Jak prawidłowo dawkować lek IPP?
Lek IPP, zawierający substancję czynną pantoprazol, jest stosowany w leczeniu chorób żołądka i jelit wywołanych przez kwas solny. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku IPP, w tym jak i kiedy go stosować, na podstawie dostępnych dokumentów.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie leku IPP
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Lek IPP stosuje się w leczeniu:
- Refluksowego zapalenia przełyku – zapalenie przełyku z cofaniem się kwasu solnego[1].
- Choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy – wrzody w żołądku i dwunastnicy[1].
- Zespołu Zollingera-Ellisona – zaburzenia przebiegające z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego[1].
Dawkowanie leku IPP
Dawkowanie leku IPP zależy od rodzaju choroby oraz stanu pacjenta. Lek powinien być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny i pod odpowiednim nadzorem lekarza[1].
Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku
Zalecaną dawką dożylną jest jedna fiolka (40 mg pantoprazolu) na dobę[1].
Zespół Zollingera-Ellisona i inne zaburzenia przebiegające z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego
W długotrwałym leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona leczenie można rozpocząć od dawki dobowej 80 mg (dwie fiolki) produktu IPP. Następnie dawkę można zwiększyć lub zmniejszyć na podstawie oznaczeń kwasu solnego. Dawki dobowe większe niż 80 mg należy podzielić i podawać w postaci dwóch dawek na dobę[1].
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie zaleca się stosowania większej dawki dobowej pantoprazolu niż 20 mg (pół fiolki 40 mg)[1].
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna[1].
Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku zmiana dawkowania nie jest konieczna[1].
Dzieci i młodzież
Nie zaleca się podawania produktu IPP pacjentom w wieku poniżej 18 lat, gdyż nie ustalono u nich bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności[1].
Sposób podawania
Gotowy do podania roztwór przygotowuje się w 10 ml 0,9% (9 mg/ml) roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań. Roztwór można podawać bezpośrednio lub po zmieszaniu ze 100 ml 0,9% (9 mg/ml) roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań lub 5% (55 mg/ml) roztworu glukozy jednowodnej do wstrzykiwań. Roztwór musi być zużyty w ciągu 12 godzin po przygotowaniu. Produkt leczniczy należy podawać dożylnie przez 2 do 15 minut[1].
Przeciwwskazania
Leku IPP nie należy stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na pantoprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku, a także na leki zawierające inne inhibitory pompy protonowej[2].
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku IPP należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, zwłaszcza jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby, otrzymuje inhibitory proteazy HIV, ma osteoporozę, przyjmuje kortykosteroidy, stosuje lek dłużej niż przez trzy miesiące, ma mieć wykonane specyficzne badanie krwi, lub wystąpiła u niego reakcja skórna po zastosowaniu leku podobnego do leku IPP[2].
Słownik pojęć
- Pantoprazol – substancja czynna leku IPP, inhibitor pompy protonowej, zmniejszający ilość kwasu solnego wytwarzanego w żołądku.
- Refluksowe zapalenie przełyku – zapalenie przełyku z cofaniem się kwasu solnego.
- Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy – wrzody w żołądku i dwunastnicy.
- Zespół Zollingera-Ellisona – zaburzenia przebiegające z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego.
- Inhibitory proteazy HIV – leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV.
- Osteoporoza – choroba charakteryzująca się zmniejszeniem gęstości kości i zwiększonym ryzykiem złamań.
- Kortykosteroidy – leki stosowane w leczeniu stanów zapalnych i autoimmunologicznych.
Podsumowanie
| Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku | 40 mg na dobę |
| Zespół Zollingera-Ellisona | 80 mg na dobę, dawki większe niż 80 mg podzielone na dwie dawki |
| Zaburzenia czynności wątroby | 20 mg na dobę |
| Zaburzenia czynności nerek | Brak konieczności zmiany dawkowania |
| Osoby w podeszłym wieku | Brak konieczności zmiany dawkowania |
| Dzieci i młodzież | Nie zaleca się stosowania |














