Dokładny skład leku Iomeron: Szczegółowy opis składników i substancji pomocniczych

Spis treści

• Skład jakościowy i ilościowy
• Substancje pomocnicze
• Postać farmaceutyczna
• Przechowywanie i okres ważności
• Słownik pojęć
• Tabela podsumowująca
• Materiały źródłowe

Skład jakościowy i ilościowy

Głównym składnikiem aktywnym leku Iomeron jest jomeprol (Iomeprolum), który jest trójjodowym, niejonowym środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce radiologicznej różnych okolic ciała. Iomeron jest dostępny w różnych stężeniach jodu: 200 mg/ml, 250 mg/ml, 300 mg/ml, 350 mg/ml oraz 400 mg/ml^[1].

Każde stężenie zawiera odpowiednią ilość jomeprolu, co odpowiada ilości jodu oraz inne parametry fizykochemiczne, takie jak osmolalność i lepkość. Na przykład, 1 ml Iomeron 200 zawiera 408,2 mg jomeprolu, co odpowiada 200 mg jodu, z osmolalnością 362 ± 17 mOsm/kg wody i lepkością 3,1 ± 0,2 mPas w temperaturze 37°C^[1].

Substancje pomocnicze

Oprócz substancji czynnej, Iomeron zawiera również substancje pomocnicze, które wspomagają jego działanie i stabilność. Są to:

• Trometamol – 100 mg na 100 ml roztworu. Jest to substancja buforująca, która pomaga utrzymać odpowiednie pH roztworu^[2].
• Kwas solny (d = 1,18) – 24 mg na 100 ml roztworu. Służy do regulacji pH roztworu^[2].
• Woda do wstrzykiwań – q.s. 100 ml. Jest to rozpuszczalnik, który stanowi bazę roztworu^[2].

Postać farmaceutyczna

Iomeron jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań. Roztwór ten jest przeznaczony do podawania donaczyniowego oraz dokanałowego, w zależności od wskazań diagnostycznych^[1].

Przechowywanie i okres ważności

Lek Iomeron należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Fiolki zawierające roztwór środka kontrastowego nie są przeznaczone do pobierania wielokrotnego, chyba że oznakowanie opakowania wskazuje inaczej. Roztwory oraz ich resztki w strzykawkach niewykorzystane w jednym badaniu należy wyrzucić^[2].

Słownik pojęć

• Jomeprol – Trójjodowy, niejonowy środek kontrastowy stosowany w diagnostyce radiologicznej.
• Osmolalność – Miara stężenia osmotycznego roztworu, wyrażana w miliosmolach na kilogram wody.
• Lepkość – Miara oporu płynu na przepływ, wyrażana w milipascalosekundach (mPas).
• Trometamol – Substancja buforująca, która pomaga utrzymać odpowiednie pH roztworu.
• Kwas solny – Substancja używana do regulacji pH roztworu.
• Woda do wstrzykiwań – Rozpuszczalnik, który stanowi bazę roztworu.

Tabela podsumowująca

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku