Jak prawidłowo dawkować lek Valtricom?

Valtricom to lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, który zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie leku Valtricom
• Szczególne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie leku Valtricom

Zalecana dawka leku Valtricom to jedna tabletka na dobę, przyjmowana najlepiej rano^[1]. Przed rozpoczęciem leczenia należy uzyskać kontrolę stanu pacjentów podczas podawania ustalonych dawek poszczególnych substancji czynnych, stosowanych jednocześnie. Dawkę leku Valtricom należy określić na podstawie dawek poszczególnych substancji czynnych przyjmowanych przed zmianą leczenia^[1]. Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg + 320 mg + 25 mg^[1].

Szczególne grupy pacjentów

W przypadku niektórych grup pacjentów dawkowanie leku Valtricom może wymagać dostosowania:

• Zaburzenia czynności nerek: Stosowanie leku Valtricom jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz u pacjentów poddawanych dializoterapii^[1]. Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby: Stosowanie leku Valtricom jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby^[1]. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby maksymalna zalecana dawka wynosi 80 mg walsartanu^[1].
• Niewydolność serca i choroba niedokrwienna serca: Doświadczenie dotyczące stosowania leku Valtricom u pacjentów z niewydolnością serca i chorobą niedokrwienną serca jest ograniczone. Należy zachować ostrożność, szczególnie stosując maksymalną dawkę^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Zalecana jest ostrożność, w tym częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie podczas stosowania maksymalnej dawki^[1].
• Dzieci i młodzież: Stosowanie leku Valtricom u dzieci i młodzieży (pacjenci w wieku poniżej 18 lat) nie jest właściwe^[1].

Sposób podawania

Valtricom należy przyjmować doustnie, niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, o tej samej porze w ciągu dnia, najlepiej rano^[1]. Podczas stosowania leku Valtricom nie należy jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego, gdyż mogą one prowadzić do zwiększenia stężenia amlodypiny we krwi^[2].

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku Valtricom w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidowe, pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Drugi i trzeci trymestr ciąży^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza^[1].
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), bezmocz oraz pacjenci poddawani dializoterapii^[1].
• Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek^[1].
• Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia^[1].
• Ciężkie niedociśnienie^[1].
• Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny)^[1].
• Zwężenie drogi odpływu z lewej komory^[1].
• Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrej fazy zawału serca^[1].

Słownik pojęć

• Amlodypina – Substancja czynna należąca do grupy antagonistów wapnia, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej.
• Walsartan – Substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Hydrochlorotiazyd – Substancja czynna należąca do grupy tiazydowych leków moczopędnych, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• GFR – Współczynnik przesączania kłębuszkowego, wskaźnik funkcji nerek.
• Hipokaliemia – Niskie stężenie potasu we krwi.
• Hiponatremia – Niskie stężenie sodu we krwi.
• Hiperkalcemia – Wysokie stężenie wapnia we krwi.
• Hiperurykemia – Wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi.
• Cholestaza – Zastój żółci w wątrobie.
• Bezomocz – Brak wydalania moczu.

Podsumowanie