Wskazania do stosowania leku Defur: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Lek Defur, zawierający substancję czynną tolterodynę, jest stosowany w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego. W artykule omówimy szczegółowo, jakie schorzenia i dolegliwości leczy ten lek, jakie są jego wskazania do stosowania oraz jakie działania niepożądane mogą wystąpić podczas terapii.

Spis treści

• Wskazania do stosowania leku Defur
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania leku Defur

Lek Defur jest wskazany w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego, takich jak:

• Nietrzymanie moczu z parcia naglącego – stan, w którym pacjent odczuwa nagłą i silną potrzebę oddania moczu, której nie jest w stanie kontrolować^[1].
• Nagłe i częste oddawanie moczu – stan, w którym pacjent odczuwa potrzebę oddania moczu częściej niż zwykle, często w małych ilościach^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Zalecana dawka leku Defur dla dorosłych, w tym pacjentów w podeszłym wieku, wynosi 4 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, zalecana dawka wynosi 2 mg raz na dobę^[1]. Kapsułki należy połykać w całości, niezależnie od posiłków^[2].

Przeciwwskazania

Lek Defur nie powinien być stosowany u pacjentów z:

• Nadwrażliwością na tolterodynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[1].
• Zatrzymaniem moczu – stan, w którym pacjent nie jest w stanie opróżnić pęcherza moczowego^[1].
• Niekontrolowaną jaskrą z wąskim kątem przesączania – stan, w którym zwiększone ciśnienie wewnątrz gałek ocznych prowadzi do utraty widzenia^[1].
• Miastenią – nadmierne osłabienie siły mięśni^[1].
• Ciężką postacią wrzodziejącego zapalenia jelita grubego – owrzodzenie oraz zapalenie jelita grubego^[1].
• Toksycznym rozszerzeniem okrężnicy – ostre rozszerzenie okrężnicy^[1].

Działania niepożądane

Podczas stosowania leku Defur mogą wystąpić różne działania niepożądane, które są klasyfikowane według częstości występowania:

• Bardzo częste (występują u więcej niż 1 na 10 osób): suchość w jamie ustnej^[1].
• Częste (występujące u nie więcej niż 1 na 10 osób): zapalenie zatok, zawroty głowy, senność, bóle głowy, suchość spojówek, niewyraźne widzenie, niestrawność, zaparcia, bóle brzucha, gromadzenie się nadmiernych ilości gazów w żołądku lub jelitach, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, biegunka, nadmiar wody w organizmie powodujący obrzęki (np. kostek), zmęczenie^[1].
• Niezbyt częste (występujące u nie więcej niż 1 na 100 osób): reakcje alergiczne, kołatanie serca, nerwowość, zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca, ból w klatce piersiowej, zatrzymanie moczu, uczucie mrowienia w palcach rąk i stóp, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zaburzenia pamięci^[1].

Słownik pojęć

• Nietrzymanie moczu z parcia naglącego – stan, w którym pacjent odczuwa nagłą i silną potrzebę oddania moczu, której nie jest w stanie kontrolować.
• Nagłe i częste oddawanie moczu – stan, w którym pacjent odczuwa potrzebę oddania moczu częściej niż zwykle, często w małych ilościach.
• Nadwrażliwość – nadmierna reakcja organizmu na substancję czynną lub składnik leku.
• Zatrzymanie moczu – stan, w którym pacjent nie jest w stanie opróżnić pęcherza moczowego.
• Jaskra z wąskim kątem przesączania – stan, w którym zwiększone ciśnienie wewnątrz gałek ocznych prowadzi do utraty widzenia.
• Miastenia – nadmierne osłabienie siły mięśni.
• Wrzodziejące zapalenie jelita grubego – owrzodzenie oraz zapalenie jelita grubego.
• Toksyczne rozszerzenie okrężnicy – ostre rozszerzenie okrężnicy.

Podsumowanie

Lek Defur jest stosowany w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego, takich jak nietrzymanie moczu z parcia naglącego oraz nagłe i częste oddawanie moczu. Zalecana dawka wynosi 4 mg raz na dobę, a w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek – 2 mg raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na tolterodynę, zatrzymaniem moczu, niekontrolowaną jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią, ciężką postacią wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz toksycznym rozszerzeniem okrężnicy. Podczas stosowania leku mogą wystąpić różne działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, zapalenie zatok, zawroty głowy, senność, bóle głowy, suchość spojówek, niewyraźne widzenie, niestrawność, zaparcia, bóle brzucha, gromadzenie się nadmiernych ilości gazów w żołądku lub jelitach, bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, biegunka, nadmiar wody w organizmie powodujący obrzęki, zmęczenie, reakcje alergiczne, kołatanie serca, nerwowość, zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca, ból w klatce piersiowej, zatrzymanie moczu, uczucie mrowienia w palcach rąk i stóp, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego oraz zaburzenia pamięci.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku