Lek Septogard, zawierający substancję czynną benzydaminy chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu wielu bolesnych stanów jamy ustnej i gardła. W artykule omówimy szczegółowo, jakie schorzenia i dolegliwości można leczyć za pomocą tego leku, a także jak go stosować, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Septogard
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania leku Septogard
Lek Septogard jest stosowany jako miejscowo działający środek o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym do łagodzenia bolesnych stanów zapalnych w jamie ustnej i gardle. Oto szczegółowe wskazania do jego stosowania:
- Stany pourazowe: Lek Septogard jest stosowany w leczeniu zapalenia gardła po tonsillektomii (usunięciu migdałków) lub zastosowaniu zgłębnika nosowo-żołądkowego[1].
- Stany zapalne: Lek jest skuteczny w leczeniu zapalenia gardła, aftowego owrzodzenia oraz owrzodzenia jamy ustnej spowodowanego radioterapią[1].
- Stomatologia: Septogard jest używany po zabiegach stomatologicznych, aby złagodzić ból i stan zapalny[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Septogard należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Oto zalecenia dotyczące dawkowania:
- Dorośli i osoby w podeszłym wieku: Do łagodzenia bólu płukać jamę ustną lub gardło używając 15 ml produktu (ok. 1 łyżki stołowej) co 1,5-3 godziny[1].
- Dzieci: Nie stosować u dzieci w wieku 12 lat lub poniżej[1].
Produkt leczniczy Septogard należy na ogół stosować w postaci nierozcieńczonej, jednak jeśli występuje pieczenie, można go rozcieńczać wodą. Leczenie ciągłe nie powinno trwać dłużej niż 7 dni, chyba że lekarz zadecyduje inaczej[1].
Przeciwwskazania
Septogard nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1[1].
- Stosowanie benzydaminy nie jest wskazane u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Septogard może powodować działania niepożądane. Oto niektóre z nich:
- Bardzo rzadko: skurcz krtani lub skurcz oskrzeli[1].
- Niezbyt często: drętwienie ust (hipoestezja) i uczucie pieczenia błony śluzowej w jamie ustnej (ból jamy ustnej)[1].
- Bardzo rzadko: świąd, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości na światło i wysypka[1].
- Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, która potencjalnie może zagrażać życiu[1].
Słownik pojęć
- Benzydaminy chlorowodorek – substancja czynna leku Septogard, należąca do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).
- Tonsillektomia – zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu migdałków.
- Zgłębnik nosowo-żołądkowy – rurka wprowadzana przez nos do żołądka, stosowana w celach diagnostycznych lub terapeutycznych.
- Hipoestezja – zmniejszone odczuwanie bodźców dotykowych.
- Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk skóry, błon śluzowych i tkanek podskórnych, często związany z reakcją alergiczną.
- Reakcja anafilaktyczna – ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna.
Podsumowanie
| Substancja czynna | Benzydaminy chlorowodorek |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do płukania jamy ustnej |
| Wskazania | Stany pourazowe, stany zapalne, stomatologia |
| Dawkowanie | 15 ml co 1,5-3 godziny |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą |
| Działania niepożądane | Drętwienie, pieczenie, skurcz krtani, świąd |














