.
• Toczeń rumieniowaty układowy – choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje własne tkanki.

Podsumowanie