Wskazania do stosowania leku Exferana: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?
Lek Exferana, zawierający substancję czynną deferazyroks, jest stosowany w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem, które może wystąpić w wyniku częstych transfuzji krwi lub innych schorzeń. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek oraz jakie są jego wskazania do stosowania.
Spis treści
- Co to jest lek Exferana?
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Monitorowanie leczenia
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Co to jest lek Exferana?
Lek Exferana zawiera substancję czynną zwaną deferazyroks. Jest to substancja chelatująca żelazo, czyli lek stosowany w celu usunięcia nadmiaru żelaza (zwanego także obciążeniem żelazem) z organizmu. Lek Exferana wychwytuje i usuwa nadmiar żelaza, które jest następnie wydalane głównie z kałem[1].
Wskazania do stosowania
Lek Exferana jest wskazany w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem w wyniku częstych transfuzji krwi (≥7 ml/kg mc. na miesiąc koncentratu krwinek czerwonych) u pacjentów z ciężką postacią talasemii beta w wieku 6 lat i starszych[1]. Ponadto, lek ten jest stosowany w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem, gdy leczenie deferoksaminą jest przeciwwskazane lub nieodpowiednie, w następujących grupach pacjentów:
- Dzieci z ciężką postacią talasemii beta z obciążeniem żelazem w wyniku częstych transfuzji krwi (≥7 ml/kg mc. na miesiąc koncentratu krwinek czerwonych) w wieku od 2 do 5 lat[1].
- Dorośli, dzieci i młodzież z ciężką postacią talasemii beta z obciążeniem żelazem w wyniku nieczęstych transfuzji krwi (<7 ml/kg mc. na miesiąc koncentratu krwinek czerwonych) w wieku 2 lat i starszych[1].
- Dorośli, dzieci i młodzież z innymi rodzajami niedokrwistości w wieku 2 lat i starszych[1].
- Pacjenci z zespołami talasemii niezależnymi od transfuzji krwi, wymagający terapii chelatującej, gdy leczenie deferoksaminą jest przeciwwskazane lub niewystarczające, w wieku 10 lat i starszych[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie lekiem Exferana powinno być rozpoczynane i prowadzone przez lekarzy doświadczonych w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta oraz stopnia obciążenia żelazem. Zazwyczaj dawka początkowa wynosi 14 mg/kg mc. na dobę, ale może być dostosowana w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta[1]. Tabletki powlekane należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody, raz na dobę, najlepiej o tej samej porze każdego dnia[2].
Monitorowanie leczenia
Podczas leczenia lekiem Exferana pacjent będzie poddawany regularnym badaniom krwi i moczu w celu kontrolowania ilości żelaza w organizmie oraz czynności nerek i wątroby. Lekarz może zlecić wykonanie biopsji nerki, jeśli podejrzewa znaczne uszkodzenie nerki. Pacjent może być również poddany badaniu MRI w celu określenia ilości żelaza w wątrobie[2].
Słownik pojęć
- Deferazyroks – Substancja czynna leku Exferana, stosowana w celu usunięcia nadmiaru żelaza z organizmu.
- Talasemia beta – Dziedziczna choroba krwi, charakteryzująca się niedoborem hemoglobiny i nadmiernym gromadzeniem się żelaza w organizmie.
- Deferoksamina – Lek chelatujący żelazo, stosowany w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem.
- Biopsja nerki – Procedura medyczna polegająca na pobraniu próbki tkanki nerkowej do badania.
- MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego) – Technika obrazowania medycznego, która wykorzystuje pole magnetyczne i fale radiowe do uzyskania szczegółowych obrazów narządów i tkanek.
Podsumowanie
Lek Exferana jest stosowany w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem, które może wystąpić w wyniku częstych transfuzji krwi lub innych schorzeń. Wskazania do stosowania obejmują leczenie pacjentów z ciężką postacią talasemii beta, niedokrwistością sierpowatokrwinkową oraz zespołami mielodysplastycznymi. Dawkowanie leku zależy od masy ciała pacjenta oraz stopnia obciążenia żelazem. Podczas leczenia pacjent będzie poddawany regularnym badaniom krwi i moczu w celu monitorowania stanu zdrowia.
| Substancja czynna | Deferazyroks |
| Wskazania | Przewlekłe obciążenie żelazem |
| Grupy pacjentów | Dzieci, młodzież, dorośli |
| Dawkowanie | 14 mg/kg mc. na dobę (początkowa) |
| Monitorowanie | Badania krwi i moczu |
| Najczęstsze działania niepożądane | Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wysypka, nieprawidłowe wyniki badań nerek i wątroby |














