Menu

20 mg – dawkowanie leku

Jak prawidłowo dawkować lek Rivaxar?

Rivaxar to lek przeciwzakrzepowy stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. W artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

Wprowadzenie

Rivaxar zawiera substancję czynną rywaroksaban, która jest stosowana w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową oraz w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Lek ten działa poprzez blokowanie czynnika krzepnięcia krwi (czynnik Xa), co zmniejsza tendencję do tworzenia się zakrzepów krwi[1].

Dawkowanie w profilaktyce udaru

W profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. Jest to również zalecana dawka maksymalna[1]. Leczenie produktem Rivaxar należy kontynuować długotrwale, pod warunkiem, że korzyść wynikająca z profilaktyki udaru przeważa nad ryzykiem wystąpienia krwawienia[1].

Dawkowanie w leczeniu zakrzepicy

W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz w profilaktyce nawrotowej ZŻG i ZP, zalecana dawka to:

  • 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę do kontynuacji leczenia i profilaktyki nawrotowej ZŻG i ZP[1].
  • Po zakończeniu co najmniej 6 miesięcy leczenia ZŻG lub ZP, zalecana dawka to 10 mg raz na dobę lub 20 mg raz na dobę[1].

Dawkowanie u pacjentów ze szczególnymi potrzebami

U pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek, zalecana dawka może być zmniejszona do 15 mg raz na dobę, jeśli ryzyko krwawienia przewyższa ryzyko nawrotowej ZŻG i ZP[1]. U pacjentów z chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i ryzykiem krwawienia, stosowanie Rivaxar jest przeciwwskazane[1].

Jak przyjmować lek

Rivaxar należy przyjmować doustnie, najlepiej w czasie jedzenia, aby zwiększyć jego wchłanianie[1]. Tabletki można rozgnieść i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym, bezpośrednio przed zastosowaniem, jeśli pacjent ma trudności z połykaniem[1]. W przypadku pominięcia dawki, należy ją przyjąć jak najszybciej, ale nie należy stosować dawki podwójnej tego samego dnia[1].

Słownik pojęć

  • Rywaroksaban – substancja czynna leku Rivaxar, działająca jako inhibitor czynnika Xa, co zmniejsza tendencję do tworzenia się zakrzepów krwi.
  • Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) – stan, w którym tworzą się zakrzepy krwi w głębokich żyłach, najczęściej w nogach.
  • Zatorowość płucna (ZP) – stan, w którym zakrzep krwi przemieszcza się do naczyń krwionośnych płuc, blokując przepływ krwi.
  • Migotanie przedsionków – nieregularny rytm pracy serca, który może prowadzić do powstawania zakrzepów krwi.
  • Koagulopatia – zaburzenie krzepnięcia krwi, które może prowadzić do nadmiernego krwawienia.

Materiały źródłowe

FAQ

Co zrobić, jeśli zapomnę przyjąć dawkę leku Rivaxar?

Jeśli pacjent przyjmuje jedną tabletkę 20 mg lub jedną tabletkę 15 mg raz na dobę i dawka leku została pominięta, należy jak najszybciej zażyć tabletkę. Nie przyjmować więcej niż jednej tabletki w ciągu jednego dnia w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Kolejną tabletkę należy przyjąć następnego dnia, a potem przyjmować jedną tabletkę raz na dobę[2].

Czy mogę przerwać przyjmowanie leku Rivaxar bez konsultacji z lekarzem?

Nie przerywać stosowania leku Rivaxar bez uprzedniego porozumienia z lekarzem, ponieważ lek Rivaxar zapobiega wystąpieniu ciężkich chorób[2].

Jakie są możliwe działania niepożądane leku Rivaxar?

Jak inne leki o podobnym działaniu, Rivaxar może powodować krwawienie, które potencjalnie może zagrażać życiu. Nadmierne krwawienie może prowadzić do nagłego spadku ciśnienia krwi (wstrząsu). Inne możliwe działania niepożądane to m.in. zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, krwawienie z żołądka lub jelita, krwawienie z nosa, krwawienie dziąseł, krwawienie do oka, krwawienie do tkanek lub jam ciała, pojawienie się krwi w plwocinie, krwawienie ze skóry lub krwawienie podskórne, krwawienie po operacji, sączenie się krwi lub płynu z rany po zabiegu chirurgicznym, obrzęk kończyn, ból kończyn, zaburzenia czynności nerek, gorączka, ból żołądka, niestrawność, uczucie mdłości, zaparcie, biegunka, obniżone ciśnienie tętnicze krwi, ogólne obniżenie siły i energii, ból głowy, zawroty głowy, wysypka, swędzenie skóry, zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych[2].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź