Phenazolinum: Wskazania do stosowania i leczone schorzenia

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Phenazolinum
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania leku Phenazolinum

Phenazolinum jest lekiem przeciwhistaminowym, który hamuje objawy alergiczne, zwłaszcza związane z uwalnianiem histaminy. Ma również właściwości przeciwarytmiczne. Lek stosuje się w następujących przypadkach:

• Ostre stany alergiczne – Lek stosowany jest wspomagająco w ostrych stanach alergicznych, takich jak wstrząs anafilaktyczny, w skojarzeniu z adrenaliną^[1].
• Napadowe zaburzenia rytmu serca – Phenazolinum jest stosowane w napadowych zaburzeniach rytmu pochodzenia nadkomorowego, włącznie z tachyarytmią w migotaniu przedsionków, niereagujących na standardowe leczenie przeciwarytmiczne^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Phenazolinum zależy od rodzaju schorzenia oraz wieku pacjenta:

• Ostre stany alergiczne:
  • Dorośli: Domięśniowo od 200 mg do 300 mg (2 do 3 ampułek) na dobę^[1].
  • Młodzież w wieku powyżej 12 lat: Doraźnie, domięśniowo od 50 mg do 100 mg (pół do 1 ampułki)^[1].
• Napad migotania przedsionków:
  • Dorośli: Podawać dożylnie pod ścisłą kontrolą ciśnienia tętniczego i czynności serca (EKG), w dawce od 100 mg do 300 mg (1 do 3 ampułek) w ciągu 3-10 minut. Iniekcje należy przerwać po uzyskaniu powrotu rytmu zatokowego^[1].

Przeciwwskazania

Phenazolinum nie powinno być stosowane w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na antazolinę lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Jaskra^[2].
• Dzieci w wieku poniżej 12 lat^[2].

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Phenazolinum należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Należy unikać stosowania antazoliny u pacjentów z padaczką ze względu na doniesienia o wystąpieniu drgawek podczas leczenia lekami przeciwhistaminowymi^[2]. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, utrwalonymi zaburzeniami rytmu serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy i przerostem gruczołu krokowego zaleca się ostrożne stosowanie antazoliny^[2].

Interakcje z innymi lekami

Działanie i toksyczność antazoliny nasilają stosowane jednocześnie barbiturany, inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, noradrenalina, adrenalina oraz alkohol^[2]. Antazolina osłabia działanie fenytoiny, doustnych leków przeciwzakrzepowych i steroidów^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Phenazolinum może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Mogą wystąpić:

• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka)^[2].
• Zwiększenie ciśnienia tętniczego^[2].
• Zaburzenia rytmu serca^[2].
• Osłabienie, senność, zmęczenie, zaburzenia koncentracji, niepokój^[2].
• Rzadko: niedokrwistość hemolityczna, obecność hemoglobiny w moczu (czerwone zabarwienie moczu) i ostra niewydolność nerek^[2].

Słownik pojęć

• Phenazolinum – Lek przeciwhistaminowy stosowany w leczeniu ostrych stanów alergicznych i napadowych zaburzeń rytmu serca.
• Wstrząs anafilaktyczny – Ciężka, nagła reakcja alergiczna, która może prowadzić do zagrażającego życiu spadku ciśnienia krwi i trudności w oddychaniu.
• Tachyarytmia – Szybkie i nieregularne bicie serca.
• Antazolina – Substancja czynna leku Phenazolinum, działająca przeciwhistaminowo i przeciwarytmicznie.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku