Wskazania do stosowania leku SmofKabiven Low Osmo Peripheral
SmofKabiven Low Osmo Peripheral to specjalistyczny lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, który jest podawany pacjentom, u których inne metody żywienia są niewystarczające, niemożliwe lub przeciwwskazane. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek, a także jakie są jego wskazania do stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
SmofKabiven Low Osmo Peripheral jest stosowany w żywieniu pozajelitowym u dorosłych pacjentów i dzieci w wieku 2 lat i powyżej, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane[1]. Oto główne wskazania do stosowania tego leku:
- Żywienie pozajelitowe – jest to metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając układ pokarmowy. Stosuje się ją u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie lub dojelitowo[1].
- Niedożywienie – stan, w którym organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości składników odżywczych. Może być wynikiem chorób przewlekłych, zaburzeń metabolicznych lub innych schorzeń[1].
- Stres kataboliczny – stan, w którym organizm zużywa więcej energii niż jest w stanie dostarczyć, co prowadzi do rozpadu tkanek. Może występować w wyniku ciężkich urazów, operacji lub chorób[1].
- Choroby przewlekłe – takie jak niewydolność nerek, wątroby, cukrzyca, zapalenie trzustki, które mogą wymagać specjalistycznego żywienia pozajelitowego[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku SmofKabiven Low Osmo Peripheral zależy od stanu klinicznego pacjenta, jego masy ciała oraz zapotrzebowania na składniki odżywcze i energetyczne. Lek jest podawany dożylnie, w infuzji do żyły obwodowej lub centralnej[1]. Oto szczegóły dotyczące dawkowania:
- Dorośli pacjenci – zalecana dawka wynosi 20 do 40 ml/kg mc./dobę, co dostarcza 0,5 do 1,0 g aminokwasów/kg mc./dobę i 14 do 29 kcal/kg mc./dobę energii całkowitej[1].
- Dzieci w wieku 2-11 lat – dawka do 40 ml/kg mc./dobę, dostosowywana do wymagań pacjenta w wieku dziecięcym[1].
- Młodzież (12-18 lat) – dawkowanie jak u dorosłych[1].
Przeciwwskazania
SmofKabiven Low Osmo Peripheral nie powinien być stosowany w pewnych sytuacjach klinicznych. Oto główne przeciwwskazania do stosowania tego leku[2]:
- Alergia – na białko ryb, jaja, soję, orzeszki ziemne lub inne składniki leku[2].
- Hiperlipidemia – zbyt wysokie stężenie tłuszczów we krwi[2].
- Ciężkie zaburzenia wątroby – które mogą wpływać na metabolizm leku[2].
- Ciężkie zaburzenia krzepliwości krwi – które mogą zwiększać ryzyko krwawienia[2].
- Wada metabolizmu aminokwasów – wrodzone zaburzenia metabolizmu[2].
- Ciężka niewydolność nerek – bez możliwości przeprowadzenia dializy[2].
- Ostry wstrząs – stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji[2].
- Hiperglikemia – nieskutecznie leczone zwiększone stężenie glukozy we krwi[2].
- Przewodnienie – zbyt duża ilość płynu w organizmie[2].
- Niewydolność serca – nieleczona[2].
- Zespół hemofagocytarny – zaburzenie krzepliwości krwi[2].
- Niestabilny stan ogólny – np. ciężki stan pourazowy, niewyrównana cukrzyca, ostry zawał serca, udar, zakrzep, kwasica metaboliczna, ciężkie zakażenie[2].
- Noworodki i dzieci poniżej 2 lat – lek nie jest przeznaczony do stosowania u tej grupy wiekowej[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, SmofKabiven Low Osmo Peripheral może powodować działania niepożądane. Oto niektóre z nich[2]:
- Często – nieznaczne podwyższenie temperatury ciała, zapalenie powierzchniowych żył obwodowych w miejscu wstrzyknięcia[2].
- Niezbyt często – wysoka aktywność enzymów wątrobowych we krwi, brak apetytu, nudności, wymioty, dreszcze, zawroty i bóle głowy[2].
- Rzadko – niskie lub wysokie ciśnienie krwi, trudności w oddychaniu, przyspieszony rytm serca (tachykardia), reakcje nadwrażliwości, uczucie gorąca i zimna, bladość, lekkie zasinienie ust i skóry, bóle szyi, pleców, kości, klatki piersiowej i lędźwi[2].
Słownik pojęć
- Żywienie pozajelitowe – metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając układ pokarmowy.
- Niedożywienie – stan, w którym organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości składników odżywczych.
- Stres kataboliczny – stan, w którym organizm zużywa więcej energii niż jest w stanie dostarczyć, co prowadzi do rozpadu tkanek.
- Hiperlipidemia – zbyt wysokie stężenie tłuszczów we krwi.
- Hiperglikemia – zwiększone stężenie glukozy we krwi.
- Przewodnienie – zbyt duża ilość płynu w organizmie.
- Zespół hemofagocytarny – zaburzenie krzepliwości krwi.
| Wskazania | Żywienie pozajelitowe, niedożywienie, stres kataboliczny, choroby przewlekłe |
| Dawkowanie | Dorośli: 20-40 ml/kg mc./dobę; Dzieci: do 40 ml/kg mc./dobę |
| Przeciwwskazania | Alergie, hiperlipidemia, ciężkie zaburzenia wątroby i nerek, ostry wstrząs, hiperglikemia, przewodnienie, niewydolność serca, zespół hemofagocytarny, niestabilny stan ogólny |
| Działania niepożądane | Podwyższenie temperatury ciała, zapalenie żył, wysoka aktywność enzymów wątrobowych, brak apetytu, nudności, wymioty, dreszcze, zawroty i bóle głowy, niskie lub wysokie ciśnienie krwi, trudności w oddychaniu, przyspieszony rytm serca, reakcje nadwrażliwości, uczucie gorąca i zimna, bladość, zasinienie ust i skóry, bóle szyi, pleców, kości, klatki piersiowej i lędźwi |














