Jak prawidłowo dawkować lek Ondansetron B. Braun?

Ondansetron B. Braun to lek przeciwwymiotny stosowany w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie tego leku, uwzględniając różne grupy wiekowe oraz specyficzne sytuacje kliniczne.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Dawkowanie w specjalnych populacjach pacjentów
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie u dorosłych

Ondansetron B. Braun jest dostępny w postaci roztworu do infuzji i jest przeznaczony do podawania dożylnego. Dawkowanie zależy od rodzaju terapii, która wywołuje nudności i wymioty.

• Chemioterapia i radioterapia o działaniu wymiotnym: Zalecana dawka wynosi 8 mg, podawana jako infuzja dożylna przez 15 minut bezpośrednio przed terapią. W celu zapobiegania nudnościom i wymiotom opóźnionym lub przedłużonym po pierwszych 24 godzinach od rozpoczęcia terapii, zaleca się leczenie postacią doustną lub doodbytniczą^[1].
• Chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym: Ondansetron może być podany jako pojedyncza dawka 8 mg poprzez infuzję dożylną przez 15 minut bezpośrednio przed rozpoczęciem chemioterapii. Dawki większe od 8 mg i nieprzekraczające 16 mg mogą być podawane tylko w infuzji trwającej co najmniej 15 minut. Nie wolno podawać dawki jednorazowej przekraczającej 16 mg z uwagi na zależne od dawki zwiększanie ryzyka wydłużenia odstępu QT^[1].
• Nudności i wymioty okresu pooperacyjnego (PONV): Zalecana dawka w profilaktyce PONV to jednorazowa dawka 4 mg podana w krótkotrwałej infuzji dożylnej podczas wprowadzania do znieczulenia. W celu leczenia występujących nudności i wymiotów pooperacyjnych zaleca się podanie pojedynczej dawki 4 mg w krótkotrwałej infuzji dożylnej^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie ondansetronu u dzieci i młodzieży zależy od wieku oraz masy ciała pacjenta.

• CINV u dzieci w wieku ≥ 6 miesięcy: Dawkę można obliczyć na podstawie powierzchni ciała lub masy ciała. Ondansetron należy podawać w infuzji dożylnej trwającej nie krócej niż 15 minut. Dawka dożylna nie może przekroczyć 8 mg. Podawanie leku w dawce doustnej można rozpocząć po dwunastu godzinach i kontynuować przez okres do 5 dni^[1].
• PONV u dzieci w wieku ≥ 1 miesiąca: W celu zapobiegania pooperacyjnym nudnościom i wymiotom, ondansetron można podać w krótkotrwałej infuzji dożylnej w dawce 0,1 mg/kg mc. do maksimum 4 mg, przed, w momencie albo po rozpoczęciu znieczulenia^[1].

Dawkowanie w specjalnych populacjach pacjentów

W niektórych przypadkach dawkowanie ondansetronu może wymagać dostosowania.

• Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w wieku 65 do 74 lat można stosować schemat dawkowania dla dorosłych. U pacjentów w wieku 75 lat i starszych początkowa dożylna dawka ondansetronu nie powinna przekraczać 8 mg. Po początkowej dawce 8 mg można podać dwie kolejne dożylne dawki 8 mg w odstępach co najmniej 4 godzin^[1].
• Pacjenci z niewydolnością wątroby: U pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby dawka maksymalna nie może przekroczyć 8 mg ondansetronu na dobę^[1].
• Pacjenci z niewydolnością nerek: Zarówno dawki, jak i odstępy między nimi oraz droga podania leku nie ulegają zmianie^[1].

Przedawkowanie

Doświadczenie dotyczące przedawkowania ondansetronu jest niewielkie. W większości przypadków objawy były podobne do objawów występujących u pacjentów otrzymujących zalecane dawki. Zaobserwowane objawy obejmują: zaburzenia widzenia, ciężkie zaparcia, niedociśnienie tętnicze i epizody naczynioruchowe zależne od czynności nerwu błędnego z przejściowym blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego stopnia. W razie przedawkowania zaleca się monitorowanie EKG^[1].

Słownik pojęć

• Chemioterapia – Leczenie nowotworów za pomocą leków cytotoksycznych, które niszczą komórki nowotworowe.
• Radioterapia – Leczenie nowotworów za pomocą promieniowania jonizującego.
• Infuzja dożylna – Podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
• QT – Odstęp w zapisie EKG, który odzwierciedla czas trwania repolaryzacji komór serca.
• PONV – Nudności i wymioty okresu pooperacyjnego.

Podsumowanie