Wskazania do stosowania leku Dipperam HCT

Spis treści

• Wprowadzenie
• Skład i działanie leku Dipperam HCT
• Wskazania do stosowania
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Lek Dipperam HCT jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, które wspólnie pomagają kontrolować ciśnienie krwi. W artykule omówimy, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek oraz jakie są jego wskazania do stosowania.

Skład i działanie leku Dipperam HCT

Lek Dipperam HCT zawiera trzy substancje czynne:

• Amlodypina – należy do grupy antagonistów wapnia, powstrzymuje transport jonów wapnia do komórek ścian naczyń krwionośnych, co hamuje skurcz naczyń krwionośnych^[1].
• Walsartan – należy do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II, blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej skurcz naczyń krwionośnych^[1].
• Hydrochlorotiazyd – należy do grupy tiazydowych leków moczopędnych, zwiększa wydalanie moczu, co również powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego^[1].

Wskazania do stosowania

Lek Dipperam HCT jest wskazany do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane za pomocą amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu podawanych jako trzy osobne produkty lecznicze lub jako dwa produkty lecznicze, z których jeden zawiera dwie substancje czynne, a drugi zawiera pozostałą substancję czynną^[2].

Przeciwwskazania

Leku Dipperam HCT nie należy stosować w następujących przypadkach:

• Jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące^[2].
• Jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę, walsartan, hydrochlorotiazyd, sulfonamidy lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[2].
• Jeśli pacjent ma chorobę wątroby, uszkodzenie drobnych przewodów żółciowych w obrębie wątroby (marskość żółciowa) prowadzące do zastoju żółci^[2].
• Jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub jest dializowany^[2].
• Jeśli organizm pacjenta nie wytwarza moczu (bezmocz)^[2].
• Jeśli stężenie potasu i sodu we krwi jest za małe mimo leczenia^[2].
• Jeśli stężenie wapnia we krwi jest za duże mimo leczenia^[2].
• Jeśli pacjent ma dnę moczanową^[2].
• Jeśli pacjent ma znacznie zmniejszone ciśnienie krwi (niedociśnienie tętnicze)^[2].
• Jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub jest we wstrząsie kardiogennym^[2].
• Jeśli pacjent ma niewydolność serca w wyniku zawału mięśnia sercowego^[2].
• Jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek zmniejszający ciśnienie tętnicze, zawierający aliskiren^[2].

Słownik pojęć

• Amlodypina – lek należący do grupy antagonistów wapnia, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca.
• Walsartan – lek należący do grupy antagonistów receptorów angiotensyny II, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Hydrochlorotiazyd – lek moczopędny z grupy tiazydów, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków.
• Nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
• Stenoza aortalna – zwężenie zastawki aorty, które utrudnia przepływ krwi z serca do aorty i dalej do reszty ciała.
• Bezmość – stan, w którym organizm nie wytwarza moczu.
• Dna moczanowa – choroba charakteryzująca się wytrącaniem się kryształów kwasu moczowego w stawach, co powoduje ból i zapalenie.

Materiały źródłowe

• [1]: Ulotka leku
• [2]: Charakterystyka produktu leczniczego