Jak prawidłowo dawkować lek Telfexo?
Lek Telfexo, zawierający feksofenadyny chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu objawów alergii. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, wskazania do jego stosowania oraz ważne informacje dotyczące jego przyjmowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przedawkowanie
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Telfexo jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci w wieku 12 lat i starszych w celu łagodzenia objawów sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (kataru siennego) oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Objawy te obejmują kichanie, wydzielinę z nosa, swędzenie nosa, swędzenie, łzawienie i zaczerwienienie oczu, a także świąd, obrzęk i wysypkę[1][2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Telfexo zależy od wieku pacjenta oraz rodzaju objawów, które mają być łagodzone. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania:
- Dorośli i dzieci w wieku 12 lat i powyżej: Zalecana dawka to 120 mg raz na dobę w przypadku sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz 180 mg raz na dobę w przypadku przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Tabletki należy przyjmować przed posiłkiem, popijając wodą[1][2].
- Dzieci w wieku poniżej 12 lat: Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania feksofenadyny chlorowodorku w dawce 120 mg u dzieci w wieku poniżej 12 lat nie zostały określone. Dla dzieci w wieku od 6 do 11 lat odpowiednia jest tabletka zawierająca 30 mg feksofenadyny chlorowodorku[1].
- Szczególne grupy pacjentów: U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki[1].
Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania feksofenadyny chlorowodorku mogą wystąpić zawroty głowy, senność, zmęczenie i suchość w jamie ustnej. W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Telfexo należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala[1][2].
Interakcje z innymi lekami
Feksofenadyna nie jest metabolizowana w wątrobie, co zmniejsza ryzyko interakcji z innymi lekami. Jednakże, jednoczesne podawanie feksofenadyny z inhibitorami P-gp (np. erytromycyną, ketokonazolem) może zwiększać stężenie feksofenadyny w osoczu. Leki zobojętniające kwas solny w żołądku zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą zmniejszać biodostępność feksofenadyny, dlatego zaleca się odczekać 2 godziny między przyjęciem tych leków a feksofenadyny[1][2].
Słownik pojęć
- Feksofenadyny chlorowodorek – substancja czynna leku Telfexo, stosowana w leczeniu objawów alergii.
- Sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa – stan zapalny błony śluzowej nosa wywołany przez alergeny sezonowe, takie jak pyłki roślin.
- Przewlekła pokrzywka idiopatyczna – przewlekła choroba skóry charakteryzująca się występowaniem swędzących bąbli i obrzęków.
- Inhibitory P-gp – leki, które mogą wpływać na działanie innych leków poprzez hamowanie białka transportującego leki w organizmie.
Materiały źródłowe
| Grupa pacjentów | Dawka | Częstotliwość |
|---|---|---|
| Dorośli i dzieci w wieku 12 lat i powyżej (sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa) | 120 mg | Raz na dobę |
| Dorośli i dzieci w wieku 12 lat i powyżej (przewlekła pokrzywka idiopatyczna) | 180 mg | Raz na dobę |
| Dzieci w wieku poniżej 12 lat | Nie określono | Nie dotyczy |
| Szczególne grupy pacjentów | 120 mg lub 180 mg | Raz na dobę |














