Menu

1 mg – wskazania – na co działa?

Ranolteril: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń

Ranolteril to lek stosowany w leczeniu objawów zespołu nadreaktywnego pęcherza moczowego. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten preparat, a także jakie są jego wskazania do stosowania.

Spis treści

Wskazania do stosowania leku Ranolteril

Ranolteril jest stosowany w leczeniu objawów zespołu nadreaktywnego pęcherza moczowego. Pacjenci z tym schorzeniem mogą mieć trudności z kontrolowaniem oddawania moczu, odczuwać nagłą potrzebę udania się do toalety i/lub korzystać z toalety często[1]. Lek ten jest przeznaczony do leczenia objawowego nietrzymania moczu z powodu parć naglących i/lub częstomoczu[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka dla dorosłych, w tym osób w podeszłym wieku, to 2 mg podawane dwa razy na dobę. W przypadku pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek, zaleca się podawanie dawki wynoszącej 1 mg dwa razy na dobę[2]. W przypadku wystąpienia uciążliwych działań niepożądanych dawkę można zmniejszyć z 2 mg do 1 mg dwa razy na dobę[1].

Przeciwwskazania

Ranolteril jest przeciwwskazany u pacjentów z[2]:

  • Zatrzymaniem moczu – stan, w którym pacjent nie jest w stanie opróżnić pęcherza moczowego.
  • Niekontrolowaną jaskrą z wąskim kątem przesączania – wysokie ciśnienie w oczach z utratą wzroku, która nie jest odpowiednio leczona.
  • Myasthenia gravis – znaczne osłabienie mięśni.
  • Ciężkim wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego – owrzodzenie i zapalenie okrężnicy.
  • Toksycznym rozszerzeniem okrężnicy – silne rozszerzenie okrężnicy.
  • Nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Tolterodynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z[2]:

  • Znacznym utrudnieniem odpływu z pęcherza moczowego i związanym z tym ryzykiem zatrzymania moczu.
  • Zaburzeniami powodującymi utrudnienie pasażu treści pokarmowej, np. zwężeniem odźwiernika żołądka.
  • Zaburzeniem czynności nerek.
  • Chorobami wątroby.
  • Neuropatią układu autonomicznego.
  • Przepukliną rozworu przełykowego.
  • Ryzykiem zmniejszenia motoryki przewodu pokarmowego.

Interakcje z innymi lekami

Nie zaleca się równoczesnego stosowania ogólnoustrojowego silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna i klatromycyna), środki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol i itrakonazol) oraz inhibitorów proteazy[2]. Tolterodyna może osłabiać działanie leków prokinetycznych, takich jak metoklopramid i cyzapryd[1].

Możliwe działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to suchość w jamie ustnej i ból głowy[2]. Inne działania niepożądane obejmują[1]:

  • Zapalenie oskrzeli
  • Zawroty głowy
  • Senność
  • Suchość oczu
  • Niewyraźne widzenie
  • Ból brzucha
  • Kołatanie serca
  • Suchość skóry
  • Niestrawność
  • Zaparcia
  • Zmęczenie
  • Ból lub trudności podczas oddawania moczu
  • Zwiększenie masy ciała
  • Ból w klatce piersiowej
  • Wymioty
  • Niezdolność opróżnienia pęcherza
  • Biegunka
  • Uczucie mrowienia palców dłoni i stóp
  • Nadmiar gazów w żołądku lub jelitach
  • Nadmiar płynów w organizmie prowadzący do opuchnięć (np. kostek)

Słownik pojęć

  • Zespół nadreaktywnego pęcherza moczowego – stan, w którym pacjent odczuwa nagłą potrzebę oddania moczu, często z trudnością w kontrolowaniu oddawania moczu.
  • Myasthenia gravis – choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się osłabieniem mięśni.
  • Neuropatia układu autonomicznego – uszkodzenie nerwów, które kontrolują funkcje autonomiczne organizmu, takie jak ciśnienie krwi, trawienie i sprawność seksualna.
  • Przepuklina rozworu przełykowego – stan, w którym część żołądka przemieszcza się do klatki piersiowej przez otwór w przeponie.
  • Hipokaliemia – niskie stężenie potasu we krwi.
  • Hipokalcemia – niskie stężenie wapnia we krwi.
  • Hipomagnezemia – niskie stężenie magnezu we krwi.
Wskazania Zespół nadreaktywnego pęcherza moczowego
Dawkowanie 2 mg dwa razy na dobę
Przeciwwskazania Zatrzymanie moczu, niekontrolowana jaskra, myasthenia gravis, ciężkie wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toksyczne rozszerzenie okrężnicy
Ostrzeżenia Utrudnienie odpływu z pęcherza, zaburzenia pasażu treści pokarmowej, zaburzenia czynności nerek i wątroby, neuropatia układu autonomicznego, przepuklina rozworu przełykowego
Interakcje Antybiotyki makrolidowe, środki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy, leki prokinetyczne
Działania niepożądane Suchość w jamie ustnej, ból głowy, zapalenie oskrzeli, zawroty głowy, senność, suchość oczu, niewyraźne widzenie, ból brzucha, kołatanie serca, suchość skóry, niestrawność, zaparcia, zmęczenie, ból lub trudności podczas oddawania moczu, zwiększenie masy ciała, ból w klatce piersiowej, wymioty, niezdolność opróżnienia pęcherza, biegunka, uczucie mrowienia palców dłoni i stóp, nadmiar gazów w żołądku lub jelitach, nadmiar płynów w organizmie prowadzący do opuchnięć

Materiały źródłowe

FAQ

Jak długo trwa leczenie Ranolterilem?

Lekarz poinformuje pacjenta o tym, jak długo potrwa leczenie Ranolterilem. Korzyści płynące z leczenia należy ocenić ponownie po 2 lub 3 miesiącach[1].

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki leku?

Jeśli pacjent zapomniał zażyć dawkę leku o zwykłej porze, powinien ją przyjąć zaraz po przypomnieniu, chyba że zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki. W takim przypadku należy zignorować dawkę pominiętą i przyjąć zwykłą dawkę leku[1].

Jakie są najczęstsze działania niepożądane Ranolterilu?

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to suchość w jamie ustnej i ból głowy[2].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź