Wskazania do stosowania leku Loperamide Aurovitas
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Loperamide Aurovitas jest lekiem stosowanym w leczeniu nagłych, krótkotrwałych (ostrych) ataków biegunki u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat[1]. Lek ten pomaga zatrzymać biegunkę, powodując, że stolec staje się bardziej zwarty oraz zmniejsza się częstość wypróżnień[2]. Loperamide Aurovitas nie powinien być stosowany dłużej niż przez 2 dni bez konsultacji z lekarzem[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Loperamide Aurovitas zależy od wieku pacjenta oraz nasilenia objawów biegunki[1]:
- Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: Początkowo należy przyjąć dwie kapsułki, a następnie jedną kapsułkę po każdym luźnym stolcu, maksymalnie do sześciu kapsułek na dobę[1].
- Dzieci w wieku poniżej 12 lat: Nie zalecane[1].
- Osoby w podeszłym wieku: Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Loperamid należy stosować ostrożnie, z powodu zmniejszenia metabolizmu związanego z efektem pierwszego przejścia przez wątrobę[1].
Przeciwwskazania
Loperamide Aurovitas nie powinien być stosowany w następujących przypadkach[1]:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Dzieci w wieku poniżej 12 lat.
- Pacjenci z ostrym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.
- Pacjenci z bakteryjnym zapaleniem jelita cienkiego i okrężnicy spowodowanym chorobotwórczymi bakteriami z rodzaju Salmonella, Shigella i Campylobacter.
- Pacjenci z rzekomobłoniastym zapaleniem jelit, związanym z podawaniem antybiotyków o szerokim zakresie działania.
- Pacjenci z ostrą czerwonką, która charakteryzuje się obecnością krwi w kale i wysoką gorączką.
- Pacjenci z podniedrożnością jelita cienkiego, rozdęciem okrężnicy, toksycznym rozdęciem okrężnicy i niektórymi zatruciami.
Środki ostrożności
Podczas stosowania leku Loperamide Aurovitas należy zachować szczególną ostrożność w następujących przypadkach[1]:
- Odwodnienie: W przypadku biegunki może wystąpić niedobór płynów i elektrolitów. Należy zadbać o odpowiednie nawodnienie i podanie elektrolitów.
- Brak poprawy: Jeśli w ciągu 48 godzin po podaniu leku nie obserwuje się poprawy stanu klinicznego pacjenta, należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.
- Choroby wątroby: Loperamid należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, z powodu zmniejszenia metabolizmu związanego z efektem pierwszego przejścia przez wątrobę.
- Pacjenci z AIDS: Należy przerwać podawanie leku w razie pojawienia się objawów wzdęcia brzucha.
Interakcje z innymi lekami
Loperamide Aurovitas może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych[1]. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w szczególności:
- Rytonawir: Stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV.
- Chinidyna: Stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub malarii.
- Desmopresyna: Przyjmowana doustnie, stosowana w leczeniu nadmiernego oddawania moczu.
- Itrakonazol i ketokonazol: Stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych.
- Gemfibrozyl: Stosowany w leczeniu wysokich poziomów lipidów we krwi.
Działania niepożądane
Jak każdy lek, Loperamide Aurovitas może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią[1]. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to:
- Zaparcie: Może wystąpić u 2,7% pacjentów.
- Wzdęcia: Może wystąpić u 1,7% pacjentów.
- Bóle głowy: Może wystąpić u 1,2% pacjentów.
- Nudności: Może wystąpić u 1,1% pacjentów.
W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne, utrata przytomności, niedrożność jelit, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem[2].
Słownik pojęć
- Loperamid – Substancja czynna stosowana w leczeniu biegunki, która działa poprzez zmniejszenie perystaltyki jelit.
- Odwodnienie – Stan, w którym organizm traci więcej płynów, niż przyjmuje, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
- Efekt pierwszego przejścia – Proces, w którym lek jest metabolizowany w wątrobie przed osiągnięciem krążenia ogólnoustrojowego.
- Perystaltyka – Ruchy mięśni jelit, które przesuwają treść pokarmową przez przewód pokarmowy.
- QT – Odstęp w elektrokardiogramie (EKG), który mierzy czas trwania depolaryzacji i repolaryzacji komór serca.
| Wskazania do stosowania | Leczenie ostrej biegunki u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat |
| Dawkowanie | Dorośli i młodzież: 2 kapsułki początkowo, następnie 1 kapsułka po każdym luźnym stolcu, maksymalnie 6 kapsułek na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, dzieci poniżej 12 lat, ostre wrzodziejące zapalenie jelita grubego, bakteryjne zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, ostra czerwonka, podniedrożność jelit |
| Środki ostrożności | Odwodnienie, brak poprawy po 48 godzinach, choroby wątroby, pacjenci z AIDS |
| Interakcje | Rytonawir, chinidyna, desmopresyna, itrakonazol, ketokonazol, gemfibrozyl |
| Działania niepożądane | Zaparcie, wzdęcia, bóle głowy, nudności, reakcje alergiczne, utrata przytomności, niedrożność jelit |














