Maxiseptic: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń

Maxiseptic to lek antyseptyczny stosowany na skórę i rany w celu zniszczenia drobnoustrojów i zapobiegania zakażeniom. Zawiera dwie substancje czynne: oktenidyny dichlorowodorek i fenoksyetanol, które działają przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo. Lek ten jest przeznaczony do stosowania u dorosłych i dzieci w każdym wieku.

Wskazania do stosowania

Maxiseptic jest wskazany do:

Wielokrotnego, krótkotrwałego leczenia antyseptycznego w obrębie błon śluzowych i sąsiednich tkanek przed procedurami diagnostycznymi w obrębie narządów płciowych i odbytu, w tym pochwy, sromu i żołędzi prącia, a także przed cewnikowaniem pęcherza moczowego^[1].
Leczenia antyseptycznego małych, powierzchownych ran oraz dezynfekcji skóry przed zabiegami niechirurgicznymi^[1].
Ograniczonego czasowo wspomagającego leczenia antyseptycznego grzybicy międzypalcowej (grzybica powierzchni między palcami rąk i nóg)^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Maxiseptic należy nanosić raz na dobę na leczony obszar, zapewniając całkowite zwilżenie. O ile nie zalecono inaczej, należy delikatnie przetrzeć leczony obszar za pomocą co najmniej dwóch gazików nasączonych lekiem Maxiseptic, kolejno, aby zapewnić całkowite zwilżenie. Aplikacja za pomocą gazików jest metodą preferowaną^[1]. Przed osłonięciem rany opatrunkiem, plastrem lub nałożeniem odzieży należy odczekać co najmniej jedną lub dwie minuty do całkowitego wyschnięcia leku Maxiseptic^[2].

Przeciwwskazania

Maxiseptic nie należy stosować w przypadku:

Nadwrażliwości na oktenidyny dichlorowodorek, fenoksyetanol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1^[1].
Płukania jamy brzusznej (np. śródoperacyjnie), pęcherza moczowego ani błony bębenkowej^[2].

Środki ostrożności

Maxiseptic jest przeznaczony wyłącznie do użytku zewnętrznego. Nie wolno połykać leku ani dopuścić do przedostania się go do krwiobiegu, np. w wyniku przypadkowego wstrzyknięcia. Po przepłukaniu głębokich ran za pomocą strzykawki donoszono o przypadkach uporczywego obrzęku, rumienia i martwicy tkanki. W niektórych przypadkach konieczna była interwencja chirurgiczna^[1]. Aby uniknąć uszkodzenia tkanki, leku nie wolno podawać za pomocą strzykawki do głębokich tkanek^[2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Maxiseptic może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Po zastosowaniu leku zawierającego oktenidyny dichlorowodorek i fenoksyetanol zaobserwowano następujące działania niepożądane:

Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób): odczucie pieczenia, zaczerwienienie, świąd, uczucie ciepła^[2].
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób): kontaktowe reakcje alergiczne, np. przemijające zaczerwienienie w miejscu zastosowania^[2].
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): po przepłukaniu głębokich ran za pomocą strzykawki donoszono o przypadkach uporczywego obrzęku, rumienia i martwicy tkanki^[2].

Słownik pojęć

Antyseptyczny – Środek stosowany do niszczenia drobnoustrojów na skórze i błonach śluzowych.
Oktenidyny dichlorowodorek – Substancja czynna o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym.
Fenoksyetanol – Substancja czynna o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym.
Grzybica międzypalcowa – Zakażenie grzybicze występujące między palcami rąk i nóg.

Maxiseptic to lek antyseptyczny stosowany na skórę i rany w celu zniszczenia drobnoustrojów i zapobiegania zakażeniom. Zawiera dwie substancje czynne: oktenidyny dichlorowodorek i fenoksyetanol, które działają przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo. Lek ten jest przeznaczony do stosowania u dorosłych i dzieci w każdym wieku.