Wskazania do stosowania leku OLIMEL N7E: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Spis treści
- Wskazania do stosowania OLIMEL N7E
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania OLIMEL N7E
OLIMEL N7E jest emulsją do infuzji stosowaną do żywienia pozajelitowego u dorosłych oraz dzieci w wieku powyżej 2 lat. Jest to metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, gdy odżywianie doustne lub jelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane[1]. OLIMEL N7E jest wskazany w następujących przypadkach:
- Niedożywienie – stan, w którym organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości składników odżywczych z pożywienia.
- Choroby przewodu pokarmowego – takie jak zapalenie trzustki, choroba Leśniowskiego-Crohna, które uniemożliwiają normalne trawienie i wchłanianie pokarmu.
- Pooperacyjne żywienie – w przypadkach, gdy pacjent nie może przyjmować pokarmu doustnie po operacji.
- Oparzenia – ciężkie oparzenia, które wymagają intensywnego leczenia i dostarczania dużej ilości składników odżywczych.
- Sepsa – ciężka infekcja, która może prowadzić do niewydolności narządów i wymaga intensywnego leczenia żywieniowego.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie OLIMEL N7E zależy od wieku, masy ciała, stanu klinicznego pacjenta oraz jego zapotrzebowania na składniki odżywcze[1]. Lek podaje się wyłącznie do żyły centralnej, co oznacza, że infuzja musi być przeprowadzana przez cewnik umieszczony w dużej żyle, zazwyczaj w klatce piersiowej. Przykładowe dawkowanie:
- Dorośli – średnie dobowe zapotrzebowanie to 0,16 do 0,35 g azotu/kg masy ciała, 20 do 40 kcal/kg oraz 20 do 40 ml płynu/kg.
- Dzieci w wieku powyżej 2 lat – dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego. Maksymalna dawka dobowa to 1,1 g aminokwasów/kg, 3,5 g glukozy/kg oraz 1,0 g tłuszczów/kg.
Przeciwwskazania
OLIMEL N7E nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1]:
- Uczulenie – na jaja, soję, białka orzeszków ziemnych, kukurydzę lub inne składniki leku.
- Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów – które uniemożliwiają prawidłowe przetwarzanie aminokwasów.
- Hiperlipidemia – zbyt wysokie stężenie tłuszczów we krwi.
- Hiperglikemia – zbyt wysokie stężenie cukru we krwi.
- Patologicznie podwyższone stężenie elektrolitów – takich jak sód, potas, magnez, wapń i fosfor.
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia OLIMEL N7E należy omówić z lekarzem lub pielęgniarką wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki[2]. Ważne środki ostrożności obejmują:
- Monitorowanie – regularne badania kliniczne i laboratoryjne w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa leczenia.
- Unikanie szybkiego podawania – zbyt szybkie podawanie może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zgonu.
- Reakcje alergiczne – natychmiastowe przerwanie infuzji w przypadku wystąpienia objawów alergii.
- Interakcje z innymi lekami – szczególnie z ceftriaksonem, który nie może być podawany jednocześnie z OLIMEL N7E.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, OLIMEL N7E może powodować działania niepożądane[2]. Najczęściej zgłaszane to:
- Przyspieszona praca serca – tachykardia.
- Zmniejszony apetyt – brak łaknienia.
- Zwiększone stężenie tłuszczów we krwi – hipertriglicerydemia.
- Ból brzucha – dyskomfort w jamie brzusznej.
- Biegunka – częste, luźne stolce.
- Nudności – uczucie mdłości.
- Zwiększone ciśnienie tętnicze krwi – nadciśnienie.
Słownik pojęć
- Emulsja do infuzji – płyn zawierający składniki odżywcze, podawany bezpośrednio do krwiobiegu.
- Żywienie pozajelitowe – metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając przewód pokarmowy.
- Żyła centralna – duża żyła, zazwyczaj w klatce piersiowej, do której wprowadza się cewnik do podawania leków lub składników odżywczych.
- Hiperlipidemia – stan, w którym stężenie tłuszczów we krwi jest zbyt wysokie.
- Hiperglikemia – stan, w którym stężenie cukru we krwi jest zbyt wysokie.
- Tachykardia – przyspieszona praca serca.
- Nadciśnienie – zwiększone ciśnienie tętnicze krwi.
| Wskazania | Niedożywienie, choroby przewodu pokarmowego, pooperacyjne żywienie, oparzenia, sepsa |
| Dawkowanie | Dorośli: 0,16-0,35 g azotu/kg, 20-40 kcal/kg, 20-40 ml płynu/kg; Dzieci: zależne od wieku i masy ciała |
| Przeciwwskazania | Uczulenie na składniki, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, hiperlipidemia, hiperglikemia, patologicznie podwyższone stężenie elektrolitów |
| Środki ostrożności | Monitorowanie, unikanie szybkiego podawania, reakcje alergiczne, interakcje z innymi lekami |
| Działania niepożądane | Przyspieszona praca serca, zmniejszony apetyt, zwiększone stężenie tłuszczów we krwi, ból brzucha, biegunka, nudności, zwiększone ciśnienie tętnicze krwi |














