Przeciwwskazania i środki ostrożności przy stosowaniu leku EMLA
Lek EMLA, zawierający lidokainę i prylokainę, jest stosowany do miejscowego znieczulenia skóry. Jednakże, jak każdy lek, ma swoje przeciwwskazania i wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. W tym artykule omówimy, kiedy nie należy stosować leku EMLA oraz jakie są zalecenia dotyczące jego bezpiecznego użycia.
Spis treści
- Kiedy nie stosować leku EMLA
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Kiedy nie stosować leku EMLA
Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie leku EMLA jest przeciwwskazane:
- Nadwrażliwość – Nie należy stosować leku EMLA, jeśli pacjent jest uczulony na lidokainę, prylokainę, inne leki miejscowo znieczulające o budowie amidowej lub na którykolwiek z pozostałych składników leku[1].
- Methemoglobinemia – Leku EMLA nie należy stosować u pacjentów z wrodzoną lub nabytą methemoglobinemią, ponieważ może to prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych[1].
- Otwarte rany – Nie stosować leku na otwarte rany, z wyjątkiem owrzodzeń kończyn dolnych[1].
- Noworodki – Leku EMLA nie należy stosować u noworodków urodzonych przedwcześnie (poniżej 37 tygodnia ciąży) oraz u niemowląt w wieku poniżej 12 miesięcy, które są leczone lekami indukującymi powstawanie methemoglobiny[2].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku EMLA należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza w następujących przypadkach:
- Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej – Pacjenci z tym rzadkim zaburzeniem metabolicznym są bardziej podatni na występowanie objawów methemoglobinemii[1].
- Atopowe zapalenie skóry – U pacjentów z tym schorzeniem czas stosowania kremu powinien być skrócony do 15-30 minut, aby zmniejszyć ryzyko miejscowych reakcji skórnych[1].
- Kontakt z oczami – Należy unikać kontaktu leku z oczami, ponieważ może to prowadzić do podrażnienia i oparzeń chemicznych[1].
- Świeżo ogolona skóra – Ze względu na zwiększone wchłanianie leku z powierzchni świeżo ogolonej skóry, ważne jest przestrzeganie zalecanego dawkowania i czasu stosowania[1].
Interakcje z innymi lekami
Lek EMLA może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza jeśli są to:
- Sulfonamidy i nitrofurantoina – Leki te mogą zwiększać ryzyko methemoglobinemii[2].
- Leki przeciwpadaczkowe – Fenytoina i fenobarbital mogą wpływać na działanie leku EMLA[2].
- Leki przeciarytmiczne klasy III – Takie jak amiodaron, mogą wymagać monitorowania czynności serca podczas stosowania leku EMLA[2].
- Cymetydyna i leki beta-adrenolityczne – Mogą prowadzić do zwiększenia stężenia lidokainy we krwi[2].
Słownik pojęć
- Nadwrażliwość – Reakcja alergiczna na określoną substancję.
- Methemoglobinemia – Stan, w którym we krwi występuje zwiększone stężenie methemoglobiny, co utrudnia transport tlenu.
- Dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa – Enzym, którego niedobór może prowadzić do różnych zaburzeń metabolicznych.
- Atopowe zapalenie skóry – Przewlekła choroba skóry charakteryzująca się świądem i stanem zapalnym.
- Sulfonamidy – Grupa leków stosowanych w leczeniu zakażeń bakteryjnych.
- Fenytoina – Lek przeciwpadaczkowy.
- Fenobarbital – Lek przeciwpadaczkowy i uspokajający.
- Amiodaron – Lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
- Cymetydyna – Lek stosowany w leczeniu chorób żołądka i dwunastnicy.
- Leki beta-adrenolityczne – Leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób serca.
Podsumowanie
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, methemoglobinemia, otwarte rany (z wyjątkiem owrzodzeń kończyn dolnych), noworodki urodzone przedwcześnie |
| Środki ostrożności | Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, atopowe zapalenie skóry, kontakt z oczami, świeżo ogolona skóra |
| Interakcje | Sulfonamidy, nitrofurantoina, leki przeciwpadaczkowe, leki przeciarytmiczne klasy III, cymetydyna, leki beta-adrenolityczne |














