Wskazania do stosowania leku Rivaroxaban Intas

Rivaroxaban Intas to lek przeciwzakrzepowy, który znajduje zastosowanie w leczeniu i profilaktyce różnych schorzeń związanych z zakrzepami krwi. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek, jakie są jego wskazania oraz jak działa na organizm pacjenta.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wskazania do stosowania

Rivaroxaban Intas jest stosowany w leczeniu i profilaktyce różnych schorzeń związanych z zakrzepami krwi. Oto główne wskazania do jego stosowania:

• Ostry zespół wieńcowy (OZW) – Lek jest stosowany u dorosłych pacjentów po przebytym OZW, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia kolejnego zawału serca lub śmierci z powodu choroby sercowo-naczyniowej. Rivaroxaban Intas jest podawany w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) lub ASA oraz klopidogrelem lub tyklopidyną^[1].
• Choroba wieńcowa (CAD) i choroba tętnic obwodowych (PAD) – Lek jest stosowany u dorosłych pacjentów z CAD lub PAD, aby zmniejszyć ryzyko zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym. Rivaroxaban Intas jest podawany w skojarzeniu z ASA^[1].
• Profilaktyka zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) – Lek jest stosowany w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi w żyłach nóg oraz naczyniach krwionośnych płuc po operacjach wszczepienia protezy stawu biodrowego lub kolanowego^[2].
• Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) – Lek jest stosowany w leczeniu zakrzepów krwi w żyłach nóg oraz naczyniach krwionośnych płuc oraz w celu zapobiegania ich nawrotom^[2].
• Profilaktyka udaru mózgu i zatorowości obwodowej – Lek jest stosowany u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, aby zapobiec powstawaniu zakrzepów krwi w mózgu (udar) i innych naczyniach krwionośnych^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Rivaroxaban Intas zależy od wskazania oraz stanu zdrowia pacjenta. Oto ogólne zalecenia dotyczące dawkowania:

• Ostry zespół wieńcowy (OZW) – Zalecana dawka to 2,5 mg dwa razy na dobę. Pacjenci powinni również przyjmować dawkę dobową 75-100 mg ASA lub dawkę dobową 75-100 mg ASA oraz 75 mg klopidogrelu lub standardową dawkę tyklopidyny^[1].
• Choroba wieńcowa (CAD) i choroba tętnic obwodowych (PAD) – Zalecana dawka to 2,5 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z dawką dobową 75-100 mg ASA^[1].
• Profilaktyka zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) – Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę po operacjach wszczepienia protezy stawu biodrowego lub kolanowego^[2].
• Leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) – Zalecana dawka to 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie, a następnie 20 mg raz na dobę^[2].
• Profilaktyka udaru mózgu i zatorowości obwodowej – Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów z chorobami nerek dawkę można zmniejszyć do 15 mg raz na dobę^[2].

Przeciwwskazania

Rivaroxaban Intas nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość – Uczulenie na rywaroksaban lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[1].
• Aktywne krwawienie – Czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym^[1].
• Choroby wątroby – Choroba wątroby związana z koagulopatią i ryzykiem krwawienia^[1].
• Ciąża i karmienie piersią – Stosowanie leku jest przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią^[1].
• Jednoczesne leczenie innymi lekami przeciwzakrzepowymi – Stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna, dabigatran, apiksaban lub heparyna, z wyjątkiem zmiany leczenia przeciwzakrzepowego^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Rivaroxaban Intas może powodować działania niepożądane. Oto niektóre z nich:

• Krwawienia – Krwawienia z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, moczowo-płciowego, krwawienia po operacji, krwawienia do tkanek lub jam ciała (krwiak, siniaczenie)^[2].
• Reakcje alergiczne – Obrzęk twarzy, ust, jamy ustnej, języka lub gardła, trudności z połykaniem, pokrzywka, trudności w oddychaniu, nagły spadek ciśnienia krwi^[2].
• Reakcje skórne – Rozległa, ostra wysypka skórna, powstawanie pęcherzy, zmiany na błonie śluzowej (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka)^[2].
• Inne – Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, obrzęk kończyn, ból kończyn, zaburzenia czynności nerek, gorączka, ból żołądka, niestrawność, uczucie mdłości, wymioty, zaparcie, biegunka, obniżone ciśnienie tętnicze krwi, ogólne obniżenie siły i energii, ból głowy, zawroty głowy, wysypka, swędzenie skóry^[2].

Słownik pojęć

• Ostry zespół wieńcowy (OZW) – Stan obejmujący zawał serca i niestabilną dławicę piersiową, charakteryzujący się ostrym bólem w klatce piersiowej.
• Choroba wieńcowa (CAD) – Choroba naczyń krwionośnych zaopatrujących serce, prowadząca do ich zwężenia i zmniejszenia przepływu krwi.
• Choroba tętnic obwodowych (PAD) – Choroba naczyń krwionośnych zaopatrujących kończyny dolne, prowadząca do ich zwężenia i zmniejszenia przepływu krwi.
• Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) – Tworzenie się zakrzepów krwi w głębokich żyłach, najczęściej w nogach.
• Zatorowość płucna (ZP) – Zablokowanie tętnicy płucnej przez zakrzep krwi, prowadzące do zmniejszenia przepływu krwi przez płuca.
• Migotanie przedsionków – Nieregularny rytm pracy serca, prowadzący do zwiększonego ryzyka powstawania zakrzepów krwi.
• Koagulopatia – Zaburzenie krzepnięcia krwi, prowadzące do zwiększonego ryzyka krwawienia.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku