Jak prawidłowo dawkować lek EPILANTIN?

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży
• Dawkowanie dla dzieci
• Specjalne grupy pacjentów
• Przerwanie stosowania leku
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek EPILANTIN zawiera lakozamid, który jest stosowany w leczeniu padaczki. Lek ten może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii wspomagającej. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania leku EPILANTIN, w tym jak i kiedy go stosować, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.

Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży

Dawkowanie leku EPILANTIN dla dorosłych i młodzieży o masie ciała co najmniej 50 kg zależy od tego, czy lek jest stosowany jako monoterapia, czy w terapii wspomagającej.

Monoterapia

• Dawka początkowa: Zazwyczaj wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę). Lekarz może również rozpocząć leczenie od dawki 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę)^[1].
• Dostosowywanie dawki: Lekarz może zwiększać dawkę co tydzień o 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę), aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej wynoszącej między 100 mg a 300 mg dwa razy na dobę (200 mg – 600 mg/dobę)^[1].

Terapia wspomagająca

• Dawka początkowa: Zazwyczaj wynosi 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę)^[1].
• Dostosowywanie dawki: Lekarz może zwiększać dawkę co tydzień o 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę), aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej wynoszącej między 100 mg a 200 mg dwa razy na dobę (200 mg – 400 mg/dobę)^[1].
• Dawka nasycająca: Jeśli pacjent waży co najmniej 50 kg, lekarz może zadecydować o rozpoczęciu leczenia od pojedynczej dawki nasycającej 200 mg, a następnie po 12 godzinach pacjent zacznie przyjmować stałą dawkę podtrzymującą^[1].

Dawkowanie dla dzieci

Dawkowanie leku EPILANTIN dla dzieci zależy od ich masy ciała i rodzaju napadów padaczkowych.

Napady częściowe

• Dzieci w wieku od 2 lat: Dawka początkowa wynosi 1 mg/kg mc. dwa razy na dobę (2 mg/kg mc./dobę). Dawka może być zwiększana co tydzień o 1 mg/kg mc. dwa razy na dobę (2 mg/kg mc./dobę) do maksymalnej dawki wynoszącej 6 mg/kg mc. dwa razy na dobę (12 mg/kg mc./dobę) dla dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 40 kg^[1].

Napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione

• Dzieci w wieku od 4 lat: Dawka początkowa wynosi 1 mg/kg mc. dwa razy na dobę (2 mg/kg mc./dobę). Dawka może być zwiększana co tydzień o 1 mg/kg mc. dwa razy na dobę (2 mg/kg mc./dobę) do maksymalnej dawki wynoszącej 6 mg/kg mc. dwa razy na dobę (12 mg/kg mc./dobę) dla dzieci o masie ciała od 10 kg do poniżej 20 kg^[1].

Specjalne grupy pacjentów

Niektóre grupy pacjentów wymagają dostosowania dawki leku EPILANTIN.

Pacjenci w podeszłym wieku

Dostosowanie dawki nie jest wymagane u osób w podeszłym wieku, chyba że występują u nich zaburzenia czynności nerek^[1].

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawki nie jest wymagane. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zaleca się stosowanie maksymalnej dawki 250 mg/dobę^[1].

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna zalecana dawka wynosi 300 mg/dobę^[1].

Przerwanie stosowania leku

Nie należy przerywać stosowania leku EPILANTIN bez konsultacji z lekarzem, ponieważ objawy padaczki mogą powrócić lub się nasilić. Lekarz poinformuje pacjenta, jak należy stopniowo zmniejszać dawkowanie^[2].

Słownik pojęć

• Lakozamid – substancja czynna leku EPILANTIN, stosowana w leczeniu padaczki.
• Monoterapia – leczenie jednym lekiem.
• Terapia wspomagająca – leczenie dodatkowe, stosowane obok głównego leczenia.
• Napady częściowe – napady padaczkowe, które początkowo dotyczą tylko jednej strony mózgu.
• Napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione – duże napady padaczkowe obejmujące utratę przytomności.
• Dawka nasycająca – początkowa, większa dawka leku, mająca na celu szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego w organizmie.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku