Jak prawidłowo dawkować lek Levosimendan Altan?
Levosimendan Altan to lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Monitorowanie leczenia
- Szczególne grupy pacjentów
- Przeciwwskazania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Levosimendan Altan jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF) u dorosłych pacjentów, u których konwencjonalna terapia nie jest wystarczająca oraz w przypadkach, gdy za właściwe uważa się zastosowanie leków o działaniu inotropowym dodatnim[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Levosimendan Altan jest przeznaczony do użytku wyłącznie w szpitalach, gdzie dostępny jest odpowiedni sprzęt monitorujący oraz specjalistyczna pomoc w zakresie stosowania leków o działaniu inotropowym[1]. Lek należy podawać w warunkach szpitalnych, gdzie dostępny jest odpowiedni sprzęt monitorujący oraz specjalistyczna pomoc w zakresie stosowania leków o działaniu inotropowym[2].
- Rozcieńczenie przed podaniem: Levosimendan Altan należy rozcieńczyć przed podaniem. Roztwór jest przeznaczony wyłącznie do infuzji dożylnych i może być podawany obwodowo lub centralnie[1].
- Dawka nasycająca: Leczenie należy rozpocząć od infuzji dawki nasycającej 6-12 mikrogramów/kg mc. przez 10 minut[1]. Mniejsza dawka nasycająca, wynosząca 6 mikrogramów/kg, zalecana jest u pacjentów przyjmujących jednocześnie dożylne leki rozszerzające naczynia lub leki o działaniu inotropowym na początku infuzji[1].
- Infuzja ciągła: Następnie należy zastosować infuzję ciągłą 0,1 mikrograma/kg mc./min. Jeśli dawka początkowa jest tolerowana i jest wymagane większe działanie hemodynamiczne, można zwiększyć szybkość infuzji do 0,2 mikrograma/kg mc./min[1].
- Czas trwania infuzji: Zalecany czas trwania infuzji wynosi 24 godziny. Działanie hemodynamiczne utrzymuje się co najmniej przez 24 godziny i może być obserwowane do 9 dni po przerwaniu 24-godzinnej infuzji[1].
Monitorowanie leczenia
Podczas leczenia należy monitorować EKG, ciśnienie krwi oraz tętno, a także mierzyć ilość wydalanego moczu w jednostce czasu. Zaleca się monitorowanie tych parametrów przez przynajmniej 3 dni po zakończeniu infuzji lub do momentu, aż stan pacjenta będzie stabilny klinicznie[1]. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się kontrolę przez co najmniej 5 dni[1].
Szczególne grupy pacjentów
- Osoby w podeszłym wieku: Nie ma konieczności modyfikowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Należy zachować ostrożność, stosując Levosimendan Altan u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Produktu leczniczego Levosimendan Altan nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min)[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Należy zachować ostrożność, stosując Levosimendan Altan u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, chociaż nie jest konieczne dostosowanie dawki do potrzeb tych pacjentów. Produktu leczniczego Levosimendan Altan nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby[1].
- Dzieci i młodzież: Lek Levosimendan Altan nie powinien być podawany dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat[1].
Przeciwwskazania
Levosimendan Altan nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, ciężkiego niedociśnienia tętniczego i tachykardii, znaczącej niedrożności mechanicznej wpływającej na napełnianie lub opróżnianie komór serca, ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) i ciężkiej niewydolności wątroby oraz arytmii typu torsades de pointes w wywiadzie[1].
Słownik pojęć
- Lewozymendan – substancja czynna leku Levosimendan Altan, zwiększająca siłę skurczu serca i rozszerzająca naczynia krwionośne.
- Infuzja dożylna – podawanie leku bezpośrednio do żyły za pomocą kroplówki.
- ADHF – ostra zdekompensowana niewydolność serca, stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
- Tachykardia – przyspieszone bicie serca, powyżej 100 uderzeń na minutę.
- Niedociśnienie tętnicze – niskie ciśnienie krwi, mogące prowadzić do zawrotów głowy i omdleń.
Podsumowanie
| Wskazania | Krótkotrwałe leczenie ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca |
| Dawkowanie | Infuzja dawki nasycającej 6-12 mikrogramów/kg mc. przez 10 minut, następnie infuzja ciągła 0,1 mikrograma/kg mc./min przez 24 godziny |
| Monitorowanie | EKG, ciśnienie krwi, tętno, ilość wydalanego moczu |
| Szczególne grupy pacjentów | Osoby w podeszłym wieku, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, dzieci i młodzież |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciężkie niedociśnienie tętnicze i tachykardia, znacząca niedrożność mechaniczna, ciężka niewydolność nerek i wątroby, arytmia typu torsades de pointes |














