Jak prawidłowo dawkować lek Diafer?

Diafer to lek stosowany w leczeniu niedoboru żelaza u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek poddawanych dializie. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

• Dawkowanie leku Diafer
• Sposób podawania leku Diafer
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Dawkowanie leku Diafer

Diafer można podawać w dawce do 200 mg, przy maksymalnej dawce tygodniowej wynoszącej 1000 mg^[1]. W razie zapotrzebowania na dawki wyższe niż 200 mg, należy użyć innych produktów leczniczych żelaza do podawania dożylnego^[2]. Dawkę żelaza należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta na podstawie reakcji klinicznej na leczenie, w tym oceny saturacji hemoglobiny, ferrytyny i transferyny, leczenia czynnikiem stymulującym erytropoezę (ESA) i dawki leczenia ESA^[1]. Poziomy docelowe mogą się różnić w zależności od pacjenta i miejscowych wytycznych^[2].

Sposób podawania leku Diafer

Pacjentów należy uważnie obserwować w celu wykrycia podmiotowych i przedmiotowych objawów reakcji nadwrażliwości podczas każdego podania produktu leczniczego Diafer oraz po jego podaniu^[1]. Diafer należy podawać wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem personelu medycznego przeszkolonego w zakresie oceny i leczenia reakcji anafilaktycznych, w miejscu w pełni wyposażonym w sprzęt do resuscytacji^[2]. Pacjenta należy obserwować w celu wykrycia działań niepożądanych przez co najmniej 30 minut po każdym podaniu produktu leczniczego Diafer^[1].

• Dorośli i osoby w podeszłym wieku: Diafer może być podawany jako szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus) lub jako wstrzyknięcie bezpośrednio do ramienia żylnego dializatora. Może być podawany w postaci nierozcieńczonej lub rozcieńczony przy użyciu do 20 ml jałowego roztworu chlorku sodu o stężeniu 0,9%^[1].
• Dzieci i młodzież: Diafer nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 lat z powodu niedostatecznych danych na temat bezpieczeństwa i skuteczności^[2].

Przeciwwskazania

Diafer nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1]:

• Niedokrwistość nie spowodowana niedoborem żelaza (np. niedokrwistość hemolityczna).
• Przeciążenie żelazem lub zaburzenia w wykorzystywaniu żelaza (np. hemochromatoza, hemosyderoza).
• Nadwrażliwość na substancję czynną, na produkt leczniczy Diafer, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
• Rozpoznana poważna nadwrażliwość na inne podawane pozajelitowo preparaty żelaza.
• Niewyrównana marskość wątroby oraz zapalenie wątroby.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Diafer może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią^[2]. Oczekuje się, że reakcje niepożądane mogą wystąpić u więcej niż 1% pacjentów^[1]. Przy pozajelitowym podawaniu preparatów żelaza mogą wystąpić, chociaż niezbyt często, ostre ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne^[1]. Reakcje takie pojawiają się zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku minut po podaniu leku i na ogół charakteryzują się nagłym napadem trudności w oddychaniu i (lub) wystąpieniem zapaści sercowo-naczyniowej; odnotowano zgony^[1].

Słownik pojęć

• ESA – Czynnik stymulujący erytropoezę, stosowany w leczeniu niedokrwistości.
• Ferrytyna – Białko magazynujące żelazo w organizmie.
• Transferyna – Białko transportujące żelazo we krwi.
• Reakcja anafilaktyczna – Ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna.
• Bolus – Szybkie wstrzyknięcie leku dożylnie.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku