Jak prawidłowo dawkować lek Dacepton?

Lek Dacepton, zawierający apomorfinę, jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Dacepton jest stosowany w leczeniu obniżających sprawność fluktuacji ruchowych (zjawisk „on-off”) u pacjentów z chorobą Parkinsona, które utrzymują się pomimo stosowania doustnych leków przeciw chorobie Parkinsona^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Dacepton, pacjent powinien być w stanie rozpoznawać u siebie początek objawów stanu „off” oraz wykonywać sobie wstrzyknięcia bądź mieć odpowiedzialnego opiekuna, który w razie potrzeby potrafiłby wykonywać im wstrzyknięcia^[1]. Oto szczegółowe informacje dotyczące dawkowania:

Wybór pacjentów

Pacjenci powinni być kontrolowani przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu choroby Parkinsona (np. neurologa). Leczenie pacjenta lewodopą, z agonistami receptorów dopaminowych lub bez nich, należy zoptymalizować przed rozpoczęciem podawania produktu Dacepton^[1].

Sposób podania

Lek Dacepton jest roztworem przygotowanym do podania bez rozcieńczania w ciągłej infuzji podskórnej za pomocą minipompy i (lub) pompy strzykawkowej. Produkt nie jest przeznaczony do podawania w postaci pojedynczych powtarzanych wstrzyknięć. Apomorfiny nie wolno podawać drogą dożylną^[1].

Dawkowanie

W przypadku pacjentów, u których odpowiedź w okresie „on” podczas etapu rozpoczynania dawkowania apomorfiny jest dobra, lecz u których podczas leczenia za pomocą przerywanych iniekcji ogólny stopień opanowania objawów pozostawał niewystarczający lub wymagających wielu i częstych iniekcji (ponad 10 na dobę), można rozpocząć lub przejść na ciągłą infuzję podskórną za pomocą minipompy i (lub) pompy strzykawkowej w następujący sposób^[1]:

• Wyznaczenie dawki progowej: Infuzję ciągłą rozpoczyna się z szybkością 1 mg chlorowodorku apomorfiny (0,2 ml) na godzinę, a następnie zwiększa każdego dnia zależnie od odpowiedzi pacjenta. Zwiększenie szybkości infuzji nie powinno przekraczać 0,5 mg na godzinę w odstępach nie mniejszych niż 4 godziny. Dawka podawana w infuzji w ciągu godziny może wynosić w zakresie od 1 mg do 4 mg (0,2 ml do 0,8 ml), czyli 0,014-0,06 mg/kg mc./h^[1].
• Infuzja: Infuzję należy podawać wyłącznie w czasie czuwania. Jeśli pacjent nie odczuwa silnych dolegliwości w nocy, nie zaleca się infuzji 24-godzinnych. Wydaje się, że tolerancja na leczenie nie występuje, jeśli okres bez leczenia w nocy wynosi co najmniej 4 godziny. W każdym razie, miejsce infuzji należy zmieniać co 12 godzin^[1].
• Ustalenie leczenia: Dawkowanie można zmieniać stosownie do odpowiedzi pacjenta na leczenie. Optymalna dawka chlorowodorku apomorfiny różni się u indywidualnych pacjentów, natomiast po ustaleniu pozostaje ono względnie stałe u danego pacjenta^[1].

Przeciwwskazania

Lek Dacepton jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, u pacjentów z depresją oddechową, otępieniem, chorobami psychicznymi lub niewydolnością wątroby. Apomorfiny chlorowodorku półwodnego nie wolno stosować u pacjentów, u których występuje odpowiedź „on” na lewodopę, zakłócona ciężkimi dyskinezami lub dystonią. Jednoczesne stosowanie z ondansetronem jest również przeciwwskazane^[1].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Dacepton, lekarz wykona EKG (elektrokardiogram) i zada pytania dotyczące chorób pacjenta, zwłaszcza chorób dotyczących serca. Badanie EKG będzie powtórzone pierwszego dnia leczenia, a następnie w każdym momencie leczenia, jeśli lekarz uzna taką potrzebę^[2]. Ważne jest również monitorowanie pacjenta pod kątem występowania objawów takich jak kołatanie serca, zasłabnięcie lub uczucie jakby pacjent miał zaraz zasłabnąć^[2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Dacepton może powodować działania niepożądane. Bardzo częste działania niepożądane to guzki pod skórą w miejscu wstrzyknięcia oraz omamy. Częste działania niepożądane obejmują nudności, wymioty, uczucie zmęczenia, senność, splątanie, omamy, ziewanie, zawroty głowy i oszołomienie przy wstawaniu^[2]. Niezbyt częste działania niepożądane to nasilone mimowolne ruchy, nagłe zasypianie, wysypka, trudności w oddychaniu, owrzodzenie w miejscu wstrzyknięcia, zmniejszenie liczby czerwonych ciałek krwi i płytek krwi^[2].

Słownik pojęć

• Apomorfina – Lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, działający jako agonista receptorów dopaminowych.
• Choroba Parkinsona – Przewlekła choroba neurodegeneracyjna, charakteryzująca się drżeniem, sztywnością mięśni i spowolnieniem ruchowym.
• Fluktuacje ruchowe – Zmiany w zdolności do poruszania się, występujące u pacjentów z chorobą Parkinsona, często określane jako zjawiska „on-off”.
• EKG (elektrokardiogram) – Badanie diagnostyczne, które rejestruje elektryczną aktywność serca.
• Dyskinezy – Mimowolne ruchy mięśni, które mogą występować u pacjentów z chorobą Parkinsona.
• Dystonia – Zaburzenie ruchowe, charakteryzujące się mimowolnymi skurczami mięśni, prowadzącymi do nieprawidłowych pozycji ciała.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku