Wskazania do stosowania leku Temozolomide FAIR-MED
Lek Temozolomide FAIR-MED jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów guzów mózgu, w tym glejaków wielopostaciowych i gwiaździaków anaplastycznych. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat wskazań do stosowania tego leku, jego dawkowania oraz możliwych działań niepożądanych.
Spis treści
Wskazania do stosowania
Lek Temozolomide FAIR-MED jest wskazany w leczeniu:
- Nowo zdiagnozowanego glejaka wielopostaciowego – u dorosłych pacjentów w skojarzeniu z radioterapią, a następnie w monoterapii[1].
- Glejaka złośliwego – u dzieci w wieku od 3 lat, młodzieży oraz dorosłych pacjentów z glejakiem wielopostaciowym lub gwiaździakiem anaplastycznym, wykazującym wznowę lub progresję po standardowym leczeniu[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Temozolomide FAIR-MED powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w onkologicznym leczeniu guzów mózgu. Może być zastosowane leczenie przeciwwymiotne[1].
Dorośli z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym
Produkt leczniczy Temozolomide FAIR-MED, kapsułki, twarde, podaje się w skojarzeniu z celowaną radioterapią (okres leczenia skojarzonego), a następnie podaje się do 6 cykli temozolomidu w monoterapii (okres monoterapii)[1].
Dorośli pacjenci i dzieci w wieku 3 lat lub starsze z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję
Cykl leczenia obejmuje 28 dni. Pacjentom nie poddawanym wcześniej chemioterapii, temozolomid podaje się doustnie w dawce 200 mg/m2 pc. raz na dobę przez pierwsze 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w leczeniu (w sumie 28 dni). U pacjentów poddawanych wcześniej chemioterapii początkowa dawka wynosi 150 mg/m2 pc. raz na dobę i może być zwiększona w drugim cyklu do 200 mg/m2 pc. raz na dobę przez 5 dni pod warunkiem, że nie występuje toksyczność hematologiczna[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Temozolomide FAIR-MED może powodować działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności, wymioty, zaparcia, jadłowstręt, bóle głowy, zmęczenie, drgawki i wysypka[1]. Poniżej przedstawiamy szczegółową listę możliwych działań niepożądanych:
- Bardzo częste (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób): utrata apetytu, trudności w mowie, ból głowy, wymioty, nudności, biegunka, zaparcia, wysypka, wypadanie włosów, zmęczenie[2].
- Częste (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 osób): zakażenia, zakażenia jamy ustnej, zakażenia ran, zmniejszona liczba krwinek, reakcja alergiczna, zwiększenie stężenia cukru we krwi, zaburzenia pamięci, depresja, niepokój, splątanie, niemożność zasypiania lub utrzymania snu, zaburzenia koordynacji i równowagi, trudności w koncentracji, zmiana stanu psychicznego lub czujności, zapominanie, zawroty głowy, zaburzenia czucia, uczucie mrowienia, drżenia, zaburzenia smaku, częściowa utrata wzroku, nieprawidłowe widzenie, podwójne widzenie, suchość lub ból oczu, głuchota, dzwonienie w uszach, ból ucha, zakrzep krwi w płucach lub nogach, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, zapalenie płuc, skrócenie oddechu, zapalenie oskrzeli, kaszel, zapalenie zatok, ból brzucha lub żołądka, rozstrój żołądka/zgaga, trudności w połykaniu, sucha skóra, świąd, uszkodzenie mięśni, osłabienie mięśni, bóle mięśni, ból stawów, ból pleców, częste oddawanie moczu, trudności z zatrzymaniem moczu, gorączka, objawy grypopodobne, ból, złe samopoczucie, przeziębienie lub grypa, zatrzymanie płynów, obrzęk nóg, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała, uszkodzenia popromienne[2].
- Niezbyt częste (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 osób): zakażenia mózgu (opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) w tym przypadki śmiertelne, nowe lub ponowna aktywacja zakażenia wirusem cytomegalii, ponowna aktywacja zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B, nowotwory wtórne, w tym białaczka, zmniejszona liczba krwinek (pancytopenia, niedokrwistość, leukopenia), czerwone plamy pod skórą, moczówka prosta (objawy obejmują częstsze oddawanie moczu i uczucie pragnienia), małe stężenie potasu we krwi, zmienność nastroju, halucynacje, częściowy paraliż, zmiana w odczuwaniu zapachów, zaburzenia słuchu, zakażenie ucha środkowego, kołatanie serca (kiedy czuje się bicie serca), uderzenia gorąca, obrzęk żołądka, trudności w kontrolowaniu wypróżnień, hemoroidy, suchość w jamie ustnej, zapalenie wątroby i uszkodzenie wątroby (w tym śmiertelna niewydolność wątroby), cholestaza, zwiększenie stężenia bilirubiny, pęcherze na ciele lub w jamie ustnej, złuszczanie się skóry, wykwity skórne, bolesne zaczerwienienie skóry, ciężka wysypka z obrzękiem skóry (w tym dłoni i stóp), zwiększona wrażliwość na światło słoneczne, pokrzywka, zwiększone pocenie się, zmiana koloru skóry, trudności w oddawaniu moczu, krwawienie z pochwy, podrażnienie pochwy, nieobecność lub obfite miesiączki, ból piersi, impotencja seksualna, dreszcze, obrzęk twarzy, przebarwienia języka, pragnienie, choroby zębów[2].
Słownik pojęć
- Glejak wielopostaciowy – Najczęstszy i najbardziej agresywny typ glejaka, nowotworu mózgu.
- Gwiaździak anaplastyczny – Złośliwy nowotwór mózgu, który jest mniej agresywny niż glejak wielopostaciowy.
- Mielosupresja – Zmniejszenie liczby krwinek w wyniku zahamowania czynności szpiku kostnego.
- Radioterapia – Leczenie nowotworów za pomocą promieniowania jonizującego.
- Monoterapia – Leczenie za pomocą jednego leku.
| Wskazania | Nowo zdiagnozowany glejak wielopostaciowy, glejak złośliwy |
| Dawkowanie | W zależności od rodzaju i stadium choroby |
| Najczęstsze działania niepożądane | Nudności, wymioty, zaparcia, jadłowstręt, bóle głowy, zmęczenie, drgawki, wysypka |














