Wskazania do stosowania tlenu medycznego Linde

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Tlen medyczny Linde jest stosowany w leczeniu wszystkich postaci niedotlenienia. Jest to stan, w którym organizm lub jego część nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu. Tlenoterapia jest szczególnie korzystna u pacjentów z prawidłowym zużyciem tlenu, u których stwierdza się zmniejszoną prężność tlenu w mieszanej krwi żylnej podczas oddychania powietrzem atmosferycznym^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie tlenu medycznego zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Celem tlenoterapii jest zapewnienie ciśnienia parcjalnego tlenu w krwi tętniczej (PaO2) nie niższego niż 8,0 kPa (60 mmHg) lub saturacji hemoglobiny krwi tętniczej nie niższej niż 90%^[1].

Tlen może być podawany:

• Przez wąsy donosowe – cienkie rurki umieszczane w nosie, przez które pacjent wdycha tlen.
• Przez maskę twarzową – maska zakładana na nos i usta, przez którą pacjent wdycha tlen.
• Przez respirator – urządzenie wspomagające oddychanie, które dostarcza tlen bezpośrednio do płuc.

Przeciwwskazania

Tlen medyczny nie powinien być stosowany u pacjentów, u których prężność CO2 w krwi tętniczej przekracza 9,3 kPa, gdyż może to doprowadzić do narkozy dwutlenkowęglowej z utratą przytomności, a następnie do zgonu pacjenta^[1].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, tlen medyczny może powodować działania niepożądane. Do najczęstszych należą:

• Narkoza dwutlenkowowęglowa – stan, w którym nadmiar dwutlenku węgla we krwi prowadzi do utraty przytomności.
• Hipoksja – niedotlenienie, które może wystąpić po nagłym podaniu czystego tlenu.
• Zwłóknienie zasoczewkowe – uszkodzenie soczewki oka u noworodków, zwłaszcza wcześniaków, spowodowane wysokim stężeniem tlenu.
• Zatrucie tlenem – może wystąpić przy stosowaniu tlenu o stężeniu powyżej 70%, objawiające się uogólnionymi drgawkami^[2].

Słownik pojęć

• Niedotlenienie – stan, w którym organizm lub jego część nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu.
• Narkoza dwutlenkowowęglowa – stan, w którym nadmiar dwutlenku węgla we krwi prowadzi do utraty przytomności.
• Hipoksja – niedotlenienie, które może wystąpić po nagłym podaniu czystego tlenu.
• Zwłóknienie zasoczewkowe – uszkodzenie soczewki oka u noworodków, zwłaszcza wcześniaków, spowodowane wysokim stężeniem tlenu.
• Zatrucie tlenem – stan, który może wystąpić przy stosowaniu tlenu o stężeniu powyżej 70%, objawiający się uogólnionymi drgawkami.

Tlen medyczny Linde jest stosowany w leczeniu wszystkich postaci niedotlenienia. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a tlen może być podawany przez wąsy donosowe, maskę twarzową lub respirator. Przeciwwskazaniem do stosowania jest prężność CO2 w krwi tętniczej przekraczająca 9,3 kPa. Do najczęstszych działań niepożądanych należą narkoza dwutlenkowowęglowa, hipoksja, zwłóknienie zasoczewkowe u noworodków oraz zatrucie tlenem.

Materiały źródłowe

• [1]: https://leki.pl/chpl/100096698
• [2]: https://ulotka.pl/pdf/100096698