Jak prawidłowo dawkować lek ESMOCARD LYO?

ESMOCARD LYO to lek stosowany w leczeniu nadkomorowej tachykardii oraz w kontrolowaniu rytmu serca i ciśnienia tętniczego w okresie okołooperacyjnym. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

ESMOCARD LYO jest wskazany w leczeniu nadkomorowej tachykardii (z wyjątkiem zespołów preekscytacji) oraz w celu szybkiej kontroli rytmu komór u pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków w okresie okołooperacyjnym, pooperacyjnym lub w innych okolicznościach, w których krótkoterminowa kontrola rytmu komór za pomocą krótko działających produktów leczniczych jest pożądana^[1]. ESMOCARD LYO jest również wskazany w leczeniu tachykardii i nadciśnienia tętniczego występujących w okresie okołooperacyjnym oraz niewyrównanej tachykardii zatokowej, jeżeli w ocenie lekarza szybka akcja serca wymaga szczególnej interwencji^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

ESMOCARD LYO, 2500 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, NIE WOLNO PODAWAĆ BEZ ROZPUSZCZENIA/ROZCIEŃCZENIA. Roztwór po rozpuszczeniu/rozcieńczeniu należy użyć natychmiast po otwarciu^[1]. Podanie produktu ESMOCARD LYO, którego rozpuszczenie/rozcieńczenie przeprowadzono nieprawidłowo, może spowodować zgon^[1].

Tachyarytmia nadkomorowa

Dawkę ESMOCARD LYO należy ustalać indywidualnie. Wymagana jest dawka początkowa, a następnie dawka podtrzymująca. Skuteczna dawka wynosi od 50 do 200 mikrogramów/kg mc./min, chociaż stosowano również duże dawki, takie jak 300 mikrogramów/kg mc./min^[1]. U kilku pacjentów średnią skuteczną dawką było 25 mikrogramów/kg mc./min^[1].

Schemat rozpoczęcia i podtrzymania leczenia

• Dawka nasycająca: 500 mikrogramów/kg mc./min przez 1 minutę w infuzji, NASTĘPNIE 50 mikrogramów/kg mc./min przez 4 minuty^[1].
• Reakcja: Kontynuować podawanie 50 mikrogramów/kg mc./min w infuzji^[1].
• Niewystarczająca reakcja w ciągu 5 minut: Powtórzenie 500 mikrogramów/kg mc./min przez 1 minutę, zwiększenie infuzji podtrzymującej do 100 mikrogramów/kg mc./min przez 4 minuty^[1].
• Reakcja: Kontynuować podawanie 100 mikrogramów/kg mc./min w infuzji^[1].
• Niewystarczająca reakcja w ciągu 5 minut: Powtórzenie 500 mikrogramów/kg mc./min przez 1 minutę, zwiększenie infuzji podtrzymującej do 150 mikrogramów/kg mc./min przez 4 minuty^[1].
• Reakcja: Kontynuować podawanie 150 mikrogramów/kg mc./min w infuzji^[1].
• Niewystarczająca reakcja: Powtórzenie 500 mikrogramów/kg mc./min przez 1 minutę, zwiększenie infuzji podtrzymującej do 200 mikrogramów/kg mc./min oraz podtrzymanie^[1].

Tachykardia i nadciśnienie tętnicze w okresie okołooperacyjnym

• Leczenie śródoperacyjne: W trakcie znieczulenia, gdy konieczna jest natychmiastowa kontrola, należy podać dożylnie 80 mg w iniekcji (bolus) wykonywanej przez 15 do 30 sekund, a następnie 150 mikrogramów/kg mc./min w infuzji^[1]. Dawkę podawaną w infuzji należy dostosować, w zależności od potrzeb, do 300 mikrogramów/kg mc./min^[1].
• Po wybudzeniu z narkozy: Należy podać 500 mikrogramów/kg mc./min w infuzji przez maksymalnie 4 minuty, a następnie 300 mikrogramów/kg mc./min w infuzji^[1].
• Okres pooperacyjny: Należy podać 500 mikrogramów/kg mc./min jako dawkę nasycającą w ciągu jednej minuty przed każdym zwiększeniem dawki, aby uzyskać szybki początek działania^[1]. Należy po kolei podawać 50, 100, 150, 200, 250 i 300 mikrogramów/kg mc./min przez cztery minuty, utrzymując dawkę, podczas stosowania której uzyskano pożądany skutek terapeutyczny^[1].

Zamiana leczenia produktem ESMOCARD LYO na stosowanie innych leków

Po osiągnięciu odpowiedniej kontroli częstości pracy serca i stabilnego stanu klinicznego przez pacjenta, można zmienić leczenie na podawanie alternatywnych produktów leczniczych (np. leki przeciwarytmiczne lub antagoniści wapnia)^[1].

Zmniejszanie dawki

• W ciągu pierwszej godziny od podania pierwszej dawki alternatywnego leku: Należy zmniejszyć szybkość infuzji ESMOCARD LYO o połowę (50%)^[1].
• Po podaniu drugiej dawki alternatywnego leku: Monitorować reakcję pacjenta na leczenie i jeżeli zadowalająca kontrola utrzymuje się przez pierwszą godzinę, należy przerwać infuzję ESMOCARD LYO^[1].

Przeciwwskazania

ESMOCARD LYO nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, ciężką bradykardią zatokową, zespołem chorego węzła zatokowego, ciężkimi zaburzeniami przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym, wstrząsem kardiogennym, ciężkim niedociśnieniem, niewyrównaną niewydolnością serca, jednoczesnym lub niedawnym dożylnym podawaniem werapamilu, nieleczonym guzem chromochłonnym, nadciśnieniem płucnym, ostrym napadem astmatycznym oraz kwasicą metaboliczną^[1].

Środki ostrożności

Podczas stosowania ESMOCARD LYO należy monitorować ciśnienie tętnicze i zapis EKG. W przypadku wystąpienia niedociśnienia, szybkość infuzji należy zmniejszyć lub, jeśli to konieczne, przerwać infuzję^[1]. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia bodźców elektrycznych, chorobą nadnerczy, zwężeniem dróg oddechowych, cukrzycą, małą objętością krwi, zaburzeniami krążenia, zaburzeniami czynności nerek oraz alergiami^[1].

Możliwe działania niepożądane

Najczęstszym działaniem niepożądanym jest niedociśnienie tętnicze, które może być ciężkie. Inne działania niepożądane obejmują bradykardię, zawroty głowy, senność, ból głowy, nudności, wymioty, podrażnienie i stwardnienie skóry w miejscu wstrzyknięcia^[1]. Większość działań niepożądanych ustępuje w ciągu 30 minut od zaprzestania stosowania leku^[2].

Słownik pojęć

• Nadkomorowa tachykardia – Szybki rytm serca, który pochodzi z przedsionków serca.
• Migotanie przedsionków – Nieregularne i często szybkie bicie serca, które może prowadzić do powikłań, takich jak udar.
• Trzepotanie przedsionków – Szybkie, ale regularne bicie serca, które pochodzi z przedsionków serca.
• Tachykardia – Szybki rytm serca, zazwyczaj powyżej 100 uderzeń na minutę.
• Nadciśnienie tętnicze – Wysokie ciśnienie krwi.
• Bradykardia – Wolny rytm serca, zazwyczaj poniżej 60 uderzeń na minutę.
• Wstrząs kardiogenny – Stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do ciała.
• Kwasica metaboliczna – Stan, w którym krew staje się zbyt kwaśna.

Podsumowanie