Wskazania do stosowania leku Trelema

Lek Trelema, zawierający substancję czynną lakozamid, jest stosowany w leczeniu padaczki. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek, jakie są jego wskazania do stosowania oraz jak należy go przyjmować.

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Trelema
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania leku Trelema

Lek Trelema jest stosowany w leczeniu padaczki, a dokładniej w leczeniu napadów częściowych oraz napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych. Oto szczegółowe wskazania:

• Monoterapia w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży i dzieci od 2 lat z padaczką^[1].
• Terapia wspomagająca w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży i dzieci od 2 lat z padaczką^[1].
• Terapia wspomagająca w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży i dzieci od 4 lat z uogólnioną padaczką idiopatyczną^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Trelema zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju napadów padaczkowych. Oto zalecenia dotyczące dawkowania:

• Dorośli i młodzież o masie ciała co najmniej 50 kg: Zazwyczaj dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy na dobę, którą można zwiększać o 50 mg co tydzień, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej wynoszącej między 100 mg a 300 mg dwa razy na dobę^[1].
• Dzieci i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg: Dawka zależy od masy ciała i zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od podawania leku w postaci syropu. Zmiana na tabletki może nastąpić tylko wtedy, jeśli dziecko jest w stanie połknąć tabletkę^[1].

Przeciwwskazania

Leku Trelema nie należy stosować w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na lakozamid lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[1].
• Rozpoznany blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Trelema należy omówić to z lekarzem, jeśli:

• Pacjent myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie^[2].
• Pacjent ma zaburzenia serca dotyczące rytmu serca^[2].
• Pacjent ma ciężką chorobę serca, jak niewydolność serca lub przeszedł zawał serca^[2].
• Pacjent ma często zawroty głowy lub upadki^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Trelema może powodować działania niepożądane. Oto niektóre z nich:

• Bardzo często: Ból głowy, zawroty głowy, nudności, podwójne widzenie^[2].
• Często: Napady miokloniczne, trudności z koordynacją ruchów, zaburzenia równowagi, drżenie, drętwienie, skurcze mięśni, zaburzenia pamięci, zaburzenia myślenia, stan splątania, oczopląs, niewyraźne widzenie, uczucie wirowania, wymioty, suchość w ustach, zaparcie, niestrawność, nadmiar gazów, biegunka, osłabienie czucia, trudności w wysławianiu się, zaburzenia uwagi, szumy uszne, drażliwość, zaburzenia snu, depresja, senność, zmęczenie, świąd, wysypka^[2].
• Niezbyt często: Spowolnienie rytmu serca, kołatanie serca, nieregularne tętno, nadmiernie dobre samopoczucie, widzenie i/lub słyszenie rzeczy, które nie istnieją, reakcje alergiczne, pokrzywka, zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie wątroby, myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, uczucie złości lub pobudzenia, zaburzenia myślenia, utrata kontaktu z rzeczywistością, ciężkie reakcje alergiczne, omdlenia, nieprawidłowe ruchy mimowolne^[2].
• Częstość nieznana: Nieprawidłowe szybkie bicie serca, ból gardła, wysoka gorączka, ciężkie skórne reakcje alergiczne, drgawki^[2].

Słownik pojęć

• Padaczka – Choroba neurologiczna charakteryzująca się nawracającymi napadami drgawkowymi.
• Napady częściowe – Napady padaczkowe, które początkowo dotyczą tylko jednej strony mózgu.
• Napady toniczno-kloniczne – Napady padaczkowe charakteryzujące się utratą przytomności i drgawkami obejmującymi całe ciało.
• Monoterapia – Leczenie jednym lekiem.
• Terapia wspomagająca – Leczenie, w którym stosuje się dodatkowy lek w celu zwiększenia skuteczności terapii podstawowej.
• Blok przedsionkowo-komorowy – Zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
• Oczopląs – Szybkie, mimowolne ruchy gałek ocznych.
• Mioklonie – Krótkie, mimowolne skurcze mięśni.

Podsumowanie