Wskazania do stosowania leku Temozolomide Glenmark

Spis treści

• Wprowadzenie
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Temozolomide Glenmark to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu określonych rodzajów guzów mózgu. Lek ten zawiera substancję czynną temozolomid, która działa poprzez zakłócanie wzrostu komórek nowotworowych. W artykule omówimy wskazania do stosowania tego leku, schorzenia, które leczy, oraz ważne informacje dotyczące jego stosowania.

Wskazania do stosowania

Temozolomide Glenmark jest wskazany w leczeniu następujących schorzeń:

• Nowo zdiagnozowany glejak wielopostaciowy – jest to agresywny typ guza mózgu. Lek stosuje się najpierw w połączeniu z radioterapią, a następnie jako jedyny lek w monoterapii^[1].
• Glejak złośliwy – w tym glejak wielopostaciowy lub gwiaździak anaplastyczny, u dzieci w wieku od 3 lat oraz dorosłych pacjentów. Lek stosuje się, gdy guz ponownie rośnie lub nasila się po standardowym leczeniu^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Temozolomide Glenmark powinien być przepisywany jedynie przez lekarzy z doświadczeniem w onkologicznym leczeniu guzów mózgu. Dawkowanie zależy od wymiarów ciała pacjenta (wzrost i masa ciała) oraz od tego, czy pacjent wcześniej otrzymywał chemioterapię^[1]. Oto szczegóły dawkowania:

• Nowo zdiagnozowany glejak wielopostaciowy – leczenie przebiega w dwóch etapach: najpierw w połączeniu z radioterapią (okres leczenia skojarzonego), a następnie jako monoterapia. W okresie leczenia skojarzonego dawka wynosi 75 mg/m² powierzchni ciała na dobę przez 42 dni. W monoterapii dawka początkowa to 150 mg/m² powierzchni ciała na dobę przez 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa^[2].
• Glejak złośliwy – cykl leczenia trwa 28 dni. Pacjent przyjmuje lek raz na dobę przez pierwsze 5 dni, a następnie przez 23 dni nie przyjmuje leku. Dawka początkowa wynosi 200 mg/m² powierzchni ciała na dobę, jeśli pacjent nie otrzymywał wcześniej chemioterapii, lub 150 mg/m² powierzchni ciała na dobę, jeśli pacjent otrzymywał wcześniej chemioterapię^[1].

Przeciwwskazania

Temozolomide Glenmark nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na temozolomid lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Nadwrażliwość na dakarbazynę (DTIC)^[2].
• Znaczne zmniejszenie liczby niektórych komórek krwi (z powodu zahamowania czynności szpiku kostnego)^[2].

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Temozolomide Glenmark należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Ważne jest, aby pacjent był świadomy potencjalnych ryzyk i środków ostrożności:

• Ryzyko zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii (PCP) – pacjenci z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym otrzymujący lek w połączeniu z radioterapią powinni stosować leki zapobiegające rozwojowi tego rodzaju zapalenia płuc^[1].
• Ryzyko reaktywacji zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B – przed rozpoczęciem leczenia pacjenci będą starannie badani przez lekarza w celu wykrycia objawów tego zakażenia^[2].
• Monitorowanie liczby krwinek – w trakcie leczenia lekarz zaleci częste wykonywanie badań krwi w celu monitorowania niepożądanego działania leku na krwinki^[2].
• Ryzyko nudności i wymiotów – lekarz może przepisać leki przeciwwymiotne, aby zapobiec tym objawom^[2].

Słownik pojęć

• Temozolomid – substancja czynna leku Temozolomide Glenmark, działająca przeciwnowotworowo poprzez zakłócanie wzrostu komórek nowotworowych.
• Glejak wielopostaciowy – agresywny typ guza mózgu, który jest trudny do leczenia.
• Glejak złośliwy – rodzaj nowotworu mózgu, który może obejmować glejak wielopostaciowy lub gwiaździak anaplastyczny.
• Radioterapia – metoda leczenia nowotworów za pomocą promieniowania jonizującego.
• Monoterapia – leczenie za pomocą jednego leku, bez łączenia go z innymi metodami leczenia.
• Pneumocystis jirovecii – drobnoustrój wywołujący zapalenie płuc, szczególnie u osób z osłabionym układem odpornościowym.
• Reaktywacja zakażenia – ponowne wystąpienie objawów zakażenia, które wcześniej było w stanie uśpienia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku