Wskazania do stosowania leku Parnido. Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Parnido to lek przeciwpsychotyczny, który zawiera substancję czynną paliperydon. Jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, w tym schizofrenii i zaburzeń schizoafektywnych. W artykule omówimy szczegółowo, jakie schorzenia i dolegliwości leczy Parnido oraz jakie są jego wskazania do stosowania.

Spis treści

• Schizofrenia
• Zaburzenia schizoafektywne
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Schizofrenia

Parnido jest wskazany do leczenia schizofrenii u dorosłych i młodzieży w wieku 15 lat i starszych. Schizofrenia to poważne zaburzenie psychiczne, które wpływa na sposób myślenia, odczuwania i zachowania. Objawy mogą obejmować słyszenie, widzenie lub odczuwanie nieistniejących rzeczy, nieuzasadnione przekonania, nadmierną podejrzliwość, wycofanie, niespójną mowę oraz spłycenie emocji i zachowania^[1].

Zaburzenia schizoafektywne

Parnido jest również wskazany do leczenia zaburzeń schizoafektywnych u dorosłych. Zaburzenie schizoafektywne to stan umysłu, w którym osoba doznaje zarówno objawów występujących w schizofrenii, jak i zaburzeń nastroju, takich jak uczucie silnego podekscytowania, smutku, pobudzenie, dekoncentracja, bezsenność, nadmierna rozmowność, utrata zainteresowania codziennymi sprawami, zbyt długi lub zbyt krótki sen, przejadanie się lub niedojadanie oraz nawracające myśli samobójcze^[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Parnido jest przeznaczony do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem, nie wolno ich żuć, dzielić ani kruszyć. Zalecana dawka u dorosłych to 6 mg raz na dobę, przyjmowana rano. Lekarz może zwiększyć lub zmniejszyć dawkę w zakresie od 3 mg do 12 mg raz na dobę w przypadku schizofrenii lub od 6 mg do 12 mg raz na dobę w przypadku zaburzeń schizoafektywnych^[1].

Przeciwwskazania

Parnido nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na paliperydon, rysperydon lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Przeciwwskazania obejmują również pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min)^[1].

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Parnido należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami schizoafektywnymi, gdyż istnieje możliwość zmiany fazy choroby z typu maniakalnego na depresyjny. Lekarz będzie uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występuje zmiana fazy choroby podczas stosowania leku^[2].

Inne ważne ostrzeżenia obejmują:

• Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem: zwiększone ryzyko udaru i zgonu.
• Pacjenci z chorobą Parkinsona lub otępieniem.
• Pacjenci z historią złośliwego zespołu neuroleptycznego.
• Pacjenci z nieprawidłowymi ruchami języka lub mięśni twarzy (dyskinezy późne).
• Pacjenci z małą liczbą białych krwinek.
• Pacjenci z cukrzycą lub skłonnością do rozwoju cukrzycy.
• Pacjenci z chorobą serca lub przyjmujący leki stosowane w chorobie serca.
• Pacjenci z padaczką.
• Pacjenci z zaburzeniami połykania lub zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi.
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
• Pacjenci z przedłużoną i/lub bolesną erekcją (priapizm).
• Pacjenci z problemami z regulacją podstawowej temperatury ciała lub przegrzaniem organizmu.
• Pacjenci z nieprawidłowym zwiększeniem stężenia hormonu prolaktyny we krwi.
• Pacjenci z historią zakrzepicy (zakrzepy krwi).

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych stanów, należy skonsultować się z lekarzem, który może dostosować dawkę lub okresowo obserwować pacjenta^[2].

Słownik pojęć

• Schizofrenia – poważne zaburzenie psychiczne, które wpływa na sposób myślenia, odczuwania i zachowania.
• Zaburzenia schizoafektywne – stan umysłu, w którym osoba doznaje zarówno objawów występujących w schizofrenii, jak i zaburzeń nastroju.
• Paliperydon – substancja czynna leku Parnido, należąca do klasy leków przeciwpsychotycznych.
• Dyskinezy późne – nieprawidłowe ruchy języka lub mięśni twarzy, które mogą być wywołane przez leki przeciwpsychotyczne.
• Złośliwy zespół neuroleptyczny – stan charakteryzujący się wysoką temperaturą ciała, sztywnością mięśni i niestabilnością układu autonomicznego, który może być wywołany przez leki przeciwpsychotyczne.
• Priapizm – przedłużona i/lub bolesna erekcja, która może wymagać interwencji medycznej.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku