Przeciwwskazania do stosowania leku Enoxaparin sodium Ledraxen

Lek Enoxaparin sodium Ledraxen jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepom krwi. Jednakże, istnieją pewne sytuacje, w których jego stosowanie jest przeciwwskazane. W tym artykule omówimy, kiedy nie należy zażywać tego leku, bazując na informacjach zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Uczulenie na enoksaparynę sodową lub inne składniki
• Reakcja na heparynę
• Nasilone krwawienie
• Znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe
• Inne przeciwwskazania
• Słownik pojęć

Uczulenie na enoksaparynę sodową lub inne składniki

Nie należy stosować leku Enoxaparin sodium Ledraxen, jeśli pacjent ma uczulenie na enoksaparynę sodową lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku. Objawami reakcji uczuleniowej mogą być: wysypka, trudności w połykaniu lub oddychaniu, obrzęk ust, twarzy, gardła lub języka^[2].

Reakcja na heparynę

Jeśli pacjent stwierdził reakcję na heparynę, która spowodowała duży spadek liczby krwinek odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi (płytek krwi), nie powinien stosować leku Enoxaparin sodium Ledraxen. Reakcję taką określa się jako małopłytkowość poheparynową i może wystąpić w okresie ostatnich 100 dni lub jeśli we krwi pacjenta występują przeciwciała przeciwko enoksaparynie^[2].

Nasilone krwawienie

Pacjenci z nasilonym krwawieniem lub stanem medycznym związanym z podwyższonym ryzykiem krwawienia, takim jak wrzody żołądka, niedawno przebyty zabieg chirurgiczny mózgu lub oka, w tym niedawno przebyty udar krwotoczny, nie powinni stosować leku Enoxaparin sodium Ledraxen^[2].

Znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe

Jeśli pacjent stosuje lek Enoxaparin sodium Ledraxen w leczeniu zakrzepów krwi, a planowane jest wykonanie znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego bądź nakłucie lędźwiowe w ciągu 24 godzin, nie powinien przyjmować tego leku^[2].

Inne przeciwwskazania

Inne sytuacje, w których nie należy stosować leku Enoxaparin sodium Ledraxen, obejmują:

• Uczulenie na heparynę lub inne heparyny drobnocząsteczkowe, takie jak nadroparyna, tinzaparyna lub dalteparyna^[2].
• Stwierdzona w wywiadzie immunologiczna małopłytkowość poheparynowa w okresie ostatnich 100 dni lub obecność przeciwciał krążących^[1].
• Aktywne, klinicznie istotne krwawienie oraz stany medyczne związane z wysokim ryzykiem krwawienia, w tym niedawno przebyty udar krwotoczny, owrzodzenie żołądka lub jelit, obecność nowotworu złośliwego obarczonego wysokim ryzykiem krwawienia, niedawno przebyta operacja mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, rozpoznanie lub podejrzenie żylaków przełyku, nieprawidłowości anatomiczne w układzie tętniczo-żylnym, tętniaki naczyniowe lub poważne nieprawidłowości naczyń krwionośnych w obrębie rdzenia kręgowego lub mózgu^[1].

Słownik pojęć

• Małopłytkowość poheparynowa – Stan, w którym liczba płytek krwi spada w wyniku reakcji na heparynę.
• Znieczulenie podpajęczynówkowe – Rodzaj znieczulenia, w którym lek jest wstrzykiwany do przestrzeni podpajęczynówkowej w celu znieczulenia dolnej części ciała.
• Znieczulenie zewnątrzoponowe – Rodzaj znieczulenia, w którym lek jest wstrzykiwany do przestrzeni zewnątrzoponowej w celu znieczulenia dolnej części ciała.