Wskazania do stosowania leku Phenylephrine Unimedic
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Lek Phenylephrine Unimedic jest stosowany w leczeniu niedociśnienia tętniczego podczas różnych rodzajów znieczuleń, takich jak znieczulenie podpajęczynówkowe, zewnątrzoponowe i ogólne[1]. Niedociśnienie tętnicze to stan, w którym ciśnienie krwi jest zbyt niskie, co może prowadzić do niewystarczającego dopływu krwi do narządów i tkanek.
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Phenylephrine Unimedic jest podawany wyłącznie przez pracowników służby zdrowia z odpowiednim przeszkoleniem i doświadczeniem[2]. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i jest dostosowywane indywidualnie:
- Dorośli: Zwykle stosuje się dożylne wstrzyknięcie w bolusie w dawkach od 50 do 100 mikrogramów, które mogą być powtarzane, aż zostanie osiągnięte pożądane działanie. Jedna dawka w postaci bolusu nie powinna być większa niż 100 mikrogramów[1].
- Kontynuowanie infuzji: Dawka początkowa wynosi od 25 do 50 mikrogramów/min. Dawki można zwiększać lub zmniejszać, w celu utrzymania ciśnienia skurczowego krwi zbliżonego do wartości normalnej[1].
- Zaburzenia czynności nerek: Mniejsze dawki fenylefryny mogą być konieczne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek[1].
- Zaburzenia czynności wątroby: Większe dawki fenylefryny mogą być konieczne u pacjentów z marskością wątroby[1].
- Osoby w podeszłym wieku: Leczenie osób w podeszłym wieku powinno odbywać się pod kontrolą[1].
- Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności fenylefryny u dzieci[1].
Przeciwwskazania
Leku Phenylephrine Unimedic nie wolno stosować w następujących przypadkach[1]:
- U pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
- U pacjentów z ciężkim nadciśnieniem lub chorobą naczyń obwodowych.
- W skojarzeniu z nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) lub w ciągu 2 tygodni od zaprzestania ich podawania.
- U pacjentów z ciężką nadczynnością tarczycy.
Środki ostrożności
Podczas leczenia należy kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Fenylefrynę należy podawać z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów z cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym, niekontrolowaną nadczynnością tarczycy, chorobą niedokrwienną serca, przewlekłymi chorobami serca, bradykardią, częściowym blokiem serca, tachykardią, zaburzeniami rytmu serca, dławicą piersiową, tętniakiem oraz jaskrą zamkniętego kąta[1].
Interakcje z innymi lekami
Lek Phenylephrine Unimedic może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych[1]. Przykłady takich interakcji obejmują:
- Nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – ryzyko napadowego nadciśnienia i możliwej hipertermii prowadzącej do zgonu.
- Dopaminergiczne alkaloidy sporyszu – ryzyko zwężenia naczyń krwionośnych i/lub przełomu nadciśnieniowego.
- Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – napadowe nadciśnienie tętnicze z możliwością zaburzeń rytmu serca.
- Halogenowe wziewne środki znieczulające – ryzyko okołooperacyjnego przełomu nadciśnieniowego i arytmii.
Działania niepożądane
Najczęstszymi działaniami niepożądanymi fenylefryny są bradykardia, epizody nadciśnienia tętniczego krwi, nudności i wymioty[1]. Inne możliwe działania niepożądane obejmują:
- Reakcje nadwrażliwości (alergia).
- Rozszerzenie źrenic i zaostrzenie jaskry kąta zamkniętego.
- Drażliwość, niepokój, dezorientacja, ból głowy, nerwowość, bezsenność, drżenie.
- Odruchowa bradykardia, tachykardia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa, niedokrwienie mięśnia sercowego.
- Krwotok mózgowy, przełom nadciśnieniowy.
- Duszność, obrzęk płuc.
- Nudności, wymioty.
- Pocenie się, bladość skóry, gęsia skórka, martwica skóry z wynaczynieniem.
- Osłabienie mięśni.
- Trudności w oddawaniu moczu i zatrzymywanie moczu.
Słownik pojęć
- Niedociśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi jest zbyt niskie, co może prowadzić do niewystarczającego dopływu krwi do narządów i tkanek.
- Bradykardia – Wolne tętno, czyli zmniejszona częstość akcji serca.
- Tachykardia – Szybkie tętno, czyli zwiększona częstość akcji serca.
- Monoaminooksydazy (MAO) – Enzymy odpowiedzialne za rozkładanie neuroprzekaźników w mózgu.
- Dławica piersiowa – Ból w klatce piersiowej spowodowany niedostatecznym dopływem krwi do mięśnia sercowego.
Podsumowanie
| Wskazania | Leczenie niedociśnienia tętniczego podczas różnych rodzajów znieczuleń. |
| Dawkowanie | Indywidualnie dostosowane, zwykle 50-100 mikrogramów w bolusie, kontynuacja infuzji 25-50 mikrogramów/min. |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężkie nadciśnienie, choroba naczyń obwodowych, nieselektywne inhibitory MAO, ciężka nadczynność tarczycy. |
| Środki ostrożności | Kontrola ciśnienia krwi, ostrożność u pacjentów z cukrzycą, nadciśnieniem, chorobami serca, jaskrą. |
| Interakcje | Inhibitory MAO, alkaloidy sporyszu, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, halogenowe wziewne środki znieczulające. |
| Działania niepożądane | Bradykardia, nadciśnienie, nudności, wymioty, reakcje nadwrażliwości, rozszerzenie źrenic, drażliwość, niepokój, ból głowy, nerwowość, bezsenność, drżenie, krwotok mózgowy, duszność, obrzęk płuc, pocenie się, bladość skóry, gęsia skórka, martwica skóry, osłabienie mięśni, trudności w oddawaniu moczu. |














