Dawkowanie leku Lignocainum Jelfa
Lignocainum Jelfa to lek stosowany miejscowo w celu znieczulenia błon śluzowych lub skóry. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Przechowywanie leku
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lignocainum Jelfa jest stosowany w dwóch głównych obszarach medycyny:
- Anestezjologia i laryngologia: do pokrywania rurek intubacyjnych i tracheotomijnych, sond żołądkowych, zgłębników oraz do powierzchniowego znieczulania błon śluzowych nosa, jamy nosowo-gardłowej przed wziernikowaniem krtani, operacją polipów przewodów nosowych, usunięciem przerosłego migdałka gardłowego, a także jako wstępne znieczulenie do intubacji osób przytomnych[1].
- Urologia: do znieczulenia cewki moczowej przed zabiegami (cewnikowanie pęcherza moczowego, cystoskopia, kruszenie kamieni w pęcherzu moczowym, elektrokoagulacja brodawczaka pęcherza moczowego, rozszerzenie zwężenia cewki moczowej) oraz do pokrywania powierzchni narzędzi (cewniki, cystoskopy)[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Lignocainum Jelfa stosuje się bezpośrednio na błonę śluzową lub na powierzchnię narzędzi medycznych. Dawkowanie zależy od obszaru zastosowania:
- Anestezjologia i laryngologia: Przed zabiegami laryngologicznymi żel wprowadza się na błony śluzowe przez pędzlowanie[1].
- Urologia: W celu znieczulenia cewki moczowej żel wprowadza się za pomocą jałowej kaniuli do światła cewki, aż do uczucia wypełnienia, zazwyczaj w ilości około 15-20 ml. U mężczyzn zaciska się następnie ujście cewki moczowej na 5 minut, po czym zdejmuje się zacisk i przystępuje do zabiegu[1].
W przypadku stosowania u dzieci, pacjentów z małą masą ciała, osłabionych, w podeszłym wieku lub w przypadku stosowania dużych dawek, wskazane jest wyliczenie dawki w zależności od masy ciała. Nie należy przekraczać dawki 3 mg/kg mc[1].
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas stosowania Lignocainum Jelfa należy zachować ostrożność w następujących przypadkach:
- Nie stosować żelu do smarowania metalowego usztywniacza rurki dotchawiczej[1].
- Unikać dostania się lidokainy do światła rurki tracheotomijnej[1].
- Stosować ostrożnie u osób leczonych trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi lub inhibitorami MAO[1].
- Stosować ostrożnie na zakażoną lub uszkodzoną błonę śluzową[1].
- Stosować najniższe skuteczne dawki w celu uniknięcia dużego stężenia lidokainy we krwi i ciężkich działań niepożądanych[1].
- Produkty lecznicze zawierające lidokainę należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami serca i zaburzeniami ze strony układu krążenia[1].
Możliwe działania niepożądane
Lidokaina po podaniu miejscowym może być przyczyną reakcji uczuleniowych oraz, po wchłonięciu, działań ogólnoustrojowych. Wystąpienie i nasilenie działań ogólnoustrojowych zależy od stężenia lidokainy w surowicy, stanu ogólnego pacjenta, wydolności wątroby, wieku, masy ciała, ewentualnych chorób serca i nadczynności tarczycy[1]. Możliwe działania niepożądane to:
- Zaburzenia serca: bradykardia, zapaść sercowo-naczyniowa prowadząca do zatrzymania akcji serca[1].
- Zaburzenia naczyniowe: zmniejszenie ciśnienia krwi[1].
- Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, parastezje, senność[1].
- Zaburzenia psychiczne: pobudzenie, niepokój, dezorientacja[1].
- Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: zmiany skórne, pokrzywka, obrzęki[1].
- Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje anafilaktyczne[1].
Przechowywanie leku
Lignocainum Jelfa należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności po pierwszym otwarciu tuby wynosi 6 miesięcy[2].
Słownik pojęć
- Anestezjologia – dziedzina medycyny zajmująca się znieczuleniem pacjentów podczas operacji i innych procedur medycznych.
- Laryngologia – dziedzina medycyny zajmująca się diagnozowaniem i leczeniem chorób gardła, nosa, uszu i krtani.
- Urologia – dziedzina medycyny zajmująca się diagnozowaniem i leczeniem chorób układu moczowego i męskiego układu rozrodczego.
- Bradykardia – stan, w którym serce bije wolniej niż normalnie.
- Parastezje – nieprawidłowe odczucia, takie jak mrowienie, pieczenie lub drętwienie.
- Reakcje anafilaktyczne – ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje alergiczne.
Podsumowanie:
| Wskazania do stosowania | Anestezjologia, laryngologia, urologia |
| Dawkowanie | 15-20 ml w urologii, pędzlowanie w laryngologii |
| Specjalne ostrzeżenia | Nie stosować na metalowe usztywniacze, ostrożność u pacjentów z chorobami serca |
| Możliwe działania niepożądane | Bradykardia, zmniejszenie ciśnienia krwi, zawroty głowy, reakcje anafilaktyczne |
| Przechowywanie | Temperatura poniżej 25°C, nie zamrażać, 6 miesięcy po otwarciu |














