Elestar: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń
Elestar to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera dwie substancje czynne: olmesartan medoksomil i amlodypinę. W artykule omówimy wskazania do stosowania tego leku oraz schorzenia, które może leczyć.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Elestar jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego podczas monoterapii olmesartanem medoksomilem lub amlodypiną[1]. Nadciśnienie tętnicze to stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak zawał serca, udar mózgu i niewydolność nerek.
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka leku Elestar wynosi jedną tabletkę na dobę. Dawkowanie zależy od stopnia kontroli ciśnienia tętniczego u pacjenta:
- Elestar 20 mg + 5 mg: dla pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego podczas monoterapii olmesartanem medoksomilem w dawce 20 mg lub amlodypiną w dawce 5 mg[1].
- Elestar 40 mg + 5 mg: dla pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego podczas stosowania Elestar 20 mg + 5 mg[1].
- Elestar 40 mg + 10 mg: dla pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego podczas stosowania Elestar 40 mg + 5 mg[1].
Tabletki należy połykać, popijając wystarczającą ilością płynu, najlepiej o tej samej porze każdego dnia[2].
Przeciwwskazania
Elestar nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancje czynne, pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą[1].
- Drugi i trzeci trymestr ciąży[1].
- Ciężka niewydolność wątroby i niedrożność dróg żółciowych[1].
- Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek[1].
- Ciężkie niedociśnienie, wstrząs, zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale serca[1].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Elestar należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje inne leki przeciwnadciśnieniowe, ma zaburzenia czynności nerek, wątroby, serca, nadnerczy, cierpi na hipowolemię lub niedobór sodu, lub ma zwiększone stężenie potasu we krwi[2].
Interakcje z innymi lekami
Elestar może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza:
- Inne leki przeciwnadciśnieniowe[2].
- Inhibitory ACE lub aliskiren[2].
- Suplementy potasu, zamienniki soli zawierające potas, leki moczopędne, heparyna[2].
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)[2].
- Kolesewelam chlorowodorek[2].
- Leki stosowane w leczeniu zakażeń HIV/AIDS lub zakażeń grzybiczych[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Elestar może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to obrzęki obwodowe, ból głowy i zawroty głowy[1]. Inne możliwe działania niepożądane obejmują:
- Zawroty głowy, ból głowy, obrzęk okolicy kostek, zmęczenie[2].
- Brak energii, mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, świadomość czynności serca, przyspieszenie czynności serca, niskie ciśnienie tętnicze z objawami, trudności w oddychaniu, kaszel, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, zaparcie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból w nadbrzuszu, wysypka skórna, kurcze, bóle rąk i nóg, ból pleców, zwiększone parcie na mocz, zmniejszenie sprawności seksualnej, niemożność osiągnięcia lub utrzymania erekcji, osłabienie[2].
Słownik pojęć
- Nadciśnienie tętnicze pierwotne – Stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone bez wyraźnej przyczyny.
- Olmesartan medoksomil – Substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
- Amlodypina – Substancja czynna należąca do grupy antagonistów wapnia, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej.
- Antagonista receptorów angiotensyny II – Lek, który blokuje działanie angiotensyny II, hormonu powodującego zwężenie naczyń krwionośnych.
- Antagonista wapnia – Lek, który hamuje przenikanie wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych, zapobiegając ich zwężaniu.
- Hipowolemia – Stan, w którym objętość krwi krążącej w organizmie jest zmniejszona.
- Hiperkaliemia – Stan, w którym stężenie potasu we krwi jest podwyższone.
| Wskazania do stosowania | Nadciśnienie tętnicze pierwotne |
| Dawkowanie | Jedna tabletka na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciąża, niewydolność wątroby, niedrożność dróg żółciowych, jednoczesne stosowanie z aliskirenem |
| Środki ostrożności | Zaburzenia czynności nerek, wątroby, serca, nadnerczy, hipowolemia, hiperkaliemia |
| Interakcje | Inne leki przeciwnadciśnieniowe, inhibitory ACE, aliskiren, suplementy potasu, NLPZ, kolesewelam, leki na HIV/AIDS, leki przeciwgrzybicze |
| Działania niepożądane | Obrzęki obwodowe, ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból w nadbrzuszu, wysypka skórna, kurcze, bóle rąk i nóg, ból pleców, zwiększone parcie na mocz, zmniejszenie sprawności seksualnej, osłabienie |














