Jak prawidłowo dawkować lek Thiopental VUAB?

Thiopental VUAB to lek znieczulający z grupy barbituranów, stosowany w różnych procedurach medycznych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w tym jak i kiedy go stosować, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Thiopental VUAB jest stosowany w następujących przypadkach:

• Jako pojedynczy środek znieczulający do krótkich zabiegów chirurgicznych trwających około 15 minut^[1].
• Do indukcji znieczulenia ogólnego przed zastosowaniem innych środków znieczulających^[1].
• Jako uzupełnienie znieczulenia miejscowego^[1].
• W celu zapewnienia działania hipnotycznego podczas znieczulenia zrównoważonego za pomocą innych środków podawanych w celu uzyskania efektu przeciwbólowego lub zwiotczenia mięśni^[1].
• Do kontroli stanów drgawkowych podczas lub po znieczuleniu wziewnym, znieczuleniu miejscowym lub występujących z innych przyczyn^[1].
• U pacjentów po zabiegach neurochirurgicznych z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym, w przypadku zapewnienia odpowiedniej wentylacji^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Thiopental VUAB powinien być stosowany wyłącznie przez specjalistów w dziedzinie anestezjologii. Dawkowanie leku zależy od wielu czynników, takich jak wiek, płeć, masa ciała oraz stan zdrowia pacjenta^[1].

Podanie dożylne

Stężenia stosowane do podawania drogą dożylną wynoszą od 2,5% do 5,0%. Najczęściej stosowany jest 2,5% roztwór (500 mg w 20 mL). Roztwór 5% (500 mg w 10 mL) stosowany jest w sytuacjach wyjątkowych^[1].

Dawkowanie w znieczuleniu

• Zdrowi dorośli: 4 – 6 mg/kg masy ciała^[2].
• Niemowlęta i dzieci: 5 – 7 mg/kg masy ciała^[2].
• Osoby w podeszłym wieku: 2 – 3 mg/kg masy ciała^[2].

Dawkowanie w stanach drgawkowych

Natychmiast po wystąpieniu drgawek należy podać 75 mg do 125 mg (3 mL do 5 mL 2,5% roztworu)^[2].

Dawkowanie u pacjentów po zabiegach neurochirurgicznych

Thiopental VUAB podawany jest w przerywanym bolusie w dawce od 1,5 do 3 mg/kg masy ciała^[2]. Maksymalna pojedyncza dawka wynosi 1 g, a maksymalna dawka dobowa wynosi 2 g^[1].

Podanie doodbytnicze (u dzieci)

5% lub 10% roztwór tiopentalu w dawce 25 – 40 mg/kg masy ciała jest podawany dziecku do odbytnicy celem wprowadzenia do znieczulenia ogólnego^[1].

Przeciwwskazania

Thiopental VUAB nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1]:

• Nadwrażliwość na tiopental lub inne barbiturany
• Porfiria
• Oczekiwane trudności w utrzymaniu drożności górnych dróg oddechowych i brak sprzętu do natychmiastowej reanimacji
• Stan astmatyczny
• Pacjenci z wywiadem trudności w wybudzeniu

Środki ostrożności

Podczas stosowania leku Thiopental VUAB powinien być zapewniony dostęp do sprzętu i leków do resuscytacji, intubacji dotchawiczej i do tlenu, oraz przez cały czas należy utrzymywać drożność dróg oddechowych pacjenta^[2]. Lek może być stosowany wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności w następujących przypadkach^[2]:

• Hipowolemia
• Choroby układu sercowo-naczyniowego
• Niedociśnienie lub wstrząs
• Obturacyjna choroba układu oddechowego
• Upośledzenie wydolności oddechowej
• Choroba wątroby lub nerek
• Osłabienie mięśni lub zwyrodnienie
• Zaburzenia metaboliczne
• Zaburzenia endokrynologiczne
• Porażenie lub osłabienie mięśni gałki ocznej
• Ropowica dna jamy ustnej, posocznica
• Otyłość

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Thiopental VUAB może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią^[2]. Często występujące działania niepożądane to:

• Wolny rytm serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca
• Spłycenie oddechów, skurcz oskrzeli, skurcz krtani, kaszel
• Uczucie zimna/drżenie

Częstość nieznana:

• Nagłe, zagrażające życiu reakcje alergiczne
• Małe stężenie potasu we krwi podczas podawania leku i duże stężenie potasu we krwi po przerwaniu podawania leku

Słownik pojęć

• Barbiturany – Grupa leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, stosowanych głównie jako środki znieczulające i przeciwdrgawkowe.
• Bolus – Szybkie podanie dużej dawki leku dożylnie.
• Hipowolemia – Stan, w którym objętość krwi krążącej jest zmniejszona.
• Indukcja znieczulenia – Proces wprowadzenia pacjenta w stan znieczulenia ogólnego.
• Porfiria – Grupa chorób spowodowanych zaburzeniem syntezy hemoglobiny.
• Stan astmatyczny – Zagrażające życiu trudności w oddychaniu spowodowane zwężeniem dróg oddechowych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku