Jak prawidłowo dawkować lek Oxycodone Polpharma?
Lek Oxycodone Polpharma jest silnym analgetykiem stosowanym w leczeniu umiarkowanego do ciężkiego bólu. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić skuteczne i bezpieczne leczenie.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania
Lek Oxycodone Polpharma jest stosowany w leczeniu bólu o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u pacjentów onkologicznych oraz bólu pooperacyjnego. Jest również stosowany w leczeniu bólu o nasileniu ciężkim wymagającym zastosowania opioidu o silnym działaniu[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Oxycodone Polpharma zależy od nasilenia bólu, ogólnego stanu pacjenta oraz stosowanych wcześniej lub obecnie leków. Poniżej przedstawiono zalecane dawki początkowe dla dorosłych powyżej 18 lat[1]:
- Dożylne wstrzyknięcie pojedynczej dawki (bolus): Rozcieńczyć do stężenia 1 mg/ml w 0,9% roztworze soli fizjologicznej, 5% roztworze glukozy lub wodzie do wstrzykiwań. Zalecana dawka wynosi 1 do 10 mg podawanych powoli w czasie 1-2 minut. Dawkę tę można powtarzać co 4 godziny[1].
- Wlew dożylny: Rozcieńczyć do stężenia 1 mg/ml w 0,9% roztworze soli fizjologicznej, 5% roztworze glukozy lub wodzie do wstrzykiwań. Zalecana dawka początkowa wynosi 2 mg na godzinę[1].
- Analgezja kontrolowana przez pacjenta (PCA): Rozcieńczyć do stężenia 1 mg/ml w 0,9% roztworze soli fizjologicznej, 5% roztworze glukozy lub wodzie do wstrzykiwań. Bolus w dawce 0,03 mg/kg mc. należy podawać z minimalnym czasem przerwy między podaniami wynoszącym 5 minut[1].
- Podskórne wstrzyknięcie pojedynczej dawki (bolus): Stosować w stężeniu 10 mg/ml. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg, powtarzaną w czterogodzinnych odstępach, wedle wymagań[1].
- Podskórny wlew: Rozcieńczyć w 0,9% roztworze soli fizjologicznej, 5% roztworze glukozy lub wodzie do wstrzykiwań, jeśli konieczne. U pacjentów, u których uprzednio nie stosowano opioidów, zaleca się dawkę początkową 7,5 mg na dobę, stopniowo ją zwiększając aż do opanowania objawów[1].
Pacjenci onkologiczni, u których następuje zamiana z oksykodonu podawanego drogą doustną, mogą wymagać znacznie większych dawek. Dawkę należy dobrać według zasady: 2 mg oksykodonu podawanego doustnie stanowi równoważnik 1 mg oksykodonu podawanego drogą pozajelitową[1].
U osób w podeszłym wieku leczenie należy prowadzić z zachowaniem ostrożności. Należy podać najmniejszą dawkę, ostrożnie zwiększając ją aż do opanowania bólu[1].
Pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek i (lub) łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby należy leczyć z zachowaniem ostrożności. Należy podać najmniejszą dawkę, ostrożnie zwiększając ją aż do opanowania bólu[1].
Brak danych dotyczących stosowania oksykodonu u pacjentów poniżej 18 roku życia[1].
Przeciwwskazania
Leku Oxycodone Polpharma nie należy stosować w przypadkach, gdy opioidy są przeciwwskazane, takich jak[2]:
- Nadwrażliwość na oksykodon lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Ciężka depresja oddechowa z niedotlenieniem.
- Niedrożność porażenna jelit.
- Zespół ostrego brzucha.
- Ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc.
- Serce płucne.
- Ciężka astma oskrzelowa.
- Podwyższone stężenie dwutlenku węgla we krwi.
- Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Przewlekłe zaparcia.
Środki ostrożności
Podczas stosowania leku Oxycodone Polpharma należy zachować ostrożność w następujących przypadkach[2]:
- Osoby w podeszłym wieku lub osłabione.
- Pacjenci z niedoczynnością tarczycy (hipotyroidyzm).
- Pacjenci z obrzękiem śluzowatym.
- Pacjenci po urazie głowy, z silnym bólem głowy lub nudnościami.
- Pacjenci z niskim ciśnieniem krwi (hipotensja).
- Pacjenci z małą objętością krwi (hipowolemia).
- Pacjenci z psychozą toksyczną.
- Pacjenci z zapaleniem trzustki.
- Pacjenci z chorobą pęcherzyka żółciowego lub dróg żółciowych.
- Pacjenci z zapalną chorobą jelit.
- Pacjenci z powiększonym gruczołem krokowym.
- Pacjenci z niewydolnością nadnerczy (np. choroba Addisona).
- Pacjenci z problemami z oddychaniem wynikającymi z ciężkiej choroby płuc.
- Pacjenci z chorobą nerek lub wątroby.
- Pacjenci, u których występowały uprzednio objawy odstawienne po odstawieniu alkoholu lub substancji psychoaktywnych.
- Pacjenci uzależnieni od alkoholu lub substancji psychoaktywnych.
- Pacjenci ze zwiększoną wrażliwością na ból.
- Pacjenci, którzy muszą stosować coraz większe dawki oksykodonu, aby uzyskać ten sam poziom ulgi w bólu (tolerancja).
Słownik pojęć
- Analgezja kontrolowana przez pacjenta (PCA) – Metoda podawania leków przeciwbólowych, w której pacjent samodzielnie kontroluje dawkę leku, zazwyczaj za pomocą specjalnego urządzenia.
- Bolus – Szybkie podanie dużej dawki leku dożylnie lub podskórnie.
- Depresja oddechowa – Stan, w którym oddychanie jest spowolnione lub osłabione, co może prowadzić do niedotlenienia organizmu.
- Hipowolemia – Stan, w którym objętość krwi krążącej w organizmie jest zmniejszona, co może prowadzić do niskiego ciśnienia krwi i innych powikłań.
- Oksykodon – Substancja czynna leku Oxycodone Polpharma, należąca do grupy silnych analgetyków opioidowych.
- Opioidy – Grupa leków przeciwbólowych działających na receptory opioidowe w mózgu i rdzeniu kręgowym, stosowanych w leczeniu silnego bólu.
Materiały źródłowe
Podsumowanie:
| Wskazania do stosowania | Ból umiarkowany do ciężkiego u pacjentów onkologicznych oraz ból pooperacyjny |
| Dawkowanie | Dożylne wstrzyknięcie, wlew dożylny, analgezja kontrolowana przez pacjenta, podskórne wstrzyknięcie, podskórny wlew |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na oksykodon, ciężka depresja oddechowa, niedrożność porażenna jelit, zespół ostrego brzucha, ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc, serce płucne, ciężka astma oskrzelowa, podwyższone stężenie dwutlenku węgla we krwi, umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby, przewlekłe zaparcia |
| Środki ostrożności | Osoby w podeszłym wieku, pacjenci z niedoczynnością tarczycy, obrzękiem śluzowatym, urazem głowy, niskim ciśnieniem krwi, małą objętością krwi, psychozą toksyczną, zapaleniem trzustki, chorobą pęcherzyka żółciowego, zapalną chorobą jelit, powiększonym gruczołem krokowym, niewydolnością nadnerczy, problemami z oddychaniem, chorobą nerek lub wątroby, objawami odstawiennymi po alkoholu lub substancjach psychoaktywnych, uzależnieniem od alkoholu lub substancji psychoaktywnych, zwiększoną wrażliwością na ból, tolerancją na lek |














