Jak prawidłowo dawkować lek Levirox?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie i sposób podawania
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Dawkowanie u osób starszych
- Dawkowanie w różnych wskazaniach
- Sposób podawania leku
- Częstość i czas trwania leczenia
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Levirox to lek zawierający lewotyroksynę sodową, syntetyczny hormon tarczycy, który jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń czynności tarczycy. W artykule omówimy szczegółowo, jak prawidłowo dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Levirox jest indywidualnie dostosowywane do potrzeb pacjenta na podstawie wyników badań laboratoryjnych i oceny klinicznej. Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od małej dawki, która jest stopniowo zwiększana co 2 do 4 tygodni, aż do osiągnięcia pełnej dawki substytucyjnej[1].
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
U noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy zaleca się dawkę początkową od 10 do 15 mikrogramów na kilogram masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące. Następnie dawkę należy dostosować indywidualnie[1]. U dzieci dawka początkowa wynosi od 12,5 do 50 mikrogramów, a dawka podtrzymująca od 100 do 150 mikrogramów na metr kwadratowy powierzchni ciała[2].
Dawkowanie u osób starszych
U osób w podeszłym wieku, pacjentów z chorobą wieńcową serca oraz pacjentów z ciężką bądź długotrwałą niedoczynnością tarczycy leczenie należy rozpoczynać od małej dawki początkowej (np. 12,5 mikrogramów na dobę), a następnie zwiększać ją powoli i w dłuższych odstępach czasu[1].
Dawkowanie w różnych wskazaniach
Typowe zakresy dawek dla różnych wskazań przedstawiono w tabeli poniżej:
| Wskazanie | Zalecana dawka (mikrogramów lewotyroksyny sodowej/dobę) |
|---|---|
| Leczenie łagodnego wola u pacjentów w stanie eutyreozy | 75 – 200 |
| Zapobieganie nawrotom wola po resekcji wola u pacjentów w stanie eutyreozy | 75 – 200 |
| Terapia substytucyjna hormonami tarczycy w niedoczynności tarczycy u dorosłych | 25 – 50 (początkowa), 100 – 200 (podtrzymująca) |
| Terapia substytucyjna hormonami tarczycy w niedoczynności tarczycy u dzieci | 12,5 – 50 (początkowa), 100 – 150 mikrogramów/m² powierzchni ciała (podtrzymująca) |
| Suplementacja skojarzona ze stosowaniem leków przeciwtarczycowych w nadczynności tarczycy | 50 – 100 |
| Terapia supresyjna w raku tarczycy | 150 – 300 |
| Test supresyjny w diagnostyce tarczycy | 100 mikrogramów: 200 mikrogramów (2 tabletki) na 2 tygodnie przed testem; 150 mikrogramów: 75 mikrogramów (1/2 tabletki) przez 2 tygodnie, następnie 150 mikrogramów (1 tabletka) do czasu testu |
Sposób podawania leku
Levirox należy przyjmować rano na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem, najlepiej z niewielką ilością płynu (np. pół szklanki wody). Niemowlęta powinny otrzymywać całą dawkę dobową co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem w danym dniu. Tabletki należy rozpuścić w niewielkiej ilości wody i podawać powstałą zawiesinę z dodatkową, niewielką ilością płynu[1][2].
Częstość i czas trwania leczenia
Leczenie trwa zazwyczaj całe życie, jeśli jest to substytucja w niedoczynności tarczycy lub substytucja po strumektomii lub tyroidektomii albo zapobieganie nawrotom wola po resekcji wola u pacjentów w stanie eutyreozy. W przypadku łagodnego wola u pacjentów w stanie eutyreozy konieczne jest leczenie trwające od 6 miesięcy do 2 lat[1].
Przedawkowanie
Przedawkowanie leku Levirox może prowadzić do wystąpienia objawów znacznego zwiększenia tempa metabolizmu, takich jak tachykardia, niepokój, pobudzenie i hiperkineza. W takich przypadkach zaleca się przerwanie podawania tabletek oraz przeprowadzenie badań laboratoryjnych. Objawy silnych działań beta-sympatykomimetycznych można złagodzić podając leki beta-adrenolityczne[1].
Słownik pojęć
- Lewotyroksyna sodowa – syntetyczny hormon tarczycy stosowany w leczeniu zaburzeń czynności tarczycy.
- Eutyreoza – stan prawidłowej czynności tarczycy.
- Strumektomia – chirurgiczne usunięcie części tarczycy.
- Tyroidektomia – chirurgiczne usunięcie całej tarczycy.
- Tachykardia – przyspieszone bicie serca.
- Beta-adrenolityki – leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, stosowane m.in. w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zaburzeń rytmu serca.














