Wskazania do stosowania leku Lisinopril Aurovitas
Lisinopril Aurovitas to lek należący do grupy inhibitorów ACE, stosowany w leczeniu różnych schorzeń związanych z układem sercowo-naczyniowym oraz nerkami. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania tego leku, jego działanie oraz zalecenia dotyczące dawkowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania
Lisinopril Aurovitas jest stosowany w leczeniu następujących schorzeń:
- Nadciśnienie tętnicze – Lek ten jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, co pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawał serca czy udar mózgu[1].
- Niewydolność serca – Lisinopril Aurovitas jest stosowany w leczeniu objawowej niewydolności serca, co pomaga poprawić wydolność serca i zmniejszyć objawy takie jak duszność i obrzęki[1].
- Ostry zawał mięśnia sercowego – Lek ten jest stosowany w krótkoterminowym leczeniu pacjentów po ostrym zawale serca, aby poprawić stabilność hemodynamiczną[1].
- Nerkowe powikłania cukrzycy – Lisinopril Aurovitas jest stosowany w leczeniu choroby nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, co pomaga opóźnić postęp nefropatii[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Lisinopril Aurovitas zależy od stanu zdrowia pacjenta oraz innych przyjmowanych leków. Lekarz dostosowuje dawkę indywidualnie dla każdego pacjenta[1]. Oto ogólne zalecenia dotyczące dawkowania:
- Nadciśnienie tętnicze – Zazwyczaj zalecana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę, a dawka podtrzymująca to 20 mg raz na dobę[1].
- Niewydolność serca – Zazwyczaj zalecana dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę, a dawka podtrzymująca to 5-35 mg raz na dobę[1].
- Ostry zawał mięśnia sercowego – Zazwyczaj zalecana dawka początkowa to 5 mg w ciągu 24 godzin po zawale serca, a następnie 5 mg następnego dnia i 10 mg raz na dobę[1].
- Nerkowe powikłania cukrzycy – Zazwyczaj zalecana dawka to 10-20 mg raz na dobę[1].
Przeciwwskazania
Lisinopril Aurovitas nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Występowanie w wywiadzie obrzęku naczynioruchowego w związku ze stosowaniem inhibitora ACE[2].
- Drugi i trzeci trymestr ciąży[2].
- Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek[2].
- Jednoczesne stosowanie z terapią sakubitrylem/walsartanem[2].
Możliwe działania niepożądane
Podczas leczenia Lisinopril Aurovitas mogą wystąpić różne działania niepożądane. Oto niektóre z nich:
- Bardzo często – Ból głowy, zawroty głowy, kaszel, biegunka, wymioty[2].
- Często – Zmiany nastroju, zmiany zabarwienia palców, uczucie senności, trudności w zasypianiu, szybka czynność serca, katar, nudności, ból brzucha, wysypka skórna, uczucie zmęczenia[2].
- Rzadko – Uczucie dezorientacji, suchość błony śluzowej jamy ustnej, utrata włosów, łuszczyca, powiększenie piersi u mężczyzn, zmiany dotyczące niektórych krwinek[2].
- Bardzo rzadko – Zapalenie zatok, świszczący oddech, małe stężenie cukru we krwi, zapalenie płuc, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie choroby skóry, zmniejszone wydalanie moczu[2].
Słownik pojęć
- Inhibitory ACE – Leki hamujące aktywność enzymu konwertującego angiotensynę, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego.
- Nadciśnienie tętnicze – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co zwiększa ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
- Niewydolność serca – Stan, w którym serce nie jest w stanie pompować krwi w wystarczającej ilości, aby zaspokoić potrzeby organizmu.
- Ostry zawał mięśnia sercowego – Nagłe zablokowanie przepływu krwi do części mięśnia sercowego, co prowadzi do jego uszkodzenia.
- Nerkowe powikłania cukrzycy – Uszkodzenie nerek spowodowane długotrwałym wysokim poziomem cukru we krwi u pacjentów z cukrzycą.
- Obrzęk naczynioruchowy – Nagły obrzęk skóry, błon śluzowych i tkanek podskórnych, często związany z reakcją alergiczną.














