Menu

5 mg – dawkowanie leku

<h1 id="dawkowanie-leku-lenalidomide-fresenius-kabi”>Dawkowanie leku Lenalidomide Fresenius Kabi: Szczegółowy przewodnik

Lenalidomide Fresenius Kabi to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

Dawkowanie w szpiczaku mnogim

Lenalidomide Fresenius Kabi jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego w różnych schematach terapeutycznych, w zależności od stanu pacjenta i wcześniejszego leczenia.

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi

U pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu szpiku kostnego, zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg, doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon podaje się w dawce 40 mg, doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli[1].

Pacjenci po przeszczepie szpiku kostnego

U pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg, doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1–28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg, jeśli jest dobrze tolerowana[1].

Pacjenci poddani wcześniejszemu leczeniu

U pacjentów, którzy byli wcześniej leczeni, zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg, doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon podaje się w dawce 40 mg, doustnie raz na dobę w dniach 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1.-4. co 28 dni[1].

Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych

Lenalidomide Fresenius Kabi stosuje się w monoterapii u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, którzy potrzebują regularnych przetoczeń krwi z powodu anemii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg, doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli[1].

Dawkowanie w chłoniaku z komórek płaszcza

Lenalidomide Fresenius Kabi stosuje się w monoterapii u dorosłych pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza, którzy byli wcześniej leczeni innymi lekami. Zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg, doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli[1].

Dawkowanie w chłoniaku grudkowym

Lenalidomide Fresenius Kabi stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem u dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg, doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Rytuksymab podaje się dożylnie w dawce 375 mg/m² co tydzień w 1. cyklu oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.[1]

Słownik pojęć

  • Szpiczak mnogi – Typ nowotworu, który atakuje pewien rodzaj białych krwinek, nazywanych komórkami plazmatycznymi.
  • Zespoły mielodysplastyczne – Grupa różnych chorób krwi i szpiku kostnego, w których obecne są nieprawidłowe komórki krwi, które nie funkcjonują prawidłowo.
  • Chłoniak z komórek płaszcza – Nowotwór części układu odpornościowego (tkanki limfatycznej), atakujący pewien typ białych krwinek zwanych limfocytami B.
  • Chłoniak grudkowy – Powoli rosnący nowotwór złośliwy atakujący limfocyty B, typ białych krwinek pomagających organizmowi w zwalczaniu zakażeń.
  • Neutropenia – Zmniejszenie liczby neutrofili, rodzaju białych krwinek, co zwiększa ryzyko zakażeń.
  • Trombocytopenia – Zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do zaburzeń krzepnięcia krwi.
  • Rytuksymab – Lek stosowany w leczeniu niektórych nowotworów, który działa poprzez wiązanie się z białkiem CD20 na powierzchni limfocytów B.

Podsumowanie

Nowo rozpoznany szpiczak mnogi 25 mg lenalidomidu + 40 mg deksametazonu
Pacjenci po przeszczepie szpiku kostnego 10 mg lenalidomidu, zwiększenie do 15 mg po 3 cyklach
Pacjenci poddani wcześniejszemu leczeniu 25 mg lenalidomidu + 40 mg deksametazonu
Zespoły mielodysplastyczne 10 mg lenalidomidu
Chłoniak z komórek płaszcza 25 mg lenalidomidu
Chłoniak grudkowy 20 mg lenalidomidu + 375 mg/m² rytuksymabu

FAQ

Jakie są najczęstsze działania niepożądane leku Lenalidomide Fresenius Kabi?

Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, uogólnione obrzęki, osłabienie, zmęczenie, grypa i objawy grypopodobne, drętwienie, mrowienie lub pieczenie skóry, bóle dłoni lub stóp, zawroty głowy, drżenie, zmniejszenie apetytu, zmienione odczuwanie smaków, nasilenie bólu, powiększenie się guza lub zaczerwienienie wokół guza, zmniejszenie masy ciała, zaparcie, biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, zgaga, małe stężenie potasu lub wapnia i/lub sodu we krwi, nieprawidłowo niska czynność tarczycy, ból nóg, ból w klatce piersiowej, duszność, zamazane widzenie, zamglone widzenie, problemy dotyczące nerek, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, zwiększenie wartości wyników badań czynności wątroby, zmiany dotyczące białek krwi, zwiększenie stężenia cukru we krwi, zmniejszenie stężenia cukru we krwi, ból głowy, krwawienie z nosa, suchość skóry, depresja, zmiana nastroju, trudności ze snem, kaszel, spadek ciśnienia krwi, niejasne uczucie fizycznego dyskomfortu, złe samopoczucie, bolący stan zapalny ust, suchość w jamie ustnej, odwodnienie[2].

Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Lenalidomide Fresenius Kabi?

Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, ciążę oraz możliwość zajścia w ciążę, jeśli nie zostały spełnione wszystkie warunki programu zapobiegania ciąży[1].

Jakie badania są wymagane przed i w trakcie leczenia lekiem Lenalidomide Fresenius Kabi?

Przed leczeniem i w trakcie leczenia lekiem Lenalidomide Fresenius Kabi, u pacjenta będą wykonywane regularne badania krwi, ponieważ lek może spowodować zmniejszenie liczby komórek krwi, które ułatwiają zwalczanie zakażenia (białe krwinki) i ułatwiają krzepnięcie krwi (płytki krwi). Lekarz wezwie pacjenta na badania krwi przed leczeniem, co tydzień przez pierwsze 8 tygodni leczenia, a następnie co najmniej raz w miesiącu[2].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź