Jak prawidłowo dawkować lek Paliperidone Teva?

Lek Paliperidone Teva jest stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii u stabilnych dorosłych pacjentów. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Pominięte dawki
• Szczególne grupy pacjentów
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Lek Paliperidone Teva jest wskazany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii u stabilnych dorosłych pacjentów leczonych paliperydonem lub rysperydonem. Może być również stosowany u pacjentów, którzy reagowali wcześniej na doustny paliperydon lub rysperydon, jeśli objawy psychotyczne są łagodne do umiarkowanych i wskazana jest terapia w postaci długodziałających iniekcji^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Zaleca się rozpoczęcie stosowania leku Paliperidone Teva od dawki 150 mg w 1. dniu leczenia i 100 mg tydzień później (8. dzień). W obu przypadkach lek należy podawać do mięśnia naramiennego, aby szybko uzyskać stężenie terapeutyczne^[1]. Trzecią dawkę należy podać miesiąc po podaniu drugiej dawki inicjującej. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 75 mg, podawane co miesiąc; u niektórych pacjentów korzystne może być stosowanie mniejszej lub większej dawki w zalecanym zakresie od 25 do 150 mg, zależnie od indywidualnej tolerancji leku i skuteczności^[1].

Pacjenci z nadwagą lub otyli mogą wymagać dawek z górnego zakresu. Po podaniu drugiej dawki inicjującej comiesięczne dawki podtrzymujące można wstrzykiwać do mięśnia naramiennego lub pośladkowego. Dostosowanie dawki podtrzymującej można przeprowadzać co miesiąc^[1].

Pominięte dawki

Aby uniknąć pominięcia dawki, pacjentom można podać drugą dawkę 4 dni przed lub po wyznaczonym terminie jednego tygodnia (8. dnia). Podobnie, trzecią i kolejne dawki po schemacie dawkowania wstępnego, zaleca się podawać w odstępach comiesięcznych. Aby uniknąć pominięcia comiesięcznej dawki, pacjentom można podać wstrzyknięcie do 7 dni przed lub po upłynięciu miesięcznego terminu^[1].

Jeśli opuszczono ustalony termin drugiego wstrzyknięcia, zalecane ponowne rozpoczęcie dawkowania zależy od tego, ile czasu upłynęło od pierwszego wstrzyknięcia:

• Pominięcie drugiej dawki początkowej (< 4 tygodnie od pierwszego wstrzyknięcia): Jak najszybciej podać drugą dawkę wynoszącą 100 mg do mięśnia naramiennego. Po 5 tygodniach od pierwszego wstrzyknięcia podać trzecią dawkę wynoszącą 75 mg do mięśnia naramiennego lub pośladkowego^[1].
• Pominięcie drugiej dawki początkowej (4-7 tygodni od pierwszego wstrzyknięcia): Wznowić dawkowanie, rozpoczynając od dwóch wstrzyknięć po 100 mg w następujący sposób: 1. wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego najszybciej, jak to możliwe, 2. kolejne wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego tydzień później, 3. wznowienie zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć^[1].
• Pominięcie drugiej dawki początkowej (> 7 tygodni od pierwszego wstrzyknięcia): Rozpocząć dawkowanie zgodnie z zaleceniami dotyczącymi rozpoczęcia dawkowania^[1].
• Pominięcie comiesięcznej dawki podtrzymującej (od 1 miesiąca do 6 tygodni): Jak najszybciej podać ustaloną poprzednio dawkę stabilizującą. Następnie podawać dawkę w miesięcznych odstępach^[1].
• Pominięcie comiesięcznej dawki podtrzymującej (>6 tygodni do 6 miesięcy): U pacjentów stabilnych po dawce od 25 do 100 mg: 1. możliwie jak najszybsze wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego takiej samej dawki, na jakiej poprzednio utrzymywał się stabilny stan pacjenta, 2. kolejne wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego (takiej samej dawki) tydzień później, 3. wznowienie zwykłego comiesięcznego cyklu wstrzyknięć^[1].
• Pominięcie comiesięcznej dawki podtrzymującej (> 6 miesięcy): Rozpocząć dawkowanie zgodnie z zaleceniami dotyczącymi rozpoczęcia dawkowania^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u osób w wieku >65 lat. Ogólnie, zalecane dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek jest takie samo, jak u młodszych dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednakże, u pacjentów w podeszłym wieku czynność nerek może być zaburzona, co może wymagać dostosowania dawki^[1].

Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się rozpoczęcie stosowania leku od dawki wynoszącej 100 mg w 1. dniu leczenia i 75 mg tydzień później. Zalecana comiesięczna dawka podtrzymująca wynosi 50 mg. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek^[1].

Zaburzenia czynności wątroby: Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Zaleca się ostrożność w przypadku leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby^[1].

Słownik pojęć

• Schizofrenia – Choroba psychiczna charakteryzująca się zaburzeniami myślenia, percepcji, emocji i zachowania.
• Paliperydon – Substancja czynna leku Paliperidone Teva, stosowana w leczeniu schizofrenii.
• Rysperydon – Lek przeciwpsychotyczny, stosowany w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychicznych.
• Złośliwy zespół neuroleptyczny – Rzadkie, ale poważne powikłanie stosowania leków przeciwpsychotycznych, charakteryzujące się wysoką gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości.
• Późne dyskinezy – Mimowolne, rytmiczne ruchy mięśni, najczęściej twarzy i języka, występujące jako powikłanie długotrwałego stosowania leków przeciwpsychotycznych.

Podsumowanie

Lek Paliperidone Teva jest stosowany w leczeniu podtrzymującym schizofrenii u stabilnych dorosłych pacjentów. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 150 mg w 1. dniu i 100 mg tydzień później, a następnie podawanie dawki podtrzymującej co miesiąc. W przypadku pominięcia dawki, należy skontaktować się z lekarzem, aby ustalić nowy termin wstrzyknięcia. Dawkowanie może być dostosowane w zależności od indywidualnej tolerancji pacjenta oraz jego stanu zdrowia, w tym czynności nerek i wątroby.