Streszczenie: W artykule omówiono szczegółowe zasady dawkowania leku Dopaminum hydrochloricum WZF, w tym sposób podawania, dawkowanie dla różnych grup wiekowych oraz specjalne środki ostrożności. Przedstawiono również najważniejsze informacje dotyczące interakcji z innymi lekami oraz możliwych działań niepożądanych.

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie leku Dopaminum hydrochloricum WZF
• Sposób podawania
• Specjalne środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Dopaminum hydrochloricum WZF jest stosowany w stanach zagrożenia życia, takich jak wstrząs spowodowany zawałem serca, urazami, zakażeniem krwi, operacjami kardiologicznymi oraz zaostrzeniem przewlekłej niewydolności serca. Lek ten działa poprzez skurcz obwodowych naczyń krwionośnych, podwyższenie ciśnienia krwi oraz pobudzenie czynności serca^[1].

Dawkowanie leku Dopaminum hydrochloricum WZF

Dawkowanie leku Dopaminum hydrochloricum WZF zależy od wieku, masy ciała oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Lek jest podawany wyłącznie przez personel medyczny, który kontroluje pracę serca, ciśnienie krwi oraz wydalanie moczu podczas podawania leku^[2].

• Dorośli, osoby w podeszłym wieku oraz dzieci powyżej 12 lat: Początkowo we wlewie od 1 μg/kg mc./min do 5 μg/kg mc./min. Następnie dawkę można zwiększać co 10 do 30 minut o 1 do 5 μg/kg mc./min, maksymalnie do 20-50 μg/kg mc./min. Przeciętną dawką stosowaną u pacjentów jest 20 μg/kg mc./min. Dawki powyżej 50 μg/kg mc./min są stosowane w zaawansowanych stanach niewydolności krążenia^[1].
• Pacjenci z ciężką, oporną na leczenie przewlekłą niewydolnością krążenia: Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,5 μg/kg mc./min do 2 μg/kg mc./min, a następnie dawkę zwiększa się o 1 do 3 μg/kg mc./min do zwiększenia diurezy^[1].
• Dzieci poniżej 12 lat: Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności dopaminy u dzieci^[1].

Sposób podawania

Lek Dopaminum hydrochloricum WZF jest podawany wyłącznie dożylnie, po uprzednim rozcieńczeniu. Produkt należy podawać do dużej żyły lub układu żył centralnych, aby zminimalizować ryzyko wynaczynienia. Nie podawać dotętniczo oraz w postaci bolusów^[1].

Specjalne środki ostrożności

Przed podaniem dopaminy należy wyrównać hipowolemię. Pacjentów z chorobami naczyń krwionośnych, takimi jak miażdżyca, choroba Raynauda, zator tętniczy, zapalenie naczyń związane z cukrzycą i chorobą Buergera, należy starannie obserwować celem wykrycia zmiany barwy lub temperatury skóry kończyn. W przypadku niedokrwienia, będącego skutkiem zwężenia naczyń, należy rozważyć kontynuację podawania dopaminy, ze względu na możliwość wystąpienia zmian martwiczych^[1].

Interakcje z innymi lekami

Na działanie dopaminy wpływają różne leki, w tym inhibitory monoaminooksydazy (MAO), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, beta-blokery, leki na migrenę z grupy pochodnych ergotaminy, leki na obniżenie ciśnienia krwi, leki na padaczkę oraz leki moczopędne. Nie należy podawać cyklopropanu, izofluranu lub halotanu z dopaminą^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Dopaminum hydrochloricum WZF może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące to bóle głowy, nieregularna przyspieszona lub spowolniona akcja serca, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, obniżenie ciśnienia krwi, zwężenie naczyń krwionośnych, duszność, nudności i wymioty. Rzadziej mogą wystąpić „gęsia skórka”, rozszerzenie źrenic, bardzo wolna akcja serca, zmiany w zapisie elektrokardiogramu (EKG), podwyższenie ciśnienia krwi, niedokrwienie kończyn oraz martwica tkanek^[2].

Słownik pojęć

• Wstrząs – Stan zagrożenia życia, w którym dochodzi do nagłego spadku ciśnienia krwi i zmniejszenia przepływu krwi przez tkanki organizmu.
• Hipowolemia – Zmniejszona objętość krwi krążącej w organizmie.
• Miażdżyca – Choroba naczyń krwionośnych, w której dochodzi do odkładania się tłuszczu i innych substancji na ścianach tętnic.
• Choroba Raynauda – Choroba naczyń krwionośnych, objawiająca się sinieniem i odczuwaniem zimna w kończynach.
• Zator tętniczy – Zablokowanie tętnicy przez skrzep krwi lub inne substancje.
• Zapalenie naczyń – Zapalenie ścian naczyń krwionośnych.
• Beta-blokery – Leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i chorób serca.
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – Grupa leków stosowanych w leczeniu depresji.
• Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – Leki stosowane w leczeniu depresji i choroby Parkinsona.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku