Wskazania do stosowania leku Fraxiparine Multi
Spis treści
- Wprowadzenie
- Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
- Zapobieganie wykrzepianiu podczas hemodializy
- Leczenie zakrzepicy żył głębokich
- Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału serca
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Fraxiparine Multi jest stosowany w profilaktyce i leczeniu różnych schorzeń związanych z zakrzepami krwi. Jest to lek przeciwzakrzepowy, który pomaga zapobiegać tworzeniu się zakrzepów w naczyniach krwionośnych oraz leczyć już istniejące zakrzepy. Lek podaje się we wstrzyknięciu podskórnym lub dożylnym[1].
Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
Fraxiparine Multi jest stosowany w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, która może wystąpić w wyniku operacji chirurgicznych, w tym chirurgii ortopedycznej. Lek podaje się podskórnie raz na dobę przez co najmniej 7 dni, zaczynając od 2 do 4 godzin przed zabiegiem[1]. W przypadku ortopedycznych zabiegów chirurgicznych dawka jest dostosowywana do masy ciała pacjenta i podawana przez co najmniej 10 dni[1].
Zapobieganie wykrzepianiu podczas hemodializy
Fraxiparine Multi jest również stosowany w zapobieganiu wykrzepianiu w układzie krążenia pozaustrojowego podczas hemodializy. Dawkę ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę warunki techniczne hemodializy. Lek podaje się zazwyczaj w jednorazowej dawce do linii tętniczej zestawu hemodializacyjnego na początku zabiegu[1].
Leczenie zakrzepicy żył głębokich
Fraxiparine Multi jest stosowany w leczeniu zakrzepicy żył głębokich, z towarzyszącą zatorowością płucną lub bez niej. Lek podaje się podskórnie dwa razy na dobę przez okres 10 dni. Dawkę dostosowuje się do masy ciała pacjenta[1]. Leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi rozpoczyna się tak szybko, jak to możliwe, i kontynuuje się do momentu uzyskania pożądanych wartości Międzynarodowego Współczynnika Znormalizowanego (INR)[1].
Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału serca
Fraxiparine Multi jest stosowany w leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez załamka Q w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym. Lek podaje się podskórnie dwa razy na dobę przez 6 dni. Pierwszą dawkę podaje się we wstrzyknięciu dożylnym (bolus), a kolejne dawki podskórnie[1].
Słownik pojęć
- Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa – Stan, w którym w żyłach tworzą się zakrzepy krwi, mogące prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zatorowość płucna.
- Hemodializa – Proces oczyszczania krwi z toksyn i nadmiaru płynów za pomocą specjalnego urządzenia, stosowany u pacjentów z niewydolnością nerek.
- Zakrzepica żył głębokich – Tworzenie się zakrzepów krwi w głębokich żyłach, najczęściej w nogach, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zatorowość płucna.
- Niestabilna dławica piersiowa – Stan, w którym dochodzi do nagłego i nieprzewidywalnego bólu w klatce piersiowej z powodu niedostatecznego dopływu krwi do serca.
- Zawał mięśnia sercowego bez załamka Q – Rodzaj zawału serca, w którym nie występuje charakterystyczny załamek Q w elektrokardiogramie, ale dochodzi do uszkodzenia mięśnia sercowego.
- Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany (INR) – Wskaźnik stosowany do oceny krzepliwości krwi, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.














