Przeciwwskazania stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka

Lek Valsartan + hydrochlorothiazide Krka jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jednak istnieją pewne sytuacje, w których jego stosowanie jest przeciwwskazane. W artykule omówimy, kiedy nie należy przyjmować tego leku oraz jakie są potencjalne ryzyka związane z jego stosowaniem.

Spis treści

• Przeciwwskazania stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
• Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
• Ostrzeżenia i środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Kiedy nie stosować leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka

Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka jest przeciwwskazane:

• Nadwrażliwość – Jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidów lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[1].
• Ciąża – Leku nie należy stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić dziecku^[1].
• Choroby wątroby – Ciężka choroba wątroby, żółciowa marskość wątroby i cholestaza są przeciwwskazaniami do stosowania leku^[1].
• Choroby nerek – Ciężka choroba nerek, bezmocz oraz pacjenci leczeni dializą nie powinni stosować tego leku^[1].
• Zaburzenia elektrolitowe – Małe stężenie potasu lub sodu we krwi oraz zwiększone stężenie wapnia we krwi są przeciwwskazaniami^[1].
• Dna moczanowa – Pacjenci z dną moczanową nie powinni stosować tego leku^[1].
• Cukrzyca – Pacjenci z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek, którzy są leczeni aliskirenem, nie powinni stosować tego leku^[1].

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka należy omówić z lekarzem lub farmaceutą następujące kwestie:

• Stężenie potasu – Jeśli pacjent przyjmuje leki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas lub zamienniki soli kuchennej zawierające potas, konieczna może być regularna kontrola stężenia potasu we krwi^[2].
• Biegunka i wymioty – Pacjenci z biegunką lub silnymi wymiotami powinni zachować ostrożność^[2].
• Choroby serca – Pacjenci z ciężką chorobą serca, niewydolnością serca lub po zawale serca powinni stosować lek pod ścisłą kontrolą lekarza^[2].
• Zwężenie tętnicy nerkowej – Pacjenci z tym schorzeniem powinni zachować ostrożność^[2].
• Przeszczep nerki – Pacjenci po przeszczepie nerki powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia^[2].
• Hiperaldosteronizm – Pacjenci z tą chorobą nie powinni stosować leku^[2].
• Choroby wątroby i nerek – Pacjenci z chorobami wątroby lub nerek powinni zachować ostrożność^[2].
• Obrzęk naczynioruchowy – Pacjenci, u których wystąpił obrzęk naczynioruchowy po przyjęciu innych leków, powinni natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem^[2].
• Układowy toczeń rumieniowaty – Pacjenci z tą chorobą powinni zachować ostrożność^[2].
• Cukrzyca, dna moczanowa, wysoki cholesterol – Pacjenci z tymi schorzeniami powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia^[2].
• Reakcje alergiczne – Pacjenci z alergią lub astmą powinni zachować ostrożność^[2].
• Pogorszenie widzenia – Pacjenci z pogorszeniem widzenia lub bólem oczu powinni natychmiast skonsultować się z lekarzem^[2].
• Nadwrażliwość na światło – Lek może zwiększać wrażliwość skóry na promienie słoneczne^[2].
• Nowotwory skóry – Pacjenci, u których w przeszłości wystąpił nowotwór złośliwy skóry, powinni zachować ostrożność^[2].
• Problemy z oddychaniem – Pacjenci, u których wystąpiły problemy z oddychaniem po przyjęciu hydrochlorotiazydu, powinni natychmiast skonsultować się z lekarzem^[2].

Słownik pojęć

• Nadwrażliwość – Reakcja alergiczna organizmu na substancję, która normalnie nie wywołuje reakcji alergicznych.
• Cholestaza – Zastój żółci w wątrobie, który może prowadzić do uszkodzenia wątroby.
• Bezmoocz – Stan, w którym nerki nie produkują moczu.
• Hiperaldosteronizm – Choroba, w której nadnercza wytwarzają zbyt dużo hormonu aldosteronu.
• Obrzęk naczynioruchowy – Nagły obrzęk skóry, błon śluzowych i tkanek podskórnych, często spowodowany reakcją alergiczną.
• Układowy toczeń rumieniowaty – Choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje własne tkanki i narządy.
• Dna moczanowa – Choroba metaboliczna charakteryzująca się podwyższonym stężeniem kwasu moczowego we krwi i odkładaniem się jego kryształów w stawach.

Podsumowanie