Przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy zażywać leku Glypvilo

Glypvilo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować stężenie cukru we krwi. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy go zażywać. W tym artykule omówimy te przypadki, aby pacjenci mogli bezpiecznie stosować ten lek.

Spis treści

• Uczulenie na wildagliptynę lub inne składniki leku
• Cukrzyca typu 1 i cukrzycowa kwasica ketonowa
• Choroby nerek
• Choroby wątroby
• Niewydolność serca
• Choroby trzustki
• Dzieci i młodzież

Uczulenie na wildagliptynę lub inne składniki leku

Pacjenci, którzy są uczuleni na wildagliptynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku Glypvilo, nie powinni go zażywać. Objawy uczulenia mogą obejmować obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w połykaniu, trudności w oddychaniu, nagłe wystąpienie wysypki lub pokrzywki^[2].

Cukrzyca typu 1 i cukrzycowa kwasica ketonowa

Glypvilo nie jest przeznaczony do leczenia pacjentów z cukrzycą typu 1, czyli stanem, w którym organizm nie wytwarza insuliny. Nie należy go również stosować u pacjentów z cukrzycową kwasicą ketonową, stanem, w którym organizm produkuje zbyt dużo kwasów ketonowych^[1].

Choroby nerek

Pacjenci z umiarkowaną lub ciężką chorobą nerek powinni stosować mniejszą dawkę leku Glypvilo. Lek nie jest zalecany dla pacjentów dializowanych, chyba że jest to absolutnie konieczne i pod ścisłym nadzorem lekarza^[1].

Choroby wątroby

Glypvilo nie powinien być stosowany przez pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w tym u pacjentów, u których aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) lub aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) przed zastosowaniem leczenia przekraczała ponad 3 razy górną granicę normy^[1]. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie jego trwania należy regularnie monitorować czynność wątroby^[2].

Niewydolność serca

Pacjenci z niewydolnością serca powinni zachować ostrożność podczas stosowania leku Glypvilo. W badaniach klinicznych wykazano, że leczenie wildagliptyną nie wiązało się ze zmianą czynności lewej komory lub nasileniem wcześniej występującej zastoinowej niewydolności serca, jednak doświadczenie kliniczne u pacjentów z niewydolnością serca stopnia III wg NYHA jest ograniczone^[1].

Choroby trzustki

Stosowanie wildagliptyny jest związane z ryzykiem wystąpienia ostrego zapalenia trzustki. Pacjenci powinni być poinformowani o charakterystycznych objawach ostrego zapalenia trzustki i w razie ich wystąpienia natychmiast przerwać stosowanie leku^[1].

Dzieci i młodzież

Glypvilo nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności tego leku w tej grupie wiekowej^[1].

Słownik pojęć

• Wildagliptyna – substancja czynna leku Glypvilo, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• Cukrzyca typu 1 – stan, w którym organizm nie wytwarza insuliny.
• Cukrzycowa kwasica ketonowa – stan, w którym organizm produkuje zbyt dużo kwasów ketonowych.
• Aminotransferaza alaninowa (AlAT) – enzym wątrobowy, którego podwyższony poziom może wskazywać na uszkodzenie wątroby.
• Aminotransferaza asparaginianowa (AspAT) – enzym wątrobowy, którego podwyższony poziom może wskazywać na uszkodzenie wątroby.
• Ostre zapalenie trzustki – stan zapalny trzustki, który może być poważnym powikłaniem.

Podsumowanie:

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku