Spis treści
- Wstęp
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci
- Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku
- Przypadki specjalne
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wstęp
Propranolol WZF to lek należący do grupy beta-adrenolityków, stosowany w leczeniu różnych schorzeń sercowo-naczyniowych oraz innych dolegliwości. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla jego skuteczności i bezpieczeństwa. W niniejszym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować Propranolol WZF, korzystając z informacji zawartych w dokumentach Charakterystyka produktu leczniczego oraz Ulotka leku.
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Propranolol WZF dla dorosłych zależy od rodzaju schorzenia, które jest leczone. Poniżej przedstawiamy szczegółowe zalecenia:
- Nadciśnienie tętnicze: Dawka początkowa wynosi 80 mg dwa razy na dobę. Może być zwiększana w odstępach tygodniowych, w zależności od reakcji pacjenta na lek. Dawka docelowa wynosi od 160 mg do 320 mg na dobę. Jeżeli konieczne jest dalsze zmniejszenie ciśnienia tętniczego, lekarz może zalecić dodatkowo lek moczopędny lub inny lek na nadciśnienie[1].
- Leczenie dławicy piersiowej, profilaktyka migreny, leczenie drżenia samoistnego: Dawka początkowa wynosi 40 mg dwa lub trzy razy na dobę, może być zwiększana o taką samą dawkę w odstępach tygodniowych, w zależności od reakcji pacjenta na lek. Docelowo zwykle stosuje się: w migrenie i drżeniu samoistnym: od 80 mg do 160 mg na dobę; w dławicy piersiowej: od 120 mg do 240 mg na dobę[1].
- Zmniejszenie lęku sytuacyjnego i uogólnionego: Ostry lęk sytuacyjny: 40 mg na dobę. Lęk uogólniony, wymagający przewlekłego leczenia: zazwyczaj 40 mg dwa razy na dobę. Dawkę można zwiększyć do 40 mg trzy razy na dobę. Leczenie powinno być kontynuowane w zależności od reakcji pacjenta na lek. Po 6-12 miesiącach stosowania leku, pacjent powinien zgłosić się do lekarza na wizytę kontrolną[1].
- Zaburzenia rytmu serca, leczenie kardiomiopatii przerostowej, leczenie wspomagające w przypadku nadczynności tarczycy i przełomu tarczycowego: Od 10 mg do 40 mg trzy razy na dobę[1].
- Zapobieganie zawałowi serca u pacjentów z chorobą wieńcową oraz zapobieganie powtórnemu zawałowi serca: Leczenie należy rozpocząć między 5. a 21. dniem od wystąpienia zawału serca. Dawka początkowa wynosi 40 mg cztery razy na dobę przez 2 do 3 dni. W celu zwiększenia prawdopodobieństwa, że pacjent będzie przyjmował lek, całkowitą dawkę dobową można podawać dwa razy na dobę po 80 mg[1].
- Profilaktyka krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego u pacjentów z nadciśnieniem wrotnym i żylakami przełyku: Początkowo 40 mg dwa razy na dobę, następnie zwiększyć dawkę do 80 mg dwa razy na dobę, w zależności od uzyskanego zwolnienia częstości rytmu serca. Dawka maksymalna wynosi 160 mg dwa razy na dobę[1].
- Postępowanie okołooperacyjne w przypadku guza chromochłonnego nadnerczy (łącznie z α-adrenolitykiem): Propranolol WZF należy stosować tylko łącznie z α-adrenolitykiem. Przed zabiegiem chirurgicznym: 60 mg na dobę przez 3 dni. Nieoperacyjne, złośliwe guzy: 30 mg na dobę[1].
Dawkowanie dla dzieci
W niektórych przypadkach, Propranolol WZF może być stosowany u dzieci w leczeniu arytmii (zaburzeń rytmu serca). Lekarz dostosuje dawkowanie w zależności od wieku dziecka oraz masy ciała. Orientacyjne dawkowanie wynosi 0,25–0,5 mg/kg masy ciała 3-4 razy na dobę, w zależności od reakcji pacjenta na lek. Maksymalnie 1 mg/kg masy ciała 4 razy na dobę; całkowita dawka dobowa nie może być większa niż 160 mg[1].
Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku
Podczas podawania propranololu pacjentom w podeszłym wieku należy zachować ostrożność. Leczenie rozpoczyna się od najmniejszej dawki, a dawkę ustala się indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta na lek[1].
Przypadki specjalne
W przypadku pacjentów z planowanymi zabiegami chirurgicznymi należy zaprzestać stosowania propranololu przynajmniej na 24 godziny przed zabiegiem, chyba że lekarz zaleci inaczej. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, lub pielęgniarki[2].
Słownik pojęć
- Beta-adrenolityki – Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, stosowane głównie w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych.
- Dławica piersiowa – Ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym dopływem krwi do mięśnia sercowego.
- Kardiomiopatia przerostowa – Choroba mięśnia sercowego charakteryzująca się jego przerostem.
- Guz chromochłonny – Nowotwór wywodzący się z komórek chromochłonnych, najczęściej zlokalizowany w nadnerczach.
- Hipoglikemia – Niskie stężenie glukozy we krwi.
- Hiperglikemia – Wysokie stężenie glukozy we krwi.
- Bradykardia – Spowolniona czynność serca.
- Blok serca – Zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
- Przełom tarczycowy – Ciężkie zaburzenia wielonarządowe występujące jako powikłanie nadczynności tarczycy.
Materiały źródłowe
| Stan zdrowia | Dawkowanie |
| Nadciśnienie tętnicze | 80 mg dwa razy na dobę, zwiększane do 160-320 mg na dobę |
| Dławica piersiowa, migrena, drżenie samoistne | 40 mg dwa lub trzy razy na dobę, zwiększane do 80-240 mg na dobę |
| Lęk sytuacyjny i uogólniony | 40 mg na dobę, zwiększane do 40 mg trzy razy na dobę |
| Zaburzenia rytmu serca, kardiomiopatia przerostowa, nadczynność tarczycy | 10-40 mg trzy razy na dobę |
| Zapobieganie zawałowi serca | 40 mg cztery razy na dobę, następnie 80 mg dwa razy na dobę |
| Profilaktyka krwawienia z przewodu pokarmowego | 40 mg dwa razy na dobę, zwiększane do 80-160 mg dwa razy na dobę |
| Guz chromochłonny | 60 mg na dobę przed zabiegiem, 30 mg na dobę w przypadku nieoperacyjnych guzów |














