Mitomycin Accord: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Mitomycin Accord jest lekiem stosowanym w leczeniu nowotworów złośliwych, który zapobiega podziałom komórek nowotworowych bądź opóźnia ich podział, wpływając w różny sposób na ich metabolizm[1]. Lek ten jest stosowany w leczeniu paliatywnym, co oznacza, że jego celem jest łagodzenie objawów choroby, a nie jej całkowite wyleczenie[2].
Mitomycyna jest stosowana w leczeniu następujących nowotworów:
- Zaawansowany przerzutowy rak żołądka – Mitomycyna jest podawana dożylnie jako część chemioterapii jednolekowej lub wielolekowej[1].
- Zaawansowany i/lub przerzutowy rak piersi – Lek ten jest stosowany w podobny sposób jak w przypadku raka żołądka[1].
- Niedrobnokomórkowy rak płuca – Mitomycyna jest podawana dożylnie jako składnik chemioterapii wielolekowej[1].
- Zaawansowany rak trzustki – Lek ten jest również stosowany w chemioterapii wielolekowej[1].
- Powierzchowny rak pęcherza moczowego – Mitomycyna jest podawana do pęcherza moczowego w celu zapobiegania nawrotom raka po resekcji przezcewkowej[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Mitomycyna powinna być stosowana wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w prowadzeniu tego rodzaju leczenia, gdy istnieje ścisłe wskazanie do jej stosowania i przy ciągłej kontroli parametrów hematologicznych[1]. Istotne jest, aby lek podawać dożylnie. W razie pozażylnego wstrzyknięcia produktu leczniczego dochodzi do rozległej martwicy tkanek mających kontakt z produktem[1].
Podanie dożylne:
- W chemioterapii jednolekowej: 10-20 mg/m² powierzchni ciała co 6-8 tygodni, 8-12 mg/m² co 3-4 tygodnie lub 5-10 mg/m² co 1-6 tygodni[1].
- W chemioterapii wielolekowej: dawki są znacznie mniejsze ze względu na ryzyko addytywnego wpływu toksycznego na czynność szpiku kostnego[1].
Podanie do pęcherza moczowego:
- 20-40 mg mitomycyny rozpuszczone w 20-40 ml roztworu buforu fosforanowego o pH 7.4 lub roztworu chlorku sodu (0,9%) lub wody do wstrzykiwań; podanie wykonuje się raz w tygodniu przez 8-12 tygodni[1].
Przeciwwskazania
Mitomycyny nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Karmienie piersią – Mitomycyna przenika do mleka kobiecego i może mieć szkodliwy wpływ na dziecko[1].
- Pancytopenia lub izolowana leukopenia i/lub małopłytkowość, skazy krwotoczne i ostre zakażenia[1].
- Perforacja ściany pęcherza moczowego – jest przeciwwskazaniem bezwzględnym do podania do pęcherza[1].
Możliwe działania niepożądane
Mitomycyna może powodować różne działania niepożądane, które są podzielone na kategorie częstotliwości występowania:
- Bardzo często (≥1/10): zahamowanie czynności szpiku kostnego, leukopenia, małopłytkowość, nudności, wymioty[1].
- Często (od ≥1/100 do <1/10): śródmiąższowe zapalenie płuc, duszność, kaszel, osutka, alergiczna wysypka skórna, kontaktowe zapalenie skóry, erytrodyzestezja podeszwowo-dłoniowa, niewydolność nerek[1].
- Niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100): zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, biegunka, jadłowstręt, łysienie, gorączka[1].
- Rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1000): zagrażające życiu zakażenia, posocznica, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, nadciśnienie płucne, choroba żylno-okluzyjna płuc, niewydolność wątroby, podwyższona aktywność aminotransferaz, żółtaczka, choroba żylno-okluzyjna wątroby, uogólniona osutka[1].
- Bardzo rzadko (<1/10 000): ciężka reakcja alergiczna[1].
Słownik pojęć
- Mitomycyna – lek stosowany w leczeniu nowotworów, który zapobiega podziałom komórek nowotworowych bądź opóźnia ich podział.
- Chemioterapia jednolekowa – chemioterapia prowadzona za pomocą jednej substancji czynnej.
- Chemioterapia wielolekowa – chemioterapia prowadzona za pomocą kilku substancji czynnych.
- Pancytopenia – znaczne obniżenie liczby wszystkich rodzajów krwinek.
- Leukopenia – obniżona liczba krwinek białych.
- Małopłytkowość – obniżona liczba płytek krwi.
- Śródmiąższowe zapalenie płuc – choroba płuc objawiająca się dusznością, suchym kaszlem i trzeszczeniami wdechowymi.
- Nefrotoksyczność – toksyczne działanie na nerki.
- Posocznica – zatrucie krwi, sepsa.
- Choroba żylno-okluzyjna – zatkanie małych żył w wątrobie lub płucach.
| Wskazania | Zaawansowany przerzutowy rak żołądka, zaawansowany i/lub przerzutowy rak piersi, niedrobnokomórkowy rak płuca, zaawansowany rak trzustki, powierzchowny rak pęcherza moczowego |
| Dawkowanie | 10-20 mg/m² co 6-8 tygodni, 8-12 mg/m² co 3-4 tygodnie, 5-10 mg/m² co 1-6 tygodni |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, karmienie piersią, pancytopenia, leukopenia, małopłytkowość, skazy krwotoczne, ostre zakażenia, perforacja ściany pęcherza moczowego |
| Działania niepożądane | Zahamowanie czynności szpiku kostnego, leukopenia, małopłytkowość, nudności, wymioty, śródmiąższowe zapalenie płuc, duszność, kaszel, osutka, alergiczna wysypka skórna, kontaktowe zapalenie skóry, erytrodyzestezja podeszwowo-dłoniowa, niewydolność nerek |














