Wskazania do stosowania leku NUMETA G16%E

NUMETA G16%E to specjalistyczna emulsja do infuzji, przeznaczona do żywienia pozajelitowego noworodków urodzonych w terminie oraz dzieci do 2 lat. Lek ten jest stosowany w przypadkach, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane^[1]. Poniżej przedstawiamy szczegółowe wskazania do stosowania leku NUMETA G16%E oraz schorzenia i dolegliwości, które leczy.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

NUMETA G16%E jest wskazana do żywienia pozajelitowego noworodków urodzonych w terminie oraz dzieci do 2 lat w następujących przypadkach:

• Niemożność odżywiania doustnego lub dojelitowego – Lek jest stosowany, gdy dziecko nie może przyjmować pokarmu przez usta lub przewód pokarmowy z powodu różnych schorzeń lub stanów klinicznych^[1].
• Niewystarczające odżywianie doustne lub dojelitowe – NUMETA G16%E jest stosowana, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe nie dostarcza wystarczającej ilości składników odżywczych, co może prowadzić do niedożywienia^[1].
• Przeciwwskazania do odżywiania doustnego lub dojelitowego – Lek jest stosowany, gdy istnieją przeciwwskazania do odżywiania doustnego lub dojelitowego, takie jak ciężkie choroby przewodu pokarmowego^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku NUMETA G16%E zależy od wydatku energetycznego, masy ciała, wieku i stanu klinicznego pacjenta oraz możliwości metabolizowania składników leku. Całkowity skład elektrolitów i makroskładników żywieniowych zależy od liczby aktywowanych komór w worku^[1]. Lekarz ustala dawkę na podstawie indywidualnych potrzeb dziecka.

Przeciwwskazania

NUMETA G16%E nie powinna być stosowana w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na białko jaja, białko sojowe, białko orzeszków ziemnych – Lek nie może być podawany dzieciom uczulonym na te składniki^[1].
• Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów – NUMETA G16%E jest przeciwwskazana u dzieci z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów^[1].
• Patologicznie zwiększone stężenia elektrolitów – Lek nie może być stosowany u dzieci z patologicznie zwiększonymi stężeniami sodu, potasu, magnezu, wapnia i fosforu we krwi^[1].
• Jednoczesne podawanie z ceftriaksonem – NUMETA G16%E nie może być podawana jednocześnie z ceftriaksonem u noworodków (≤ 28 dnia życia) z powodu ryzyka wytrącania się soli wapniowych ceftriaksonu^[1].
• Ciężka hiperglikemia – Lek jest przeciwwskazany u dzieci z ciężką hiperglikemią^[1].
• Ciężka hiperlipidemia – NUMETA G16%E nie może być stosowana u dzieci z ciężką hiperlipidemią lub ciężkimi zaburzeniami metabolizmu lipidów^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem podawania leku NUMETA G16%E należy zwrócić uwagę na następujące środki ostrożności:

• Reakcje alergiczne – W przypadku wystąpienia objawów reakcji alergicznej, takich jak gorączka, pocenie się, dreszcze, ból głowy, wysypka skórna lub trudności w oddychaniu, infuzję należy natychmiast przerwać^[2].
• Ryzyko powstawania osadu z ceftriaksonem – Ceftriakson nie może być podawany jednocześnie z NUMETA G16%E z powodu ryzyka wytrącania się soli wapniowych ceftriaksonu^[2].
• Zakażenie i posocznica – Lekarz będzie uważnie obserwował dziecko celem wykrycia objawów infekcji. Stosowanie zasad aseptyki może zmniejszyć ryzyko infekcji^[2].
• Zespół przeciążenia tłuszczami – Zmniejszona lub ograniczona zdolność organizmu do usuwania tłuszczów zawartych w leku NUMETA G16%E może skutkować zespołem przeciążenia tłuszczami^[2].
• Zmiany zawartości substancji chemicznych we krwi – Lekarz będzie monitorował stan płynów u dziecka, skład chemiczny krwi oraz zawartość innych substancji^[2].
• Podwyższone stężenie magnezu we krwi – Ilość magnezu w leku NUMETA G16%E może spowodować podwyższenie stężenia magnezu we krwi, co może prowadzić do różnych objawów klinicznych^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, NUMETA G16%E może powodować działania niepożądane. Poniżej przedstawiamy najczęstsze z nich:

• Hipofosfatemia – Małe stężenie fosforanów we krwi^[2].
• Hiperglikemia – Duże stężenie cukru we krwi^[2].
• Hiperkalcemia – Duże stężenie wapnia we krwi^[2].
• Hipertriglicerydemia – Duże stężenie triglicerydów we krwi^[2].
• Hiperlipidemia – Duże stężenie lipidów we krwi^[2].
• Cholestaza – Stan, w którym żółć nie może płynąć z wątroby do dwunastnicy^[2].
• Martwica skóry – Uszkodzenie tkanki skórnej^[2].
• Uszkodzenie tkanki miękkiej – Uszkodzenie tkanki miękkiej^[2].
• Wynaczynienie – Wyciek płynu infuzyjnego poza naczynie krwionośne^[2].

Słownik pojęć

• Żywienie pozajelitowe – Podawanie składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając przewód pokarmowy.
• Hiperglikemia – Stan, w którym stężenie glukozy we krwi jest wyższe niż normalnie.
• Hiperlipidemia – Stan, w którym stężenie lipidów (tłuszczów) we krwi jest wyższe niż normalnie.
• Cholestaza – Stan, w którym przepływ żółci z wątroby do dwunastnicy jest zaburzony.
• Wynaczynienie – Wyciek płynu infuzyjnego poza naczynie krwionośne.

Podsumowanie