Jak prawidłowo dawkować lek Propofol Baxter?

Propofol Baxter to lek stosowany do znieczulenia ogólnego oraz sedacji. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, bazując na informacjach zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci
• Sedacja w warunkach intensywnej opieki medycznej
• Sedacja podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wprowadzenie

Propofol Baxter jest lekiem stosowanym do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz do sedacji pacjentów. Lek ten może być podawany wyłącznie przez lekarzy przeszkolonych w zakresie anestezjologii lub intensywnej opieki medycznej^[1]. Sedacja lub znieczulenie nie mogą być wykonywane przez tę samą osobę, która wykonuje zabieg chirurgiczny lub diagnostyczny^[2].

Dawkowanie u dorosłych

Propofol Baxter może być podawany w celu indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, ogólnego stanu zdrowia pacjenta oraz premedykacji^[1].

Indukcja znieczulenia

W celu indukcji znieczulenia, Propofol Baxter podaje się stopniowo (z szybkością 20–40 mg propofolu co 10 sekund), aż do momentu utraty świadomości. U większości dorosłych w wieku poniżej 55 lat wymagana dawka całkowita wynosi 1,5–2,5 mg propofolu na kg masy ciała (kg mc.)^[1]. U pacjentów zakwalifikowanych do III i IV grupy ryzyka znieczulenia według klasyfikacji ASA, dawka może być zmniejszona do 1 mg propofolu/kg mc.^[1].

Podtrzymanie znieczulenia

Znieczulenie może być podtrzymywane przez podawanie Propofol Baxter w postaci wlewu ciągłego lub powtarzanych wstrzyknięć (bolus). W przypadku wlewu ciągłego, dawka wynosi zazwyczaj 4–12 mg/kg mc. na godzinę^[1]. W przypadku powtarzanych wstrzyknięć, stosuje się kolejne dawki 25–50 mg propofolu^[1].

Dawkowanie u dzieci

Propofol Baxter może być stosowany u dzieci w wieku powyżej 1. miesiąca życia w celu indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji^[1].

Indukcja znieczulenia

U większości dzieci w wieku powyżej 8 lat dawka konieczna do indukcji znieczulenia wynosi około 2,5 mg propofolu/kg mc. W przypadku dzieci młodszych, zwłaszcza w wieku od 1 miesiąca życia do 3 lat, wymagana dawka może być większa (2,5–4 mg propofolu/kg mc.)^[1].

Podtrzymanie znieczulenia

Podtrzymanie wymaganej głębokości znieczulenia można osiągnąć podając Propofol Baxter w postaci wlewu lub powtarzanego bolusa. Zadowalający stan znieczulenia zwykle uzyskuje się przy dawkach w zakresie 9–15 mg/kg mc. na godzinę^[1].

Sedacja w warunkach intensywnej opieki medycznej

Propofol Baxter może być stosowany do sedacji u wentylowanych mechanicznie pacjentów w wieku powyżej 16 lat w warunkach intensywnej opieki medycznej. Dawkowanie należy dostosować na podstawie wymaganego poziomu sedacji, zazwyczaj w zakresie 0,3–4,0 mg propofolu/kg mc. na godzinę^[1]. Propofol Baxter nie może być stosowany w celu wywołania sedacji u pacjentów w wieku 16 lat i młodszych w ramach intensywnej opieki medycznej^[1].

Sedacja podczas zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych

Podczas podawania Propofol Baxter pacjent musi być stale monitorowany w kierunku objawów obniżenia ciśnienia krwi, niedrożności dróg oddechowych i niedoboru tlenu^[1]. W celu indukcji znieczulenia zasadniczo wymagana jest dawka 0,5–1,0 mg propofolu/kg mc. przez 1–5 minut. W celu podtrzymania znieczulenia dawkowanie określa się na podstawie pożądanego poziomu sedacji i zasadniczo konieczne jest podanie dawek w przedziale 1,5–4,5 mg propofolu/kg mc. na godzinę^[1].

Przeciwwskazania

Propofol Baxter nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną, soję, orzeszki ziemne lub którąkolwiek substancję pomocniczą^[1]. Nie zaleca się również stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 16 lat w ramach intensywnej opieki medycznej^[1].

Słownik pojęć

• Znieczulenie ogólne – Stan, w którym pacjent jest całkowicie nieświadomy i nie odczuwa bólu, co umożliwia przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego.
• Sedacja – Stan, w którym pacjent jest senny, ale nie zostaje całkowicie uśpiony.
• ASA – Klasyfikacja ryzyka znieczulenia według American Society of Anesthesiologists.
• Hipowolemia – Stan, w którym organizm traci dużą ilość wody.

Podsumowanie

Propofol Baxter jest lekiem stosowanym do znieczulenia ogólnego oraz sedacji. Dawkowanie leku zależy od wieku, masy ciała, ogólnego stanu zdrowia pacjenta oraz premedykacji. Lek może być podawany wyłącznie przez lekarzy przeszkolonych w zakresie anestezjologii lub intensywnej opieki medycznej. Propofol Baxter nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, soję, orzeszki ziemne lub którąkolwiek substancję pomocniczą oraz u dzieci w wieku poniżej 16 lat w ramach intensywnej opieki medycznej.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku