Jak prawidłowo dawkować lek Fludeoxyglucose (18F) Biont?

Fludeoxyglucose (18F) Biont to lek radiofarmaceutyczny stosowany wyłącznie do celów diagnostycznych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w tym zalecenia dla różnych grup pacjentów oraz sposób podawania.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych i osób starszych
• Dawkowanie dla dzieci i młodzieży
• Szczególne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Przygotowanie pacjenta
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie dla dorosłych i osób starszych

Zalecana dawka radioaktywności dla dorosłego o masie ciała 70 kg wynosi od 100 do 400 MBq. Wartość aktywności należy indywidualnie dostosować w zależności od masy ciała pacjenta, typu używanego aparatu PET oraz metody i trybu akwizycji^[1]. Lek podawany jest w postaci iniekcji dożylnej.

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży

Stosowanie u dzieci i młodzieży należy starannie rozważyć, na podstawie użyteczności diagnostycznej i oceny stosunku korzyści do ryzyka. Zalecana aktywność stosowana u dzieci i młodzieży może zostać obliczona zgodnie z zaleceniami grupy pediatrycznej EANM dotyczącymi Karty Dawkowania^[1]. Dawkę aktywności podawaną dzieciom i młodzieży można obliczyć przez pomnożenie aktywności bazowej przez współczynnik zależności organizmu-masy według tabeli zamieszczonej poniżej:

• Masa ciała 3 kg – Współczynnik: 1
• Masa ciała 10 kg – Współczynnik: 2,71
• Masa ciała 20 kg – Współczynnik: 4,86
• Masa ciała 30 kg – Współczynnik: 6,86
• Masa ciała 40 kg – Współczynnik: 8,86
• Masa ciała 50 kg – Współczynnik: 10,71
• Masa ciała 60 kg – Współczynnik: 12,71
• Masa ciała 68 kg – Współczynnik: 14,00

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek powinni być traktowani ze szczególną ostrożnością. Ze względu na duże wydalanie fluorodeoksyglukozy (18F) przez nerki, w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wymagane jest staranne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka^[1]. Należy dostosować dawkę radioaktywności, jeżeli jest to konieczne.

Sposób podawania

Fludeoxyglucose (18F) Biont musi być podawana dożylnie, aby uniknąć napromienienia, podrażnienia spowodowanego miejscowym wynaczynieniem, a także aby uniknąć powstawania artefaktów obrazu podczas badania^[1]. Aktywność fluorodeoksyglukozy (18F) należy zmierzyć aktywnościomierzem bezpośrednio przed wstrzyknięciem.

Przygotowanie pacjenta

Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni i pozostawać na czczo przez co najmniej 4 godziny przed podaniem leku, aby uzyskać maksymalną aktywność w tkankach docelowych^[1]. Należy unikać napojów zawierających glukozę. Aby uzyskać obrazy o najwyższej jakości i zredukować ekspozycję pęcherza moczowego na promieniowanie, pacjentów należy zachęcać do picia odpowiednich ilości płynów oraz do opróżnienia pęcherza przed i po badaniu metodą PET.

Słownik pojęć

• Fluorodeoksyglukoza (18F) – Radioaktywny analog glukozy stosowany w diagnostyce obrazowej.
• Pozytonowa tomografia emisyjna (PET) – Technika obrazowania medycznego, która wykorzystuje promieniowanie pozytonowe do tworzenia trójwymiarowych obrazów funkcjonalnych.
• Aktywnościomierz – Urządzenie do pomiaru aktywności radioaktywnej substancji.
• Iniekcja dożylna – Podanie leku bezpośrednio do żyły.
• Hiperglikemia – Stan podwyższonego poziomu glukozy we krwi.

Podsumowanie