Jak dawkować lek Parsabiv? Szczegółowy przewodnik
W artykule omówimy szczegółowe dawkowanie leku Parsabiv, który jest stosowany w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc u pacjentów hemodializowanych. Zawiera on informacje na temat zalecanych dawek, sposobu podawania oraz istotnych wskazówek dotyczących monitorowania stężenia wapnia i PTH w surowicy. Wszelkie informacje pochodzą z dokumentu “Charakterystyka produktu leczniczego” (https://leki.pl/chpl/100381921)[1].
Spis treści
- Zalecana dawka
- Sposób podawania
- Monitorowanie stężenia wapnia i PTH
- Czynniki ryzyka i dostosowanie dawki
- Słownik pojęć
Zalecana dawka
Zalecana początkowa dawka Parsabiv wynosi 5 mg, podawana we wstrzyknięciu bezpośrednim (bolusie) 3 razy w tygodniu. Dawkę można dostosować w zakresie od 2,5 mg do 15 mg, w zależności od stężenia hormonu przytarczyc (PTH) w surowicy. Zwiększanie dawki powinno odbywać się nie częściej niż raz na 4 tygodnie, maksymalnie do dawki wynoszącej 15 mg 3 razy w tygodniu[1].
Sposób podawania
Parsabiv podaje się do linii żylnej obwodu dializatora na zakończenie sesji hemodializy. Można go również podać dożylnie po zakończeniu procedury płukania wstecznego krwi. W przypadku podawania podczas płukania wstecznego, po wstrzyknięciu należy podać co najmniej 150 ml objętości płuczącej. Jeśli nie podano leku po zakończeniu płukania, można go wstrzyknąć dożylnie, a następnie podać co najmniej 10 ml roztworu chlorku sodu o stężeniu 0,9%[1].
Monitorowanie stężenia wapnia i PTH
Stężenie wapnia w surowicy należy oznaczać w ciągu 1 tygodnia od rozpoczęcia leczenia lub dostosowania dawki. Po ustaleniu schematu leczenia podtrzymującego, skorygowane stężenie wapnia w surowicy powinno być monitorowane co 4 tygodnie. Dostosowanie dawki może być konieczne w przypadku stężenia PTH poniżej 100 pg/ml, co może wymagać zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia[1].
Czynniki ryzyka i dostosowanie dawki
W przypadku pacjentów z hipokalcemią (niskim stężeniem wapnia w surowicy) lub innymi czynnikami ryzyka, takimi jak niewydolność serca, należy zachować szczególną ostrożność. Dawkę można zmniejszyć o 5 mg od ostatnio podanej dawki, jeśli stężenie wapnia w surowicy jest poniżej 8,3 mg/dl (2,08 mmol/l)[1].
Słownik pojęć
- Hipokalcemia – stan charakteryzujący się niskim stężeniem wapnia w surowicy, co może prowadzić do objawów takich jak skurcze mięśni i drgawki.
- PTH (hormon przytarczyc) – hormon regulujący poziom wapnia w organizmie, jego nadmiar lub niedobór może prowadzić do różnych zaburzeń metabolicznych.
- Wstrzyknięcie bolusowe – szybkie podanie leku dożylnie w dużej dawce, co pozwala na natychmiastowe działanie leku.
| Element | Opis |
|---|---|
| Zalecana dawka | 5 mg 3 razy w tygodniu, z możliwością dostosowania. |
| Sposób podawania | Do linii żylnej obwodu dializatora lub dożylnie po płukaniu wstecznym. |
| Monitorowanie | Stężenie wapnia i PTH w surowicy co 1-4 tygodnie. |
| Czynniki ryzyka | Hipokalcemia, niewydolność serca, konieczność dostosowania dawki. |














