Jak prawidłowo dawkować lek Pediaven NN2?

Pediaven NN2 to specjalistyczny roztwór do infuzji, stosowany w żywieniu pozajelitowym noworodków, które nie mogą otrzymywać żywienia drogą doustną. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, wskazania do jego stosowania oraz ważne informacje dotyczące jego podawania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Pediaven NN2 jest wskazany do żywienia pozajelitowego noworodków, które nie mogą być karmione doustnie lub dojelitowo. Lek ten dostarcza niezbędne składniki odżywcze, takie jak aminokwasy, glukoza, elektrolity i pierwiastki śladowe, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu noworodka^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Pediaven NN2 zależy od wieku, masy ciała, zapotrzebowania metabolicznego i energetycznego oraz stanu klinicznego pacjenta. Lekarz powinien codziennie oceniać stan odżywienia pacjenta i dostosowywać dawkę indywidualnie^[1].

Noworodki urodzone o czasie

• Początek żywienia pozajelitowego: 1. tydzień życia, energia: 90-100 kcal/kg mc./dobę, woda: 60-120 ml/kg mc./dobę (1 doba), 140-180 ml/kg mc./dobę (6 doba), glukoza: 6-8 g/kg mc./dobę, aminokwasy: 1,0-1,5 g/kg mc./dobę, elektrolity: potas, sód, chlorki: 0-2 mmol/kg mc./dobę^[1].
• Faza pośrednia: Czas trwania: 5-15 dni, energia: 140-170 kcal/kg mc./dobę, woda: 140-170 ml/kg mc./dobę, glukoza: stopniowe zwiększanie dawki do 16-18 g/kg mc./dobę, aminokwasy: stopniowe zwiększanie dawki do 2,5-3,0 g/kg mc./dobę, elektrolity: potas, sód, chlorki: 0-3 mmol/kg mc./dobę^[1].
• Ustabilizowane żywienie pozajelitowe: Do 1. miesiąca życia, energia: 140-160 kcal/kg mc./dobę, woda: 140-160 ml/kg mc./dobę, glukoza: 16-18 g/kg mc./dobę, aminokwasy: 2,5-3,0 g/kg mc./dobę, elektrolity: potas: 1,5-3,0 mmol/kg mc./dobę, sód: 2-3 mmol/kg mc./dobę, chlorki: 4-5 mmol/kg mc./dobę, wapń: 0,8-1,2 mmol/kg mc./dobę, fosforany: 0,5-1,2 mmol/kg mc./dobę, magnez: 0,2-0,3 mmol/kg mc./dobę^[1].

Wcześniaki o wadze ≥1500 g

• Początek żywienia pozajelitowego: 1. tydzień życia, energia: 110-120 kcal/kg mc./dobę, woda: 60-80 ml/kg mc./dobę (1 doba), 140-160 ml/kg mc./dobę (6 doba), glukoza: 6-8 g/kg mc./dobę, aminokwasy: 1,5 g/kg mc./dobę, elektrolity: potas, sód, chlorki: 0-2 mmol/kg mc./dobę^[1].
• Faza pośrednia: Czas trwania: 5-15 dni, energia: 140-160 kcal/kg mc./dobę, woda: 140-160 ml/kg mc./dobę, glukoza: stopniowe zwiększanie dawki do 14-16 g/kg mc./dobę, aminokwasy: stopniowe zwiększanie dawki do 3,5-4,0 g/kg mc./dobę, elektrolity: potas, sód, chlorki: 0-3 mmol/kg mc./dobę^[1].
• Ustabilizowane żywienie pozajelitowe: Do 1. miesiąca życia, energia: 140-160 kcal/kg mc./dobę, woda: 140-160 ml/kg mc./dobę, glukoza: 14-16 g/kg mc./dobę, aminokwasy: 3,5-4,0 g/kg mc./dobę, elektrolity: potas: 2-5 mmol/kg mc./dobę, sód: 3-5 mmol/kg mc./dobę, chlorki: 4-5 mmol/kg mc./dobę, wapń: 1,3-2,0 mmol/kg mc./dobę, fosforany: 1,3-2,0 mmol/kg mc./dobę, magnez: 0,2-0,3 mmol/kg mc./dobę^[1].

Wcześniaki o wadze <1500 g

• Początek żywienia pozajelitowego: 1. tydzień życia, energia: 110-120 kcal/kg mc./dobę, woda: 80-90 ml/kg mc./dobę (1 doba), 160-180 ml/kg mc./dobę (6 doba), glukoza: 6-8 g/kg mc./dobę, aminokwasy: 1,5 g/kg mc./dobę, elektrolity: potas, sód, chlorki: 0 mmol/kg mc./dobę^[1].
• Faza pośrednia: Czas trwania: 5-15 dni, energia: 140-180 kcal/kg mc./dobę, woda: 140-180 ml/kg mc./dobę, glukoza: stopniowe zwiększanie dawki do 14-16 g/kg mc./dobę, aminokwasy: stopniowe zwiększanie dawki do 3,5-4,0 g/kg mc./dobę, elektrolity: potas, sód, chlorki: 0-3 mmol/kg mc./dobę^[1].
• Ustabilizowane żywienie pozajelitowe: Do 1. miesiąca życia, energia: 140-160 kcal/kg mc./dobę, woda: 140-160 ml/kg mc./dobę, glukoza: 14-16 g/kg mc./dobę, aminokwasy: 3,5-4,0 g/kg mc./dobę, elektrolity: potas: 2-5 mmol/kg mc./dobę, sód: 3-7 mmol/kg mc./dobę, chlorki: 4-5 mmol/kg mc./dobę, wapń: 1,3-2,0 mmol/kg mc./dobę, fosforany: 1,3-2,0 mmol/kg mc./dobę, magnez: 0,2-0,3 mmol/kg mc./dobę^[1].

Przeciwwskazania

Pediaven NN2 nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na substancje czynne lub pomocnicze, wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów, ciężkiej, niekontrolowanej hiperglikemii, patologicznie zwiększonego stężenia elektrolitów w osoczu oraz w niestabilnym stanie ogólnym pacjenta^[1].

Środki ostrożności

Podczas stosowania Pediaven NN2 należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, cukrzycą, nietolerancją glukozy oraz w przypadku konieczności ograniczenia przyjmowania płynów^[1]. Ważne jest również monitorowanie stężenia magnezu we krwi, aby uniknąć hipermagnezemii^[2].

Możliwe działania niepożądane

Do możliwych działań niepożądanych należą reakcje alergiczne, hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, nudności, wymioty, przemijające zaburzenia czynności wątroby oraz zakrzepowe zapalenie żył^[1]. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast przerwać infuzję i skontaktować się z lekarzem^[2].

Słownik pojęć

• Aminokwasy – Składniki białek, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu.
• Glukoza – Węglowodan, który dostarcza energii komórkom organizmu.
• Elektrolity – Minerały, które pomagają w utrzymaniu równowagi wodno-elektrolitowej w organizmie.
• Pierwiastki śladowe – Minerały potrzebne w bardzo małych ilościach do prawidłowego funkcjonowania organizmu.
• Hipermagnezemia – Stan, w którym stężenie magnezu we krwi jest zbyt wysokie.
• Hiperglikemia – Stan, w którym poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki.
• Kwasica metaboliczna – Zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie, spowodowane nadmiernym przyjęciem kwaśnych substancji.
• Hiperazotemia – Stan, w którym stężenie związków azotowych we krwi jest zbyt wysokie.
• Hiperwolemia – Stan, w którym objętość krwi w żyłach jest zbyt wysoka.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku